Διήγημα: “Απαλάχια” του Βασίλη Καθάρειου

by Βασίλης Καθάρειος

Το διήγημα “Απαλάχια” του Βασίλη Καθάρειου συμμετείχε στη στήλη “Your Nigthmares” 2021 με θέμα “Αναμνήσεις”.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Η κοντινότερη κατοικημένη περιοχή βρίσκεται μετά την γέφυρα Μόνσον, εκατό μίλια νοτιότερα, χωρίς καμιά ανθρώπινη παρουσία στο ενδιάμεσο. Μην επιχειρήσετε διάβαση χωρίς προμήθειες για τουλάχιστον δέκα ημέρες και σχετικό εξοπλισμό. Εισέρχεστε στο μακρύτερο και δυσκολότερο τμήμα του μονοπατιού, και δεν πρέπει για κανέναν λόγο να το υποτιμήσετε.

Να έχετε μια ευχάριστη πεζοπορία.

‘’Καλησπέρα σας, η κυρία Σάρα Μπάριμορ; Είμαι η γιατρός Φίλιπς, από το ιατρικό κέντρο Τρίνιτι. Ναι, είχαμε μιλήσει και τις προάλλες. Γνωρίζω ότι είστε απασχολημένη με την φροντίδα του συζύγου σας, και ότι η περίοδος είναι δύσκολη, αλλά θα χρειαστεί να περάσετε επειγόντως από δω για μια αναγνώριση πτώματος. Περί τίνος πρόκειται; Μα, για τον σύζυγό σας’’

Αρχή Πρώτη: Τρόφιμα για τρεις μέρες. Το πολύ.

‘’Ω, μα για όνομα του Θεού Ντέιβις! Δεν ξέχασα ποτέ ότι μιλάμε για μια απλή επαρχιακή τρύπα, αλλά κάνω τριάντα χρόνια αυτή τη δουλειά που να με πάρει! Μελέτησες καλά την λίστα των μαρτύρων, έχουμε δεκαεπτά άτομα, σωστά; Μπορείς να διανοηθείς ότι δεν υπήρξε κανείς, και επαναλαμβάνω, ούτε μισός, που να θυμάται τι ακριβώς έγινε σε εκείνο το πάρτι; Κάποιοι επιμένουν ότι οι δυο τους τσακώθηκαν, κάποιοι ότι έκαναν πλάκα. Προφανώς και δεν έχουν ιδέα ποιος προκάλεσε ποιον, ανάθεμα, εδώ δεν θυμούνται ποιος το διοργάνωσε! Οι συγγενείς; Εδώ γίνεται ακόμα χειρότερο… Δεν φαντάζομαι καν την έκφρασή μου όταν εκείνος ο ηλίθιος ξάδερφος, με το μαυρισμένο μάτι, είπε γελώντας ότι δεν πρέπει να είναι δύο, και τόσα χρόνια μας κοροϊδεύουν’’

Αρχή Δεύτερη: Όχι χάρτες, μόνο πυξίδα

‘’Νωρίς το πρωί της Τετάρτης ομάδα κυνηγών εντόπισε αναίσθητο πεζοπόρο στο ύψος του ρέματος Μπάρμπικαν. Παρά τα πολλαπλά κατάγματα στην κρανιακή χώρα και τα κάτω άκρα, ο ασθενής κατόρθωσε να συνέλθει και να επικοινωνήσει μετά από τριήμερη νοσηλεία. Οι διασώστες επιχείρησαν να εξακριβώσουν αν η απόκοσμη σειρά σημειωμάτων που έκανε την εμφάνισή της στο δάσος έχει προέλευση τον ίδιο, αλλά με μεγάλη τους λύπη πληροφορήθηκαν ότι τα εγκεφαλικά τραύματα του έχουν προκαλέσει αμνησία’’

Αρχή Τρίτη: Νερό για τρεις μέρες. Έπειτα, μόνο τρεχούμενο.

‘’Αγαπητή κυρία Μπάριμορ,

με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων οι πρόσφατες αρρυθμίες του συζύγου σας οφείλονται πραγματικά στην ίδια πάθηση που ταλαιπωρεί και τον αδελφό του, πράγμα καθόλου αφύσικο αφού μιλάμε για γενετική διαταραχή. Θα σας παρακαλούσα να επισπεύσετε την επίσκεψή σας στον ειδικό ιατρό, καθώς μακροχρόνια έλλειψη σχετικής αγωγής μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια. Εις το επανιδείν’’

Αρχή Τέταρτη: Απαγορεύονται αναπτήρες και σπίρτα

‘’Αισθάνομαι αδύναμος να υποστώ το βάρος των λέξεων, αλλά συντριπτικά πιο αδύναμος απέναντι στη μοναξιά. Θα λάτρευες ένα τέτοιο τοπίο, αγάπη μου, τα αγριολούλουδα και τα βότσαλα πλάι στην κοίτη, αλλά η απέχθεια για μια ψυχή τόσο σκοτεινή θα σε κρατούσε μακριά. Η αδιαπέραστη ομίχλη, ένα πυκνό εκνέφωμα δέους και φρίκης, φροντίζει να με εκθέτει σε κάθε βήμα. Θα κατασπαράξει κάθε μορφή ζωής, σαν κοπάδι από ακρίδες, αλλά να ‘σαι σίγουρη ότι μπροστά μου θα σταματήσει. Δεν με τρομάζει κανένα απ’ τα μυστικά της, αλήθεια, εκτός απ’ τον ίδιο τον φόβο της για μένα. Έχω ξαναπεράσει από δω, αλλά δεν το θυμόμουν ποτέ έτσι, γιατί και στην καρδιά του χειμώνα ο ήλιος έβγαινε νικητής πότε πότε. Ίσως τελικά να μην φταίει ο τόπος, ή και να μην θυμάμαι καλά. Ίσως, πάλι, να ευθύνομαι για όλα εγώ, και η ομίχλη να αποτελεί απλά την σκιά μου’’

Αρχή Πέμπτη: Απαγορεύονται κουβέρτες και υπνόσακοι. Και αντιανεμικά μπουφάν.

‘’Μα, όπως σας είπα, είμαι απόλυτα σίγουρος ότι τον βρήκα νεκρό. Δεν αγγίζουμε σκηνές πιθανών εγκλημάτων, πολύ σωστά. Αλλά στην αρχή δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς συνέβη. Ναι, ήταν παγιδευμένος εκεί. Άγγιξα τον σφυγμό του, πίεσα με δύναμη την καρωτίδα για να είμαι σίγουρος. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Ναι, είναι σίγουρα αυτός. Εγώ σας λέω ψέματα γιατρέ; Σας είπα τριάντα φορές ότι τον βρήκα νεκρό, κι εσείς τώρα μου τον δείχνετε ολοζώντανο, γεμάτο επιδέσμους, να βλέπει Τομ και Τζέρι σαν δίχρονο’’

Αρχή Έκτη: Όχι παπούτσια

‘’Ειλικρινά Νόρα, κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Έβαλα τα πάντα στην άκρη, για χάρη του, αλλά τις τελευταίες μέρες με φοβίζει πραγματικά, όπως και πριν το… ξέρεις, όλο αυτό. Ξέρω ότι τα χτυπήματα και η αμνησία το δικαιολογούν, αλλά η συμπεριφορά του έχει αλλάξει. Πάντοτε νευρικός και ανυπόμονος, παραληρεί, δεν τον καταλαβαίνω ώρες ώρες. Μιλά για πλάσματα και έννοιες που δεν κατανοώ Νόρα, και όσο σκέφτομαι ότι θεωρούσα παρανοϊκές τις παραξενιές του πριν απ’ όλα αυτά γελάω με τον εαυτό μου… Ω, σίγουρα θυμάσαι. Δεν έλεγε ξανά και ξανά ότι είχε σκοτώσει τον αδερφό του;’’

Αρχή Έβδομη: Δεν στρίβουμε ποτέ -ποτέ- το κεφάλι προς τα πίσω. Για κανέναν λόγο.

‘’Έχω καταπιεί ήδη πολλά Ντέιβις. Έκανα υπομονή και προσποιήθηκα, αλλά κοντεύω να τρελαθώ πια. Μπορώ να δεχτώ ότι ήταν όλοι τους μεθυσμένοι εκεί μέσα. Ο ένας απ’ τους δυο προκάλεσε τον άλλον, είσαι δειλός, σακάτης και λοιπά, αλλά δεν θυμάται κανείς ποιος και τι. Κανείς! Μπορώ να δεχτώ τις προφανείς ιδιαιτερότητες, Ντέιβις, ότι η μοναδική διαφορά τους ήταν εκείνη η καρδιαγγειακή διαταραχή, που δεν ανιχνεύεται μετά θάνατον. Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ με τίποτα όμως, και εδώ σοβαρολογώ, είναι ότι υπάρχουν γονείς που αποκτούν μονοζυγωτικά δίδυμα και ονομάζουν τον έναν Μακ και τον άλλο Μπακ’’

Αρχή Όγδοη: Δεν μιλάμε ποτέ στο Μικρό Κορίτσι

‘’Εγώ, ο νεαρός κύριος Μπάριμορ, η σιχαμερότερη και βρωμερότερη νυφίτσα του τρίτου έτους, που δεν πλησιάζω θυληκιά ούτε με επίσημη αίτηση στον Πρύτανη, ορκίζομαι στην ίδια την σιχαμερότητά μου ότι προτού κλείσω τα σαράντα, σε περίπου οχτακόσια χρόνια από σήμερα, θα έχω διασχίσει το φοβερό και τρομερό κομμάτι του Μονοπατιού των Απαλαχίων. Οι ακριβείς όροι υπό τους οποίους η απόπειρά μου θα θεωρηθεί έγκυρη, ώστε να μην υποστώ την σχετική κατάρα, αναγράφονται στο δεύτερο φύλλο του συμβολαίου. Ως μάρτυρες ορίζω, φυσικά, τους εξίσου βρωμιάρηδες συμφοιτητές μου. Α ναι, και τον αδερφό μου’’

-Χαρτοπετσέτα τυχαίου Τάκο Μπελ, 4:35 π.μ., 15/7/2002

Αρχή Ένατη: Ακόμη κι αν μας μιλήσει Αυτό

‘’Ξέρω ότι δεν θα με συγχωρήσεις ποτέ όπως ήρθαν τα πράγματα, αγάπη μου, και δεν σε παρεξηγώ. Απ’ την άλλη όμως, αν δεν βρισκόμουν εδώ δεν θα μπορούσα εγώ να με συγχωρήσω. Σ’ αυτή την απόφαση δεν με οδήγησε τίποτα πέρα απ’ τις τύψεις και την αλαζονεία μου. Μου έλεγαν από μικρός ότι ένα τέτοιο βλέμμα, κοφτερό σαν λεπίδι, θα προκαλέσει μονάχα πόνο και καταστροφή. Δεν περίμενα ποτέ όμως ότι θα έφτανε ως εκεί, και είναι πια αδύνατον να κοιτάξω πίσω. Οι τοίχοι δεν σπάνε με το κεφάλι, αλλά η ομίχλη είναι ακόμη πιο ζόρικη. Όπως αποδείχθηκε, η δύναμή της είναι να σε αφήνει να πιστεύεις ότι αν την διαπεράσεις βιαστικά και εύκολα φτάνεις σε μια πηγή, ένα κάποιο τέλος· ο τοίχος, τουλάχιστον, έχει την αξιοπρέπεια να σε τελειώσει στα γρήγορα’’

Αρχή Δέκατη: Κοίτα πίσω απ’ την πινακίδα. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.

‘’Αγαπητέ κύριε Μπάριμορ,

μετά τις πρόσφατες εξετάσεις σας είμαστε στην δυσάρεστη θέση να επιβεβαιώσουμε την διάγνωση. Με κάποιες περαιτέρω εξετάσεις θα υπολογίσουμε με ακρίβεια το μέγεθος της ζημιάς, και θα συντάξουμε το κατάλληλο θεραπευτικό πλάνο. Θέλουμε να σας ευχηθούμε ολόψυχα καλή δύναμη για τον μακρύ και δύσκολο δρόμο που έχετε μπροστά σας

-Ιατρικό Κέντρο Τρίνιτι’’

Αρχή Ενδέκατη: Σου είπα ψέματα

‘’Έπειτα ο Μπακ σήκωσε το ποτήρι και πλησίασε. Φιλήθηκε σταυρωτά με μια καλεσμένη στο χολ, ή κάτι τέτοιο, και θυμάμαι την Σάρα να του ζητά να μην πιει άλλο. Δεν θυμάμαι αν την έβρισε, ίσως και να ’ταν ευγενικός, αλλά τελικά την αγνόησε. Έπαιξαν θάρρος ή αλήθεια με τους υπόλοιπους, και όταν κληρώθηκε με τον αδερφό του επέλεξε θάρρος. Του πρότεινε αυτό που σας είπα, παραπατώντας, κάτι σαν στοίχημα νομίζω που είχαν βάλει για πλάκα στο κολέγιο. Το πήραν προσωπικά, ότι είναι αναπόφευκτο, και ο Μακ άρχισε να τον λέει καρδιακό και σακάτη. Ναι, ο άλλος εξοργίστηκε, μιλούσε σοβαρά. Ήταν ειλικρινά τύφλα, αλλά το είδα στο μάτια του. Ο άνθρωπος αυτός εννοούσε κάθε λέξη. Δεν θυμάμαι καλά, πάει καιρός, αλλά λίγες μέρες μετά ο υπαίτιος υπέκυψε στις ενοχές του. Ναι, ξέρω πολύ καλά ότι έχω ορκιστεί στο Ευαγγέλιο’’

Αρχή Δωδέκατη: Ίσως τελικά έπρεπε να κοιτάς πίσω και καμιά φορά

‘’Ναι, θυμάμαι σίγουρα τον Μακ να φεύγει απ’ το μπαρ με ένα μαρτίνι. Δύο ελιές, όπως πάντα. Κάποια του φώναξε ότι είχε πιει πολύ, εκείνος απάντησε ότι οι φαινόλες κάνουν καλό στα αγγεία, ή κάτι τέτοιο. Είχαν κάποιο παιχνίδι στο τραπέζι, όχι χαρτιά, νομίζω μπουκάλα, αλλά με στοιχήματα αντί για φιλιά. Ο Μπακ έτυχε τον αδερφό του σε κάποια φάση, μετά νομίζω τσακώθηκαν, δεν είμαι σίγουρος γιατί, αλλά μάλλον ο ένας απ’ τους δυο έλεγε τον άλλο δειλό και ανίκανο. Είπε κάτι για ακτινοθεραπείες κι ο άλλος χύμηξε πάνω του, έπεσαν δέκα άτομα να τους χωρίσουν. Ορκίστηκε σε όλους ότι θα κάνει αυτό που πρέπει, δεν κατάλαβα τι, αλλά ήταν αγνοούμενος καμιά δεκαριά μέρες αργότερα. Ο αδερφός του έγινε σκιά του εαυτού του, τον χάσαμε κι αυτόν λίγους μήνες μετά. Ναι, ξέρω πολύ καλά ότι έχω ορκιστεί στο Ευαγγέλιο’’

Αρχή Δέκατη Τρίτη: Ίσως έτσι να έβλεπες όλα όσα χάνεις

‘’Είναι εκεί έξω Νόρα, και το είδα με τα ίδια μου τα μάτια. Κάπου εκεί έξω, και κάτω απ’ το σεντόνι που σήκωσαν μπροστά μου. Δεν ξέρω πού έφτασε για να τον βρει, ή ποιος τον ψάχνει, αλλά δεν θα φύγει ποτέ κανείς τους από κει. Μη δίνεις σημασία σ’ αυτά που μας λένε, γιατί καμιά απ’ τις δυο μας δεν πήρε ποτέ τον άντρα της πίσω. Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι ήταν πάντοτε κομμάτι τους, και απλά επέστρεψαν κοντά του, αλλά δεν τρέφω πια ψευδαισθήσεις. Ήταν δυο ιδιαίτερα ξένα σώματα, που υπέκυψαν οικειοθελώς και αναλώθηκαν μέσα του. Δεν βρήκαμε και δεν θα βρούμε κουφάρι, Νόρα, μην ακούς τι μας λένε. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ξεχάσεις, σαν να μην υπήρξε ποτέ, και το ίδιο θα κάνω κι εγώ. Υπόγραψε λοιπόν, σε παρακαλώ, γιατί ο δικηγόρος έχει ήδη περιμένει αρκετά’’

Αρχή Δέκατη Τέταρτη: Μην περάσεις την γέφυρα Μόνσον

‘’Απ ‘ότι φαίνεται λοιπόν, αγάπη μου, δεν θα σε ξαναδώ ποτέ από κοντά. Λυπάμαι που χρειάστηκε να γίνει έτσι, αλλά όπως σου εξήγησα δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να ησυχάσω αλλιώς. Βρέθηκα εδώ για να τον ψάξω, γιατί αυτό ήταν το σωστό. Εσείς όλοι όμως, που βρίσκεστε ακόμη εκεί έξω, δεν πρέπει να τον αφήσετε να έρθει να με ψάξει. Σας ξορκίζω. Εις το επανιδείν λοιπόν, κάπου αλλού. Να μου φιλήσεις τα παιδιά. Σ’ αγαπώ.

-Μπακ Μπάριμορ’’

Αρχή Δέκατη Πέμπτη: Καμιά Δικαιολογία

‘’Απ ‘ότι φαίνεται λοιπόν, αγάπη μου, δεν θα σε ξαναδώ ποτέ από κοντά. Λυπάμαι που χρειάστηκε να γίνει έτσι, αλλά όπως σου εξήγησα δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να ησυχάσω αλλιώς. Βρέθηκα εδώ για να τον ψάξω, γιατί αυτό ήταν το σωστό. Εσείς όλοι όμως, που βρίσκεστε ακόμη εκεί έξω, δεν πρέπει να τον αφήσετε να έρθει να με ψάξει. Σας ξορκίζω. Εις το επανιδείν λοιπόν, κάπου αλλού. Να μου φιλήσεις τα παιδιά. Σ’ αγαπώ.

-Μακ Μπάριμορ’’

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά