De Profundis: Συνέντευξη με τον Χρήστο Κασκαβέλη

by Nyctophilia

10835330_788157011231795_706896986670713810_oΟ Χρήστος Κασκαβέλης, συγγραφέας του “ΔΡΑΚΩΝ” (εκδόσεις Mamaya), είναι από τους πιο «φρέσκους» συγγραφείς της ελληνικής φανταστικής σκηνής και οπωσδήποτε από τους πιο ενδιαφέροντες. Θα αντιληφθείτε ακριβώς τι εννοώ από τις απαντήσεις του στη συνέντευξη που είχε την καλοσύνη να μου παραχωρήσει για λογαριασμό της προσφιλούς μας Νyctophilia.

1.Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τη συγγραφή σε αυτό το σημείο της ζωής σου; Το ήθελες από παιδί;

Ναι. Είχα σκοπό να το κάνω όταν θα έβρισκα το χρόνο. Κι από παιδί έγραφα και ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου. Είχα σκοπό να γράψω τέσσερις μικρές ιστορίες. Όταν ξεκίνησα την πρώτη, το “ΔΡΑΚΩΝ”, είδα ότι θα βγει περίπου 300.000 λέξεις, 1000 σελίδες. Έχω άλλες τρεις «μικρές» ιστορίες, μάλλον τώρα έχω πέντε ακόμα. Υγεία και υπομονή. 4×5 = 20 θα χρειαστώ 20 χρόνια.

2. Το είδος που διάλεξες να υπηρετήσεις είναι, ας μου επιτραπεί ο χαρακτηρισμός, από τα πιο εξεζητημένα. Σίγουρα από τα πιο παράξενα. Γιατί hard fantasy; Πώς κατέληξες να γράψεις την ιστορία του Ντα-Ρεν και όχι τη δική σου ή ενός αγαπημένου σου προσώπου, όπως κάνουν οι περισσότεροι συγγραφείς;

Διάλεξα ένα είδος να υπηρετήσει αυτό την ιστορία και όχι εγώ το είδος. Ως ένα σημείο το διάλεξε η έρευνά μου και η πλοκή της ιστορίας. Από ένα σημείο και μετά κατάλαβα ότι οποιοδήποτε μεταφυσικό στοιχείο δεν θα βοηθούσε το βιβλίο. Δεν μ’ ενδιέφερε καθόλου σε ποιο ράφι θα το βάλει ο βιβλιοπώλης.

3. Ντα-Ρεν, ο άρχοντας, ο εξοχότατος στα κινεζικά. Σαχ-Ούνα, Σαχ, ο βασιλιάς στα περσικά. Είναι σίγουρα τυχαίο;

Κάτι θηλυκό έχει το Ρεν, κάτι αρσενικό το Σαχ. Ανάποδα από το φύλο του Ντα-Ρεν και της Σαχ-Ούνα. Ο Ντα-Ρεν αναπτύσσει μια έντονη ευαίσθητη πλευρά, ειδικά στο δεύτερο βιβλίο. Η Σαχ-Ούνα είναι πάντα ο δυνατότερος χαρακτήρας του βιβλίου. Γενικά, το βιβλίο έχει πιστεύω πολύ δυνατούς γυναικείους χαρακτήρες. Σχεδόν πάντα ξέρουν τι θέλουν, δεν τις φορτώνει σχεδόν ποτέ ο ήρωας στο άλογό του να της πάει όπου θέλει αυτός.

4. Πόσο ο ήρωάς σου σε «έκανε ό,τι ήθελε» κατά τη διάρκεια της συγγραφής; Από ποιο σημείο και ύστερα πήρε τα γκέμια;

Κουβαλάει από μικρός κάποια πράγματα μέσα του που παίζουν μεγάλο ρόλο στην εξέλιξή του. Ήξερα ακριβώς το τέλος πριν γράψω το βιβλίο και άρχισα να το γράφω από τη μέση της ιστορίας. Μετά κατάλαβα ότι πρέπει να προσθέσω πάρα πολλά στο πριν κομμάτι. Επομένως, ο ήρωας δεν πήγε όπου ήθελε αυτός στο βιβλίο, απλά γύρισε στην παιδική ηλικία για να εξηγήσει.

5. Τα αναγνώσματά σου (γενικότερα) και αναγνώσματα ή γενικότερα οι ιστορίες (μουσικές, ζωγραφικές, προσωπικές εμπειρίες ενδεχομένως που θα θελες να μοιραστείς) και σε επηρέασαν στη συγγραφή του Δράκων.

Καθαρά σε επίπεδο έρευνας κοίταξα αρκετά οτιδήποτε είχε να κάνει με τους τοξότες καβαλάρηδες της στέπας, είτε Ούνοι, είτε Μογγόλοι λέγονται αυτοί. Τι έτρωγαν, πως πολεμούσαν. Αρκετά διαφορετικά απ’ ότι νομίζουμε. Τα τόξα τους ήταν «πολυβόλα», λίγες εκατοντάδες άντρες σε λίγα λεπτά θα είχαν ρίξει σε τετραπλάσιους εχθρούς πάνω από 100.000 βέλη! Είχαν αναβολείς. Οι αναβολείς άλλαξαν τα πάντα. Οι μάγισσες σε πολλές φυλές πράγματι είχαν μακρόστενα κρανία, έδεναν έτσι στα μωρά τα κεφάλια. Χιλιάδες φωτογραφίες από μουσεία. Ο Ταμερλάνος έστειλε σακιά με αυτιά και γλώσσες των σφαγιασθέντων στους επόμενους. Δεν είναι φάντασι. Με ενδιέφερε να βρω λεπτομέρειες πολλές για τη ζωή και όχι για τα ιστορικά γεγονότα. Βέβαια στο κοινωνικό κομμάτι ξέφυγα έφτιαξα μια φανταστική φυλή που έχει πάρει πολλά από τα ακροδεξιά και φονταμενταλιστικά καθεστώτα των τελευταίων δεκαετιών. Για τα κεφάλαια του Βαραζάμ στο 2ο βιβλίο έπρεπε πχ. να ψάξω τι έχει γραφτεί για όσους Γερμανούς δούλευαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τι σκέφτονταν, πώς έπρατταν. Γιατί; Ακούω επική μουσική την ώρα που γράφω. Ο στίχος και τα λόγια με χαλάνε. Από τη λογοτεχνία, προτιμώ βιβλία με πολύ καλό χειρισμό της γλώσσας, παρά με ενδιαφέρουσες ιστορίες. Πχ. Το “Gormenghast”, το “Last Unicorn” και το “All the light we cannot see” απ’ αυτά που διάβασα τελευταία. Δεν με νοιάζει αν η ιστορία χάνεται για χάρη της γραφής, όπως σε αυτά τα βιβλία. Με νοιάζει η τέχνη της γραφής, γιατί αυτό με βοηθά στη δουλειά μου.

6. Ο ερωτισμός στη φάντασυ. Ο ρεαλισμός. Το βρόμισμα, αν θέλεις, το τσαλάκωμα των χαρακτήρων. Πώς πρέπει κατά τη γνώμη σου να το χειριζόμαστε;

Δεν έχω διαβάσει τα πάντα, not even close, αλλά μου φαίνεται ότι λείπουν και τα δύο σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχει μια fantasy και young adult mainstream παραγωγή που έχει δήθεν βία, αλλά επειδή προσπαθούν όλοι να πουλήσουν σε παιδιά αποστειρώνουν πολύ προσεκτικά την ιστορία. Με 5-10 προτάσεις χάνεις ένα μεγάλο κοινό που κοκκινίζει πχ. αν διαβάσει μια βρισιά και έχεις και σιγουράτζες κάτι μονάστερες κριτικές στο goodreads από αυτούς που σκανδαλίστηκαν έξω από το la-la-land τους. Εγώ δεν ανέχομαι να γράψω 1000 σελίδες βιβλίο για βαρβάρους που δεν βρίζουν. Το θεωρώ κοροϊδία για τον αναγνώστη να μην βρίσουν οι βάρβαροι σε 1000 σελίδες μια φορά. Το τσαλάκωμα των χαρακτήρων έχει γίνει της μόδας τελευταία, αλλά λίγοι το πετυχαίνουν και μου φαίνεται ότι πέραν του γενναίου πρίγκιπα, το δεύτερο στερεότυπο που έχουν βρει είναι ο σαδιστής μανιακός πρίγκιπας. Ένα τσαλάκωμα θέλει πολυεπίπεδη παρουσίαση πιστεύω, όχι απλά ν’ ανταλλάξουμε ένα καρτουνίστικο στερεότυπο μ’ ένα καινούριο. Ο ερωτισμός είναι ακόμα πιο δύσκολο. Δεν ξέρω αν το έχω πετύχει το τελευταίο.

7. Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου: συγγραφείς του φανταστικού στην Ελλάδα. Ναι- Όχι- Ίσως; Έχουν κάτι διαφορετικό να πουν;

Ναι. Δεν θα γράψουν την ιστορία που διαβάσαμε από τους αγγλοσάξωνες πριν 70 χρόνια. Έχουν τη γλώσσα να το πουν; Ναι. Αλλά ποιος θα τους μεταφράσει; Έχουν την παιδεία και το βάθος να γράψουν; Σίγουρα, απ’ ότι έχω δει τελευταία. Τι δεν έχουν; Αυτοπεποίθηση. Επειδή δεν έχουμε τις μεγάλες επιτυχίες. Αυτό κάνει μερικές φορές τις ιστορίες δυσνόητες και πολύ δύσκολες σε μια προσπάθεια να ξεχωρίσουν περισσότερο απ’ ότι πρέπει. Keep it simple-r. Tι άλλο δεν έχουν; Θα είμαι κυνικός. Χρόνο. Χρήμα να τον αγοράσουν. Είμαστε μια μικρή χώρα και αυτό δημιουργεί μια έντονη λογική ξεπέτα. Στα πάντα. «Θέλω να το γράψω τώρα, να βγει, ε, το δούλεψα ένα χρόνο, καλό είναι, αυτό το κεφάλαιο το έγραψα τρεις φορές, δεν έχω ώρα να το ξαναγράψω…» Αν κάποιος βρει το χρόνο να κάνει redraft το κείμενό του 200 φορές —δεν αστειεύομαι, 200 φορές— θα ξεχωρίσει.

8. Πιστεύεις ότι η λογοτεχνία του φανταστικού είναι περιθωριοποιημένη στην Ελλάδα; Και αν ναι, πού οφείλεται αυτό; Της αξίζει ή όχι;

Υπάρχει μια έντονη και παλιά σοβαροφάνεια στη χώρα, φοβόμαστε το χιούμορ, τους καφετιούς, τους γκέι, τους δράκους, οτιδήποτε διαφορετικό. Το φανταστικό το έχουμε συνδέσει πολύ λανθασμένα με πρόσφατο Hollywood, χαζοβαμπίρ και νίντζα κωλοτούμπες με σπαθιά στον αέρα. Κανείς δεν θα σου πει «α γράφεις φανταστικό, σαν τον Όμηρο και τον Σοφοκλή». Όλοι λένε «Δράκων, σαν το “Game of thrones” δηλαδή». Τι να πω; Μετά τη 50η φορά που το ακούς καταντά αστείο. Αλλά δεν χρειάζεται γκρίνια. Ας γράψουμε καλύτερο φανταστικό, ας το βγάλουμε εκτός Ελλάδας, αν τα καταφέρει κάποιος ξαφνικά θα το ανακαλύψουν όλοι. Αν γίνει μια ρωγμή στο τείχος θα ξεχυθούν ποτάμια.

9. Υπάρχουν σύμπαντα φανταστικά που δεν διαφοροποιούνται από τον πλανήτη μας όπως τον ξέρουμε, ενδεχομένως όπως ήταν στο απώτατο παρελθόν ή θα είναι στο μέλλον. Υπάρχουν από την άλλη ιστορίες που τοποθετούνται σε άλλους πλανήτες. Πώς αξιολογείς τη μία ή την άλλη επιλογή; Θεωρείς ότι είναι δυσκολότερο να φτιάξει κανείς ένα σύμπαν εκ του μηδενός από το να προσδώσει μαγεία στο ήδη υπάρχον;

Η κάθε ιστορία έχει μια καρδιά, ή τουλάχιστον πρέπει να έχει, που την κάνει διαφορετική. Σε ποιο περιβάλλον ταιριάζει καλύτερα αυτή η καρδιά, κάτω από τη θάλασσα, στα μεσαιωνικά κάστρα ή σ’ ένα γαλαξία πολύ μακρινό είναι δευτερεύον. Υπάρχουν θαυμάσιες καθώς και βαρετές ιστορίες σε όλα αυτά τα περιβάλλοντα.

10. Ένας φάντασυ ήρωας μπορεί κατά τη γνώμη σου, στα σωστά χέρια, να γίνει ποτέ σημείο αναφοράς; Όπως άλλοι λογοτεχνικοί ήρωες από είδη που συνηθίσαμε να αποκαλούμε mainstream; Όπως ο Ρασκόλνικοφ ή η Φραγκογιαννού, για παράδειγμα; Θα μπορούσαν σήμερα να πλαστούν τέτοιας εμβέλειας χαρακτήρες σε φανταστικό υπόβαθρο; Τι χρειάζεται να γίνει;

Οι συγκεκριμένοι δύο είναι ιδιαίτεροι με έντονο ψυχιατρικό ενδιαφέρον. Σαφώς και μπορούν να πλαστούν χαρακτήρες εμβέλειας, φτάνει να ασχοληθεί ο συγγραφέας για να τους αναπτύξει και όχι να εκστασιαστεί να περιγράφει μόνο τον φανταστικό κόσμο γεμίζοντας τον με στερεότυπα. Για μένα η ιστορία του Ντα-Ρεν έχει έντονους παραλληλισμούς με αυτή του ικανού νέου που μεγαλώνει στη Γερμανία των 1930s, στο Ιράκ και στη Συρία των 2010ς, στο γκέτο της Αθήνας, της Νέας Υόρκης και της κάθε ευρωπαϊκής πόλης. Τι θα κάνει, που θα φτάσει, πόσοι ψευτομάγοι θα του πουν ιστορίες, για πόσο θα υπηρετεί μια συλλογική βία, πως θα μεταμορφωθεί, τι θα του στοιχίσει; Αλλά αυτό δεν το εισπράττει έντονα αυτός που το διαβάζει σήμερα και ούτε το έγραψα ως πιστή αλληγορία, κάτι που θα ήταν εντελώς επιφανειακό και βαρετό. Πρέπει να το διαβάσει κάποιος σε 50 χρόνια να το συνδέσει με την εποχή για να το εισπράξει, όταν οι λεπτομέρειες χιλιάδων γεγονότων δεκαετιών γίνονται περιλήψεις τριών προτάσεων. 1940ς, nuclear weapons race, Tolkien, LOTR, Α χα. Ρε λες; Ξέρω ότι ο Τόλκιεν το αρνείται κατηγορηματικά, αλλά αυτό το κάνει ακόμα πιο δυνατό και πετυχημένο. Γιατί δεν γίνεται απλά ο ήρωας αλλά όλο το βιβλίο σημείο αναφοράς. Τώρα που ξαναβλέπω την ερώτηση απάντησα αλλ’ αντ΄ άλλων.

11. Αγαπημένα βιβλία. Από οποιοδήποτε είδος: βιβλία που θα σύστηνες σε κάποιον να διαβάσει.

Ιούλιος Βερν, Σεξπιρ, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Κάφκα, Χεμινγουέι, Βιζυηνός, Καραγάτσης, Gaiman. “Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας”, “Dune”, “Great Expectations”, “Conan”, “Jitterbug perfume”, “The Book Thief” και όλα όσα ξέχασα.

12. Επόμενες κινήσεις/ μελλοντικά σχέδια του Χρήστου Κασκαβέλη. Τι να περιμένουμε;

Έχω σκοπό να βγάλω το “ΔΡΑΚΩΝ” εκτός Ελλάδας. Δουλεύω στην μετάφραση τους τελευταίους 18 μήνες. Πιστεύω ότι το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στα αγγλικά μες στο 2016. Πιθανότατα τον Σεπτέμβριο. Από το 2017 θα αρχίσω τη δουλειά στο επόμενο βιβλίο. Ξέρω ποιο είναι και τι είναι. Χρειάζομαι 4 χρόνια για κάθε βιβλίο με το μέγεθος του “ΔΡΑΚΩΝ” και την αγγλική μετάφραση.

Να ευχαριστήσουμε θερμά τον Χρήστο Κασκαβέλη για τις απαντήσεις και το χρόνο του και να του ευχηθούμε κάθε επιτυχία!

Διαβάστε ΕΔΩ τη κριτική της Nyctophilia.gr για το πρώτο βιβλίο του “ΔΡΑΚΩΝ”.
(Μουσική επένδυση: Dream Theater – Stream of Consciousness)

προτεινουμε επίσης

3 Σχόλια

Interview: O συγγραφές του Δράκων απάντησε στις fanboy-κες ερωτήσεις του Αλλοδαπού! - Mamaya Month - MonkeyBros 19 Νοεμβρίου 2019 - 4:20 ΜΜ

[…] τώρα στην spoiler συζήτηση για το Δράκων. Υπάρχουν αρκετές συνεντεύξεις σου για κάποιον που δεν έχει διαβάσει το βιβλίο και θέλει […]

Reply
Interview: O συγγραφές του Δράκων απάντησε στις fanboy-κες ερωτήσεις του Αλλοδαπού! – Mamaya Month – Monkey Bros 12 Δεκεμβρίου 2016 - 11:17 ΜΜ

[…] τώρα στην spoiler συζήτηση για το Δράκων. Υπάρχουν αρκετές συνεντεύξεις σου για κάποιον που δεν έχει διαβάσει το βιβλίο και θέλει […]

Reply
«Δράκων» De Profundis | Χρήστος Α. Κασκαβέλης 10 Μαρτίου 2016 - 3:07 ΜΜ

[…] Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη πατώντας εδώ […]

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά