Μαύρος Μονόκερως

by Μαρία Δανιήλ

Η νύχτα ήταν μαύρη σαν το μελάνι. Τα αστέρια έλαμπαν σαν διαμάντια, προσπαθώντας να κλέψουν την λάμψη της νέας σελήνης. Κάτω, στη γη, όλα ήταν ήρεμα και ήσυχα. Τα φύλλα πάνω στα δέντρα έστεκαν ακίνητα, ακόμα και τα νυχτόβια ζώα ήταν ήσυχα, λες και γνώριζαν τι επρόκειτο να ακολουθήσει, λες και προετοιμάζονταν για το θέαμα, κρατώντας τις ανάσες τους από ενθουσιασμό και φόβο. Από ενθουσιασμό γιατί εκείνα, τα φύλλα στα δέντρα και τα νυχτόβια ζώα που περνούν την ζωή τους στο σκοτάδι της νύχτας, ήταν τα μόνα που μπορούσαν να τον δουν. Από φόβο γιατί άγνωστες ήταν οι επιθυμίες, οι σκέψεις και οι προθέσεις του σ’ όλους πέρα απ’ τον ίδιο του τον εαυτό.

Ξάφνου οι ουρανοί αντήχησαν, σαν ο κόσμος να’ ταν έτοιμος να κοπεί στα δυο και από μακριά ο ήχος φτερών που χτυπούν μεταξύ τους ακούστηκε. Ψηλά στα βουνά, των οποίων οι κορυφές έμοιαζαν ν’ αγγίζουν το φεγγάρι και τ’ αστέρια, οι κάτοικοι των μικρών χωριών κλείδωσαν τις πόρτες τους, τράβηξαν τις κουρτίνες τους κι έσβησαν τα κεριά τους, μιας και φοβόντουσαν αυτό που πλησίαζε. Τα νυχτόβια ζώα κρύφτηκαν στις σκιές και μονάχα η λίμνη έμεινε όπως ήτα, ούτε ένα κύμα δεν τόλμησε να εμφανιστεί.

Ο Μαύρος Μονόκερως προσγειώθηκε απαλά μερικά μέτρα μακριά απ’ την λίμνη. Το απαλό αδύναμο φως του φεγγαριού ήταν αρκετό για να κάνει το τρίχωμα του να λάμπει μαγικά. Ήταν μαύρος από την κορφή ως την ουρά του, ωστόσο το κέρατο του έμοιαζε να έχει ένα παράξενο, μοναδικό, δικό του χρώμα. Τα μεγάλα υγρά μάτια του ήταν γεμάτα σοφία και γνώση απ’ όλα τα υπέροχα πράγματα που είχε αντικρίσει γυρίζοντας τον κόσμο. Ήρεμα, λες και τα πόδια του δεν άγγιζαν το έδαφος, πλησίασε την λίμνη. Το νερό τον καλωσόρισε με απαλά κύματα και σαν να ‘ταν αυτό το σημάδι που περίμενε, έσκυψε και ήπιε μερικές γουλιές. Ύστερα στάθηκε περήφανα με τα μάτια του να ψάχνουν τις σκιές.

Γνώριζε πως δεν ήταν μόνος και ήξερε πως ήταν μοναχικός. Το πρώτο δεν το είχε επιλέξει, όπως είχε κάνει με το δεύτερο. Βλέπετε, ο Μαύρος Μονόκερως εκατοντάδες χρόνια πριν αρνήθηκε να ζήσει μια αφοσιωμένη ζωή μεταξύ των ανθρώπων. Επέλεξε να δει τον κόσμο και όλα τα θαυμαστά πράγματα που είχε να προσφέρει. Από νεαρή ηλικία ήταν ανεξάρτητος. Πάντα ακολουθούσε την καρδιά και το μυαλό του και ήταν ανυπάκουος σε άνθρωπο που προσπάθησε να τον ελέγξει. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που δεν έχει όνομα, είναι απλά ο Μαύρος Μονόκερως. Όταν έφυγε, σκέφτηκε πως θα ήταν όμορφο να έχει λίγη παρέα σ’ αυτή την μεγάλη περιπέτεια, ωστόσο ο δυναμικός του χαρακτήρας τρόμαζε και απομάκρυνε τους άλλους μονόκερους. Ο Μαύρος Μονόκερως δεν νοιάστηκε. Προτιμούσε να είναι ο εαυτός του και μοναχικός, παρά να προσπαθεί να γίνει κάποιος άλλος μόνο και μόνο για να έχει φίλους. Η φιλία και οποιαδήποτε άλλη σχέση δεν μπορεί να’ ναι αληθινοί, αν και τα δύο μέρη της δεν είναι αληθινά στον εαυτό τους.

Όσο για την λίμνη, αυτή ήταν η πηγή της ζωής και της δύναμης του. Το ιερό μαγικό νερό της τον έκανε αθάνατο. Οι χωρικοί, από γενιά σε γενιά, έμεναν μακριά απ’ την λίμνη, επειδή ήταν σημείο συνάντησης για τα πλάσματα της νύχτας. Μάγισσες, νεράιδες, βρικόλακες, λυκάνθρωποι, μεταμορφωτιστές, χαμένες ψυχές. Είχαν μύθους και θρύλους για όλα αυτά, συμπεριλαμβανομένου του Μαύρου Μονόκερου. Κάποιοι ήταν καλοί, κάποιοι κακοί. Άλλοι βασίζονταν στην πεποίθηση πως ο Μονόκερως υπήρχε, άλλοι όχι.

Ο σκοπός δεν είναι να κρίνετε τους χωρικούς ή να ξοδέψετε τον χρόνο μας σκεφτόμενοι γι’ αυτούς, αλλά να πιστέψετε στην ύπαρξη του Μαύρου Μονόκερου, γιατί είναι πραγματικός. Σας το λέω αυτό, μιας και τον έχω με τα ίδια μου τα μάτια, γιατί εγώ είμαι ο Άνεμος που σταμάτησε να φυσά κάθε φορά που εκείνος επισκεπτόταν την λίμνη, ώστε  τα φύλα πάνω στα δέντρα να μείνουν ακίνητα και τα νυχτόβια ζώα να βρουν μια θέση στις σκιές. Έμεινα εκεί μαζί τους, ενθουσιασμένος και τρομαγμένος, περιμένοντας την άφιξη του. Ω, Ουρανοί! Τι θέαμα ήταν αυτό! Γι’ αυτό, λοιπόν, αν ποτέ ακούσετε τους ουρανούς ν’ αντηχούν, λες και ο κόσμος πρόκειται να κοπεί στα δυο, μην φοβάστε. Θα’ ναι ο Μαύρος Μονόκερως.

προτεινουμε επίσης

1 comment

MICHAIL KOTSARINIS 9 Δεκεμβρίου 2018 - 11:38 ΠΜ

Πολύ ατμοσφαιρικό! Γεμάτο υποσχέσεις!

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά