Κριτική: “Ο Δράκος της Πρέσπας Ι – Η κοιλάδα της λάσπης” της Ιωάννας Μπουραζοπούλου

by Γιάννης Σιδέρης

Οπισθόφυλλο:

Μία λίμνη στα σύνορα τριών χωρών, η Πρέσπα, θα βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο της δημοσιότητας όταν αποκαλύπτεται ότι την κατοικεί ένας δράκος. Το τέρας γίνεται το μήλον της έριδος μεταξύ των τριών χωρών, που ιδρύουν ερευνητικές κοινότητες στις όχθες και συναγωνίζονται σε θεωρίες και ευρήματα. Κάθε όχθη –νότια, ανατολική και δυτική– ζει το δικό της δρακολογικό όνειρο και εφιάλτη.

«Κοιλάδα της Λάσπης» ονομάζεται η νότια όχθη, γιατί σ’ αυτήν βρέχει ακατάπαυστα, υποχρεώνοντας τους ερευνητές να ζουν μέσα στη λάσπη. Πανούργοι ή ονειροπόλοι, καιροσκόποι ή ιδεαλιστές, μελετούν είκοσι χρόνια το αίνιγμα της λίμνης χωρίς ποτέ να το λύνουν. Ανεξήγητα φυσικά φαινόμενα, βίαια εγκλήματα και μυστηριώδεις επισκέπτες δοκιμάζουν την αντοχή των δρακολογικών θεωριών και τους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, ενώ στο περιθώριο της δράσης, ένας Αλχημιστής με τον βοηθό του πειραματίζονται στην κατασκευή του ελιξήριου της αυτογνωσίας.

Οικονομίες καταρρέουν, χωριά ερημώνουν, λαοί συγκρούονται, αλλά ο δράκος – μυθικό τέρας, συλλογικό φαντασιακό ή προϊόν ενός αλχημιστικού εργαστηρίου;–είναι ο μόνος που δείχνει να μην απειλείται…

Κριτική

Υπάρχουν κάποια έργα – οποιασδήποτε μορφής τέχνης – τα οποία καταλαβαίνεις από τις πρώτες τους στιγμές ότι θα σε σημαδέψουν. Σ’ έναν πίνακα το διαισθάνεσαι από τα πρώτα χρώματα που σου χτυπάνε στο μάτι. Σ’ ένα τραγούδι, από τις πρώτες νότες που θα γραντζουνιστούν στην κιθάρα. Σε ένα βιβλίο, από τις πρώτες σελίδες που θα σε ρουφήξουν στον κυκλώνα τους.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα διαβάσει Μπουραζοπούλου παλιότερα (μέγα λάθος). Και ξέρετε γιατί; Επειδή κανείς δεν μου την είχε μάθει! Εκνευρίζομαι και απελπίζομαι από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό που, σε μεγάλο ποσοστό, αγνοεί μία τέτοια συγγραφέα και το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ έργο της. Ναι, έχω διαβάσει μόνο ένα βιβλίο, αλλά έψαξα κι έμαθα και για τα υπόλοιπα. Κι έχω σκοπό να τα διαβάσω όλα.

Ο “Δράκος της Πρέσπας” είναι το τελευταίο της έργο κι απ’ ό,τι φαίνεται θα έχει και συνέχεια (ελπίζουμε δηλαδή). Προσπάθησα να κατατάξω το βιβλίο σε μία κατηγορία, αλλά δυσκολεύτηκα. Πλέει σε πελάγη fantasy, αλλά αρκετά αμυδρά, δανείζεται στοιχεία μυθολογικά, παρουσιάζει μία δυστοπία που μοιάζει τόσο μα τόσο κοντινή, γενικά είναι μία κατηγορία μόνο του. Κι αυτό είναι που το κάνει μοναδικό.

Η ιστορία, όπως θα δείτε κι από το οπισθόφυλλο, μας μιλάει για μία μελλοντική πραγματικότητα στην οποία ένα απροσδόκητο γεγονός έχει αλλάξει την χώρα μας. Στην λίμνη της Πρέσπας – σε αυτό το ιδιαίτερο θαλάσσιο σύνορο(;) τριών χωρών – εμφανίζεται ένας ιδιαίτερος… Κάτοικος. Όλοι μιλάνε για τον περίφημο Δράκο της Πρέσπας, αλλά κανείς δεν τον έχει δει πραγματικά. Φήμες μόνο κυκλώνουν γύρω από το όνομα του, ότι είναι βίαιος, επιθετικός, χαρισματικός, άσχημος, όμορφος, θεϊκός. Στις τρεις όχθες της λίμνης έχουν αναπτυχθεί οικισμοί γεμάτοι επιστήμονες, με την ιδιότητα του δρακολόγου, οι οποίες προσπαθούν να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο.

Κι ενώ ο κόσμος τριγύρω από τον δράκο αρχίζει να παραλλάζεται και διαμορφώνεται όπως στην δική μας πραγματικότητα, ο ίδιος ο κάτοικος δείχνει να μένει αλώβητος. Το βιβλίο ξεκινάει κάπως ιδιαίτερα, με μία σκηνή η οποία μοιάζει τελείως ασύνδετη με το υπόλοιπο κομμάτι αλλά πιστέψτε με είναι το ζουμί όλης της κοσμοπλασίας της συγγραφέως. Μέσα σε ένα περιβάλλον που βρίθει από λάσπη, βροχές και εξαθλιωμένες συνθήκες επιβίωσης, ο οικισμός της νότιας όχθης προσπαθεί να κατανοήσει το φαινόμενο του δράκου. Βιώνουμε την αγωνία του επιστήμονα Λαοκόωντα, την γενναιότητα και καλοσύνη του Λέανδρου, την αλλαγή και αφοσίωση της Λιράνας, την αναπάντεχη σπιρτάδα της Λούνας.

Τι ονόματα είναι αυτά που σας γράφω θα μου πείτε. Δεν μπορώ δυστυχώς να πω περισσότερα, αν δεν διαβάσετε αυτό το υπέροχο πραγματικά βιβλίο. Η πλοκή είναι τόσο περίτεχνα φτιαγμένη που μοιάζει με τουβλάκια tetris, τα οποία έχουν πέσει ακανόνιστα μπροστά σας αλλά όσο τα μελετάτε τόσο βρίσκεται πόσο τέλεια ταιριάζουν όλα μεταξύ τους. Δεν αφήνει κανένα κενό, δεν χαρίζεται σε καμία ευκολία, δεν χαρίζεται στους ίδιους τους χαρακτήρες της. Όλοι ξεγυμνώνονται, πονάνε, κλαίνε, υποφέρουν, ζουν και ελπίζουν.

Η γραφή είναι πραγματικά υψηλή, οι περιγραφές και το λεξιλόγιο γεμίζουν το μυαλό και το βλέμμα. Οι σελίδες κυλάνε σαν νερό, τίποτα δεν φαίνεται μεγάλο, ακόμα κι όταν μιλάμε για 580 σελίδες. Οι περιγραφές είναι όσες πρέπει να είναι, αισθάνεσαι ότι περπατάς στον οικισμό των δρακολόγων, ότι είσαι μέσα στην λίμνη του δράκου, ότι πίνεις την ρακή που πίνουν οι πρωταγωνιστές.

Αν θα έπρεπε να αναφέρω ελάχιστα πράγματα τα οποία θα ήθελα περισσότερο, αυτά είναι τα εξής: ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας έρχεται λίγο απότομα στην σκηνή και θα ήθελα μία μεγαλύτερη προοικονομία που να δικαιολογεί τις πράξεις του. Πιστεύω ότι άξιζε λίγες σελίδες ο συγκεκριμένος, οι οποίες θα μπορούσαν να αφαιρεθούν από κάπου αλλού, για την ισορροπία.

Επίσης, σε κάποια σημεία, το έργο φλερτάρει αρκετά με την ιδέα του μυθικού, χωρίς ουσιαστικά να δίνει τις απαντήσεις που θα έπρεπε. Αλλά το τέλος νομίζω δικαιολογεί απόλυτα όσα τέτοια ερωτήματα δημιουργούνται κατά την ανάγνωση.

Θα μπορούσα να γράφω ώρες γι αυτό το βιβλίο. Θα μπορούσα να μιλάω ώρες. Αλλά ο σκοπός μου είναι να σας πείσω με λίγα λόγια και απλά. Είτε διαβάζετε φανταστικό, είτε αστυνομικό, είτε κοινωνικό ή γενικά σας αρέσει η μαγεία του βιβλίου, μην το αφήσετε. Είναι η ελπίδα μας για ένα χαρισματικό συγγραφικό μέλλον, είναι ο λόγος που πρέπει να εμπνεόμαστε και να θέλουμε να βγαίνουν τέτοια βιβλία κι από άλλους ομότεχνους της κ. Μπουραζοπούλου.

Ανυπομονώ φανατικά για την συνέχεια, όσο κι αν αργήσει ξέρω ότι θα είναι του ίδιου υψηλού επιπέδου με το συγκεκριμένο.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά