Κριτική: “Ο χορός των Νεκρών” του Βαγγέλη Γιαννίση

by Αργυρώ Χαρίτου

ΒΙΒΛΙΟ: Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΔΙΟΠΤΡΑ

ISBΝ: 978-960-605-262-0

ΣΕΛΙΔΕΣ: 312

Οπισθόφυλλο:

Ένας άντρας επιστρέφει στο Έρεμπρο, σχεδόν τριάντα χρόνια αφότου έφυγε από τη γενέτειρά του, αποφασισμένος να φέρει εις πέρας μια τελευταία αποστολή. Μερικές ώρες αργότερα το κατακρεουργημένο σώμα ενός άλλου άντρα βρίσκεται στα παγωμένα νερά του ποταμού Σβαρτόν. Σύντομα η αστυνομία ανακαλύπτει όχι μόνο την ταυτότητα του θύματος, αλλά και το φρικιαστικό μυστικό που έκρυβε στο υπόγειο του σπιτιού του: ο συγκεκριμένος άντρας εμπλεκόταν σε ένα κύκλωμα παιδεραστών, ενώ το υπόγειό του είχε μετατραπεί στο κελί ενός αγοριού.
Ενός αγοριού που έχει εξαφανιστεί.
Σχεδόν μισό χρόνο μετά τα γεγονότα που παραλίγο να του κοστίσουν τη ζωή, ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης παλεύει να αποκαταστήσει τις ισορροπίες στην επαγγελματική και την προσωπική του ζωή. Η αποκάλυψη μιας σπείρας παιδεραστών και ενός δολοφόνου αποφασισμένου να σκοτώσει τα μέλη της ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε να βρει μπροστά του.
Όταν θα έρθει αντιμέτωπος με τον μυστηριώδη άντρα με την κωδική ονομασία «Σαμαήλ», θα βρει απέναντί του έναν τρομακτικό εχθρό. Και θα ανακαλύψει μυστικά σχετικά με το παρελθόν της οικογένειάς του; μυστικά τα οποία θα ευχόταν να είχαν μείνει φυλακισμένα κάτω από τον πάγο της λήθης.

Κριτική
Πολλές φορές  είναι δύσκολο να γράψεις μια κριτική γιατί ένα βιβλίο είναι μέτριο ή κακό. Πολλές φορές είναι εύκολο να γράψεις την κριτική διότι το βιβλίο είναι εξαιρετικό και οι καταστάσεις του σε οδηγούν μόνες του για το τι θα πεις.
Στο βιβλίο του Βαγγέλη Γιαννίση όμως υπάρχει το εξής πρόβλημα. Αν και υπέροχο βιβλίο δυσκολεύεσαι για το τι θα γράψεις.
Στα προηγούμενα βιβλία του οι αναγνώστες είχαν έρθει αντιμέτωποι με δολοφόνους, προσπαθούσαν να εξιχνιάσουν την υπόθεση μαζί με τον Άντερς, τον κεντρικό ήρωα, του συγγραφέα, σε όλα τα βιβλία του.
Σε αυτό το βιβλίο οι δολοφονίες δεν είναι πολλές και τον υπαίτιο τον αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης αμέσως. Μας τον αποκαλύπτει ο συγγραφέας έμμεσα. Θα αναρωτιέστε τι ήταν αυτό το κάτι που είχε το βιβλίο. Μα την υπόθεση του. Παιδεραστία!  Ο συγγραφέας είπε ότι πέρασε το θέμα επιδερμικά, όμως δεν θα συμφωνήσω. Όταν το θέμα εμφανιζόταν ακόμα και σε επιφανειακό βαθμό, μας γεννούσε σκέψεις. Είχε τις σκέψεις του παιδιού που βιάστηκε. Είχε τις σκέψεις του αστυνομικού που προσπαθούσε να βρει το κύκλωμα παιδόφιλων για να προστατέψει όλα τα παιδιά αλλά και το δικό του εννιάχρονο αγόρι. Του παιδιού που σώθηκε.

“Κάποιοι άνθρωποι έχουν μέσα τους μια σκοτεινή πλευρά, μια σκιά η οποία πεινάει και η όρεξη της οποίας ικανοποιείται μονάχα με αίμα. Και αυτή τη σκιά θα πρέπει να την ταΐσουν, ειδάλλως θα τους κατασπαράξει.”

Αυτό το βιβλίο, αν και έχει φριχτές δολοφονίες που μέσα από τις εικόνες που μας παρουσιάζει είναι σαν να ήμασταν θεατές τους, είναι πιο βαρύ, πιο σκοτεινό, από τα προηγούμενα, λόγω του θέματος τους.
Καταπιάνεται με ένα θέμα που είναι απαγορευμένο. Αν και δεν μιλάει για τις αποτρόπαιες πράξεις, η περιγραφή πριν ή μετά το συμβάν σου προκαλεί εμετό, σου δένει το στομάχι και σου επιβάλλει να συνεχίσεις  να διαβάζεις – παρά τα όσα αισθάνεσαι. Αυτός είναι ο καλός συγγραφέας. Να σου προκαλεί από πόνο μέχρι αηδία, αλλά να συνεχίζεις.

“Μη φοβάσαι ξέρεις ότι θα είμαι καλός μαζί σου. Αφού σ’ αγαπάω”
Εκείνη τη στιγμή η αναγούλα εξαφανίστηκε και ο μικρός ένιωσε κάτι μέσα του να σπάει. Κανείς απ΄όλους τους άντρες που τον είχαν κακοποιήσει δεν είχε πει ποτέ ότι τον αγαπάει. μπορεί να μην είχαν πρόβλημα να βιάσουν το κορμί του, αλλά κανείς δεν είχε τολμήσει να βιάσει αυτές τις δυο λέξεις.
Σ’ αγαπάω.

Αν κάποιος αναζητάει πολλές τρομερές δολοφονίες δεν θα τις βρεις σε αυτό το βιβλίο. Το συγκεκριμένο είναι ψυχολογικό. Μπαίνει βαθιά στην ψυχολογία των ηρώων και αλληλένδετα δένει και τους αναγνώστες μαζί του. Ο τρόπος γραφείς είναι γεμάτος. Νιώθεις ότι οι ήρωες αυτοί σίγουρα υπάρχουν κάπου στον κόσμο. Δεν υπάρχουν περιγραφές. Άλλωστε τι να περιγράψεις; Η φαντασία από μια λέξη μόνο τα έχει δημιουργήσει την εικόνα. Παρά το ψυχολογικό του υπόβαθρο και βαρύ φορτίο που φέρει αξίζει να διαβαστεί. Είναι ένα ψυχολογικό, αστυνομικό θρίλερ με τέρατα. Μόνο που αυτά ζουν ανάμεσα μας και όχι στις ντουλάπες μας.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά