Κριτική: “Κθούλου Φτου-νγκ!” του Έρικ Σμυρναίου

by Παναγιώτης Κάρδαρης

Ο Έρικ Σμυρναίος, συγγραφέας με αστείρευτη πένα, έχει συνηθίσει το κοινό στα ταξίδια στα μονοπάτια της φαντασίας, μια και τα έργα του γίνονται πύλες για έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο που κατά βάθος όλοι θέλουμε να επισκεφτούμε παρά τις αναστολές ή τους φόβους μας. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε και τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί μέσα από το νέο του βιβλίο Κθούλου… Φτουνγκ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άλλωστε φέρνει αυτό τον κόσμο που κρύβεται συνήθως πίσω από τα πέπλα της πραγματικότητας, στον δικό μας… αληθινό(;) κόσμο.

https://www.facebook.com/alloste.gr/

Οι χαρακτήρες που εναλλάσσονται μέσα στην πλοκή του βιβλίου είναι οι τυπικοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, η οικογένεια και φίλοι μας, με τα καλά και τα στραβά τους. Το σκηνικό, το οποίο περιγράφει συγγραφέας τόσο παραστατικά, δεν είναι άλλο από την πόλη μας, τους δρόμους που διασχίζουμε κάθε μέρα, είτε πεζοί είτε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς είτε με το δικό μας όχημα.  Ενώ το κωμικό στοιχείο το οποίο χρησιμοποιεί  με δεξιοτεχνική υπερβολή ο συγγραφέας, μαζί με μπόλικες δόσεις καυστικού χιούμορ, δίνει μια ευχάριστη πινελιά στο όλο διήγημα. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο κωμικός τρόμος προκαλεί μεγαλύτερη ανατριχίλα από τον κλασσικό. Και αυτό γιατί το Αρχέτυπο του “Χαμογελαστού Κλόουν”, που πίσω από το χαμόγελό του οποίου, κρύβεται το βάθος της μιας τρέλας αρχαίας σαν τον κόσμο και φρικτής σαν την ουσία του ίδιου του ακατάληπτου φόβου για το τί κρύβεται πέραν από τον κόσμο της τάξης, είναι βαθιά ριζωμένο στο ανθρώπινο συλλογικό ασυνείδητο.  Άραγε, αναρωτιέται κανείς, τι κρύβεται πίσω από τα γρανάζια του χρόνου και από τα σκηνικά του χώρου; Το χάος; το κενό; οι Μεγάλοι Παλαιοί; η σκιά; ή μήπως  η αληθινή μας φύση, την οποία, τόσο πολύ, φοβόμαστε να αντικρίσουμε;

Εξάλλου, η χίμαιρα που λέγεται Κθούλου, ο ιερέας των Μεγάλων Παλαιών, ίσως δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο μετασχηματιστής χαοτικού τρόμου σε ταξικό τρόμο.

Διαβάζοντας, λοιπόν, ο αναγνώστης τις σελίδες του Κθουλου…. Φτουνγκ, θα διαπιστώσει ότι τελικά τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας είναι πολύ λεπτά και ότι ίσως οι κόσμοι που περιέγραψε ο Λάβκραφτ και όλοι αυτοί οι μεγάλοι της λογοτεχνίας του φανταστικού και του τρόμου, δεν είναι παρά διαφορετικές οπτικές του δικού μας κόσμου, ενός κόσμου στον οποία ξαφνικά, σε γωνιές και λεωφόρους, εκεί  που δεν το περιμένεις ανοίγουν διάδρομοι προς τον αλλόκοσμο. Είναι εκείνη τη στιγμή που αντίληψή μας αλλάζει ξαφνικά οπτική και αρχίζει να βλέπει την ύπαρξη σαν μέρος μια μεγάλης τροφικής αλυσίδας – υλικής και πνευματικής.

Αλήθεια, πώς θα ήταν ένας κόσμος που τα πλοκάμια του Κθούλου θα ξεπετάγονταν από το διπλανό μπαλκόνι ή από τους τοίχους της λεωφόρου Ποσειδώνος; Πώς θα ήταν ένας κόσμος  όπου η αντίληψη όλων θα επεκτείνονταν πέραν της ορατής πραγματικότητας και θα άγγιζε τα λεπτά όρια μεταξύ  της όψης της τάξης και τη μη όψης του χάους;  Είναι δύσκολο να το περιγράψει κανείς. Παρόλα αυτά, ο Έρικ Σμυρναίος το προσπάθησε και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε.


Περισσότερα για το νέο βιβλίο του Έρικ Σμυρναίου θα βρείτε ΕΔΩ, ενώ αποσπάσματα από τις σελίδες του μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά