Ανατομία της Λογοτεχνίας Τρόμου (Μέρος Β’)

by Γιώργος Λαγκώνας
download

Συνεχίζοντας την ανατομία του Τρόμου, συναντάμε:

Crime Horror

Ο Τρόμος παντρεύεται την αστυνομική λογοτεχνία.

Κινηματογραφικά παραδείγματα 

Se7en (1995), η περιβόητη πρώτη σεζόν του True Detective, o giallo κινηματογράφος που άνθισε κυρίως στην Ιταλία (με σημαιοφόρο τον Dario Argento και ταινίες  όπως Profondo Rosso, The Bird with the Crystal Plumage, The Cat`o Nine tails, Four Flies on Grey Velvet).

Λογοτεχνικό παράδειγμα

…Έδιωξε τη σκέψη του μακριά από το παρελθόν. Πλέον δεν υπήρχε τίποτα, τίποτα. Μόνο το τώρα για χάρη του τώρα. Uomo Vuoto, επαναλάμβανε μέσα του. Άδειος Άνθρωπος. Είσαι ο Άδειος Άνθρωπος. Το σακ βουαγιάζ επενδυόταν εσωτερικά από μια υδατοστεγή πλαστική τσάντα, γεμάτη παγάκια και φυσιολογικό ορό. Τα κομμάτια επέπλεαν μέσα. Ο Σαλβατόρε πήρε ένα μεγάλο ορθογώνιο ψυγείο από φελιζόλ –είχε πολλά στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο- το άνοιξε και έβαλε μέσα τα γυναικεία χέρια. Γέμισε το δοχείο με πάγο που πήρε από έναν καταψύκτη επαγγελματικής χρήσης και ασφάλισε καλά το καπάκι με μονωτική ταινία. Επανέλαβε άλλη μια φορά τη διαδικασία, για το κεφάλι του άντρα. Τα δυο πακέτα θα έπρεπε να περιμένουν μέχρι αύριο. Όταν θα τα έκανε δώρο στην Κυρία του.

Γδύθηκε και μάζεψε ό,τι φορούσε, γάντια, ρούχα, εσώρουχα, παπούτσια, σε έναν σωρό. Άναψε τον κλίβανο και όταν η φωτιά φούντωσε, τα έριξε μέσα. Όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να τον ενοχοποιήσουν, άρχισαν να γίνονται στάχτη. Παρακολουθούσε. Του άρεσε να βλέπει τη φωτιά μέσα απ` το τζάμι, με τον ίδιο τρόπο που στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει να βλέπουν τηλεόραση. Τον χαλάρωνε, τον υπνώτιζε. Με αυτήν ξεχνιόταν. Η απώλεια των προσωπικών του αντικειμένων του έφερνε… ανακούφιση. Uomo Vuoto. Είσαι αδειανός, μηδαμινός, δεν σου ανήκει τίποτα, σκεφτόταν. Αύριο πιθανότατα θα αγόραζε άλλα. Πάντοτε, σε κάθε κυνήγι του, ό,τι φορούσε ήταν ολοκαίνουργιο και θα το χρησιμοποιούσε μόνο μια φορά. Μετά, τα έκαιγε όλα. Είχε χρήματα, δεν τα λυπόταν. Στο πάτωμα, από τα σημεία που είχε περάσει, υπήρχαν ίχνη σκόνης στο χρώμα της σκουριάς. Οι λεκέδες στο σώμα και στα ρούχα του, από το αίμα του ζευγαριού που είχε σκοτώσει λίγες ώρες πιο πριν, είχαν ξεραθεί και θρυμματιστεί. Σφουγγάρισε όλη την αποθήκη για να εξαφανίσει και αυτά τα υπολείμματα.

Μπήκε στο μπάνιο. Πλύθηκε με καυτό νερό και έτριψε όλο του το σώμα με ένα σκληρό σφουγγάρι απολέπισης, μέχρι που το δέρμα του κοκκίνισε και σε σημεία άρχισε να ματώνει. Στους μήνες που είχαν μεσολαβήσει, το δέρμα του είχε γίνει τραχύ, σαν περγαμηνή. Στα σημεία που έτριβε περισσότερο, είχε βγάλει κάλλους και ρόζους. Δεν τον πείραζε. Γινόταν σκληρότερος, δυνατότερος, για να φέρνει σε πέρας τη θέληση της Κυρίας του. Δεν τον πείραζε ούτε όταν έβγαζε τις βλεφαρίδες και τα φρύδια του, με αποτέλεσμα να κατρακυλάει συνέχεια σκόνη και ιδρώτας στα μάτια του, που ήταν μονίμως ερεθισμένα. Μπορούσε να αντέξει τον πόνο, το τσούξιμο, τη μόνιμη φαγούρα. Χρησιμοποιούσε κολλύρια και τεχνητά δάκρυα όποτε χρειαζόταν και –για την ώρα- ήταν καλά.

Δεν τον πείραζε ούτε όταν έκοβε τα νύχια του σύρριζα στο κρέας και ακόμα περισσότερο, πληγιάζοντας τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών του. Έπρεπε να εξαφανίζει κάθε βιολογικό ίχνος που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ταυτοποίησή του. Έτσι τον είχε προστάξει εκείνη. Τα λιγοστά μαλλιά του είχαν από χρόνια πέσει και ξύριζε τακτικά τις ισχνές τρίχες που προσπαθούσαν να φυτρώσουν στο κεφάλι του. Το ίδιο έκανε με το υπόλοιπο σώμα. Απολέπιση και μετά ξυράφι παντού. Τρίχες, νύχια, νεκρό δέρμα. Ακόμα περισσότερη απώλεια. Και μαζί της, ανακούφιση. Uomo Vuoto. Ένας Άδειος Άνθρωπος έτσι κι αλλιώς δεν έχει τίποτα να χάσει… (Ο Μικρότερος Αδερφός, αδημοσίευτο)

892c07ccd911638d4789881d1c552132

Erotic Horror

Ιστορίες σεξουαλικής ή και αισθησιακής φύσης που παντρεύονται με στοιχεία τρόμου. Δεν μιλάμε απλά για την παρουσία μιας σκηνής σεξ, το ερωτικό θέμα αποτελεί τον πυρήνα της ιστορίας. Μπορεί σε κάποιους από εμάς να μην φαντάζει καν σαν ξεχωριστό είδος, αλλά είναι πολύ δημοφιλές στην Αμερική. Δυο χαρακτηριστικές συλλογές μεταφράστηκαν και στη γλώσσα μας, είναι τα αξιόλογα “Τρέμω στο Άγγιγμά σου 1&2”, από εκδόσεις Anubis. Ο Clive Barker έχει δώσει τα πλέον κλασικά δείγματα erotic horror με διηγήματα όπως “Τζάκλιν Ες: η διαθήκη της”, από τα περίφημα “Βιβλία του Αίματος”. Σε αυτό το υπο-είδος πέφτουν και πολλές βαμπιρικές ιστορίες. 

Κινηματογραφικά παραδείγματα 

Maniac(2012), The Beast (1975).

Λογοτεχνικό παράδειγμα 

…Η Θεά ταξιδεύει και αναρριχάται στις σκιές, σαρώνει το σκοτάδι, σκαρφαλώνει σε πυρετικά ύψη. Και βγαίνει στην πιο ψηλή κορυφή, αγναντεύει τον ορίζοντα της πόλης. Η ματιά της σχίζει τη νύχτα μέχρι πέρα μακριά. Πλανιέται στους μαγεμένους αυτοκινητόδρομους, αντικρίζει τα μυστήρια των πολυώροφων παρκινγκ, των εγκαταλειμμένων ξενοδοχείων, των κλειστών σουπερ μάρκετ. Αναγνωρίζει και προσπερνάει σαν αυτονόητους τους δεσμούς των χτισμένων δομών με την κοινή λογική των πετρωμάτων. Και κάθεται στο θρόνο της. Εκεί που περιμένουμε όλοι, προσκυνητές ταπεινοί και εκτεθειμένοι, τη νυχτερινή της επίσκεψη. Ασώματες κεφαλές τοποθετημένες σε σωρό που διαμορφώθηκε σε κάθισμα. Αναπαύεται με ηδυπάθεια. Οι γλώσσες αφήνουν ασημένια ίχνη στο κορμί της, χείλη πασχίζουν να φιλήσουν, μάτια συστρέφονται για να την αντικρίσουν. Είναι ερεθισμένη. Βρέχει ξανά. Χαϊδεύεται και αντικρίζει τα φωτισμένα παράθυρα απέναντι. Οι παρουσίες πίσω τους είναι πολλές, αλλά υπάρχουν και ταυτόχρονα δεν υπάρχουν. Είναι ο απόηχος από σκιές που άφησαν πίσω τους οι άνθρωποι που ήταν κάποτε. Ξέμειναν και μέρα με τη μέρα ξεθωριάζουν και περιμένουν, θεατές σε μια ουτοπία που δεν μπορούν να κατανοήσουν αλλά τη φοβούνται. Η έξαψή της φουντώνει. Ο οργασμός της είναι ο κεραυνός που τραντάζει τη νύχτα. Και έπειτα σηκώνεται. Κάποιες φορές οι φτέρνες της τσακίζουν ένα πρόσωπο, μια γλώσσα που την αποζητά, αλλά εκείνη δεν δίνει σημασία. Σκέφτομαι ότι θα πρόσθετε μια πιο ρομαντική νότα, αν μαζί με τα κεφάλια στοίβαζε στο θρόνο της και τις καρδιές μας, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι του τύπου της. Η Θεά αποδέχεται τις εκδηλώσεις λατρείας, τα χάδια και τα φιλιά μας με αδιαφορία. Εποπτεύει από το κράσπεδο την επικράτειά της. Και μετά πηδάει στο κενό και χάνεται στη νύχτα… (Femme Fatale, Μεσονυκτικό, εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ)

art-black-and-white-creepy-cult-Favim.com-2042087

Occult Horror 

Ιστορίες που επικεντρώνονται στον μυστικισμό και στο θρησκευτικό στοιχείο. Εξορκισμοί, αιρέσεις, κατάρες, ιστορίες με ειδικούς απόκρυφων επιστημών. 

Κινηματογραφικά παραδείγματα 

The Exorcist (1975), The Omen (1976), Rosemary`s Baby (1968).

Λογοτεχνικό παράδειγμα 

…Οι επτά χήρες σχημάτισαν κύκλο. Γδύθηκαν, άνοιξαν τις τσάντες τους. Εκείνες τις μεγάλες επώνυμες τσάντες που τόσο πολύ αρέσουν στις γυναίκες. Έβγαλαν τα κομμάτια του Αλέξιου Σταυρόπουλου και τα απίθωσαν κατάχαμα, σχηματίζοντας τις κορυφές ενός πεντάκτινου αστεριού. Μέσα σε διάφανες σακούλες κολλούσε ξεραμένο κόκκινο, μέλη, τμήματα κορμού. Η Χριστιάννα Κ. τοποθέτησε με λατρεία το κεφάλι του αντικριστά σε μένα. Του ίσιωσε τα μαλλιά, φίλησε τα άψυχα χείλη. Ζήλεια με κέντρισε. Μου μίλησε σαν μητέρα σε παραπονιάρικο παιδί.

«Σε συμπαθώ γιατί του μοιάζεις. Ήσουν δικιά μου επιλογή, ξέρεις. Θα σου κάνω δυο χάρες. Η πρώτη, μια εξήγηση. Ο Αλέξιος Σταυρόπουλος έκανε τα πάντα για να μην πεθάνει πριν την ώρα του. Σχεδίαζε να μεταμοσχεύσει τον εαυτό του σε ένα πιο γερό κορμί. Όμως τα πειράματά του απέτυχαν. Θα μας εγκατέλειπε ξανά, για πάντα. Δεν μπορούσαμε να επιτρέψουμε κάτι τέτοιο να συμβεί. Όχι μετά από όσα κάναμε για εκείνον. Παραμερίσαμε τις διαφορές μας. Ενωμένες, βρήκαμε τον τρόπο. Η δεύτερη χάρη: θα σε αφήσω να δεις την Ανταλλαγή, μέχρι το τέλος».

Οι επτά χήρες τραγούδησαν στο σκοτάδι που βάθαινε, παλλόταν και διαπερνούσε τους τοίχους.

Ars Diaboli

Quando iudex est venturus,
Cuncta stricte discussurus.

Tuba mirum spargens sonum
Per sepulchra regionum,
Coget omnes ante thronum.

In nomine Satanas

Γούστο έχει. Το τροπάριο της Ανάστασης, διαστρεβλωμένο για να ταιριάζει σε μία άλλη, διαφορετική Ανάσταση. Βρέθηκα απέναντι, μέσα σε ένα κομματισμένο σώμα που δεν ήταν το δικό μου. Είδα τα μέχρι πρότινος δικά μου μάτια να ανοίγουν. Από πίσω τους, πρόλαβα να διακρίνω εκείνον. Φρενίτιδα έπιασε τα νυχτοπούλια, τα νύχια τους γραπώνουν την ψυχή μου, που πετάει με μαύρα φτερά εκεί που κάποτε βρισκόταν ο Αλέξιος Σταυρόπουλος, πριν επιστρέψει απ` τους νεκρούς… (Επτά Χήρες, διήγημα και σενάριο για comic, αδημοσίευτο)

Συνεχίζεται…

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά