Τίτλος: The Phantom of the Opera

Χρονολογία: 1925

Σκηνοθεσία: Rupert Julian

Πρωταγωνιστούν: Lon Chaney, Mary Philbin, Norman Kerry, Arthur Edmund Carewe, Gibson Gowland.

Είδος: Βουβή Τρόμου.

Διάρκεια: 101 λέπτα

Χώρα Προέλευσης: Η.Π.Α.

Αρχικό κείμενο: The Phantom of the Opera του Gaston Leroux

Πλοκή

Η ταινία ανοίγει με το ντεμπούτο της νέας σεζόν στην Όπερα του Παρισιού, και την παραγωγή του Faust του Gounod. Ο Κόντης Philippe de Chagny (John St. Polis) και ο αδερφός του Raoul de Chagny (Norman Kerry) είναι παρόντες στην πρεμιέρα. Ο Raoul παρευρίσκετε μόνο και μόνο για να ακούσει την αγαπημένη του Christine Daaé (Mary Philbin) να τραγουδά, η οποία έχει κάνει μια ξαφνική άνοδο από την χορωδία σε prima-donna. Ο Raoul την επισκέπτεται στο καμαρίνι της, και γνωστοποιεί πως επιθυμεί για την Κριστίν να παραιτηθεί και να τον παντρευτεί, όμως εκείνη προτιμά να αφοσιωθεί στην επαγγελματική της άνοδο από την ερωτική σχέση της. Στο ζενίθ της καλύτερης σεζόν της ιστορίας της όπερας, οι διαχειριστές παραιτούνται. Πριν αποχωρήσουν, μιλούν στους αγοραστές για το φάντασμα της όπερας, ένα απαιτητικό φάντασμα που, μεταξύ άλλων, ζητά την αποκλειστικότητα του θυρωρείου με αριθμό 5 σε κάθε παράσταση. Οι νέοι διαχειριστές το θεωρούν αστείο, αλλά οι προηγούμενοι διαχειριστές δε θα παραμείνουν να υπερασπιστούν τα φρενήρη σχόλιά τους.

Μετά την παράσταση, οι μπαλαρίνες αναστατώνονται από το θέαμα ενός μυστηριώδους άντρα με φέσι (Arthur Edmund Carewe), που κατοικεί στα κελάρια. Ενώ έρχονται σε αντιπαράθεση για το αν ο άντρας είναι ή δεν είναι το φάντασμα, αποφασίζουν να ρωτήσουν τον Joseph Buquet, ένας εργαζόμενος του θέατρου ο οποίος πραγματικά έχει δει το πρόσωπο το μυστήριου στοιχειού. Παρόλα αυτά, ο Buquet περιγράφει στα κορίτσια ένα άθλιο βδέλυγμα. Όσο περνά ο καιρός το φάντασμα της όπερας γίνεται όλο και πιο απαιτητικό. Ζητά η αγαπημένη του Christine να πρωταγωνιστήσει, ενώ την επισκέπτεται για να της υπενθυμίσει σε ποιον χρωστάει την επιτυχία της.

Ποιος είναι το φάντασμα και γιατί η Christine του είναι υπόχρεη; Πού θα καταλήξει αυτή η σχέση και πώς θα εξελιχθεί όταν έρθει σε ρήξη με τους υπόλοιπους χαρακτήρες του έργου;

 Ενδιαφέροντα στοιχεία

Έχω δει την μεταφορά του 1925, του 1943, του 2004, αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με τη θεατρική παράσταση στο Kennedy Center στην Ουάσιγκτον. Το φάντασμα της όπερας με έκανε να κλάψω, να αγωνιώ και να νιώσω την αδικία που βιώνει το φάντασμα. Η μουσική είναι απερίγραπτα αψεγάδιαστη, οι ερμηνείες (αν εξαιρέσεις εκείνη του Gerard Butler το 2004) είναι τρομερές. Αν κάτι κάνει το «The Phantom of the Opera» του 1925 να ξεχωρίσει είναι ότι για πρώτη φορά ένας ψυχασθενής κακοποιημένος μπάσταρδος γίνεται ο αγαπημένος χαρακτήρας του κοινού. Το «Phantom» είναι από τους πρώτους, αν όχι ο πρώτος, αντί-ήρωες του κινηματογράφου!

Μπορείτε να δείτε την ταινία στο παρακάτω σύνδεσμο:

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά