Κριτική: “Στα Όνειρα της Φαντασίας (Vol.1) | Πολεμικές Ιαχές”

by Αργυρώ Χαρίτου

Εκ των απαρχών του κόσμου, από τις πρώτες μάχες της ανθρωπότητας, η κραυγή των μαχητών δήλωνε δύναμη, εκτόνωση, φόβο, αγωνία. Αφηνόμαστε στο ένστικτο της επιβολής και, σε αντίθεση με τα ζώα-θηρευτές που κινούνται αθόρυβα και ήρεμα, ακόμα κι όταν έχουν πιάσει το θήραμά τους, ο άνθρωπος παλεύει μέχρι τελευταία στιγμή να επιβληθεί στον εχθρό με όλες τις αισθήσεις. Στα διηγήματα των «Πολεμικών Ιαχών» συναντήσαμε πόνο, κραυγές, αγωνία, μίσος, μαγεία, φόβο και πολύ θάνατο.

Η υλοποίηση της ιδέας του συγγραφέα Χρήστου Κεσκίνη -να δημιουργήσει μια ανθολογία διηγημάτων αμείβοντας τους συμμετέχοντες συγγραφείς- εκτελέστηκε άψογα, πράγμα ολοφάνερο στην ποιότητα των διηγημάτων που επιλέχθηκαν.

Δέκα διαφορετικοί άνθρωποι δημιούργησαν ένα βιβλίο με δέκα υπέροχες ιστορίες. Ένας λόγος που δεν αγοράζω βιβλία διηγημάτων είναι αυτός: Από τα δέκα ίσως να αξίζουν τα μισά. Σ’ αυτήν τη συλλογή άξιζαν όλα ένα προς ένα -και δεν είμαι υπερβολική. 

Κάποια πιο άγρια, άλλα πιο φανταστικά, μερικά ακόμα και τρομακτικά, όλα όμως έδεσαν συνολικά, όσο παράξενο κι αν ακούγεται για συλλογή διηγημάτων. Αν και η ταξινόμηση έγινε με αλφαβητική σειρά βάσει των ονομάτων των συγγραφέων, με μια άλλη σειρά ίσως κάποια διηγήματα ν’ αφηγούνταν μια ενιαία ιστορία -τόσο υπέροχη χημεία έχουν αυτές οι σελίδες.

Πριν από κάθε διήγημα υπήρχε ένα προσωπικό σημείωμα του Χρήστου Κεσκίνη, το οποίο βρήκα εξαιρετική πινελιά. Μου θύμισε τις, από καρδιάς, προσωπικές αφιερώσεις που γράφονται στα βιβλία, με τη διαφορά πως εδώ γραφόταν μία σε κάθε διήγημα. Ο λόγος, όμως, τώρα, στα διηγήματα.

Δάμτσιος Γιώργος:  «Ντάλγκραθ»

Μου άρεσε η γραφή του και, ακόμα περισσότερο, ο τρόπος που μας έδινε την εξέλιξη της ιστορίας. Μέσα ήταν ό,τι συνέβαινε στο τώρα, ενώ το Έξω ήταν ο λόγος για τον οποίο βρέθηκαν όπου βρέθηκαν. Γρήγορες εναλλαγές, όμορφη ιστορία, έξυπνοι διάλογοι και καλοδουλεμένο το πέρασμα από το Μέσα στο Έξω και αντίστροφα.

Δεσποτάκη Ευθυμία: «Λόγχη από κόκαλο, λόγχη από κεντρί»

Ο παραδοσιακός χορός «Χάκα» μάς ταξιδεύει νοερά σε απόμακρα νησιά. Μια ιστορία για την πίστη και τη δύναμη ενός ολόκληρου λαού. Η λυρική της γραφή έδωσε έναν άλλον ρυθμό στις “πολεμικές ιαχές”.

Δημακόπουλος Γρηγόρης: «Ερήμωση»

Η Ερήμωση είναι ένα διήγημα αφιερωμένο στην αγάπη των γονιών, το πώς παλεύουν για το παιδί τους, αλλά και τι εφόδια προσπαθούν να του παρέχουν, είτε υλικά είτε ψυχικά. Ένα διήγημα που δείχνει το πάθος του ανθρώπου για κάτι που αγαπάει και για μια υπόσχεση που έχει δώσει. Ωραία, ζωντανή γραφή.

Δημητριάδης Μάριος: «Οι Στοές του Τελμόρ»

Ένα διήγημα που έζησα και αισθάνθηκα τις στοές, την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, τη μαυρίλα, τα τέρατα -και ξαφνικά συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου έχει λείψει το D&D.

Ζαμποπούλου Χριστίνα: «Σε Μαρμαρένια Αλώνια»

Λατρεμένο διήγημα. Η ιστορία μιας Αμαζόνας που εγκατέλειψε τη φυλή της και έζησε σαν νοικοκυρά. Στην κρίσιμη, όμως, ώρα έγινε η ατίθαση φύση της υπερίσχυσε. Υπέροχη γραφή με αξέχαστες εικόνες.

Ζαφείρκος Κωνσταντίνος: «Ιστορίες της Φωτιάς»

Οι καλύτερες ιστορίες λέγονται στο σκοτάδι του χειμώνα, υπό το φως της φωτιάς. Εδώ, μια παρέα ανταλλάσσει ιστορίες. Αγάπησα αυτό το διήγημα για το τέρας με τα ασημένια δάκρυα. Αν και κοινότυπη η ιστορία θα έλεγε κανείς, ο τρόπος που την παρουσίασε, ωστόσο, και οι εικόνες που δημιουργούσε, ήταν κάτι το μοναδικό.

Κεραμίδας Ελευθέριος: «Εστεμμένος»

Η μαγεία μπορεί να υπάρξει παντού και για πάντα. Η μεθυστική γραφή του και η γρήγορη ροή έκαναν αυτό το διήγημα να ξεχωρίζει. Η ανιδιοτέλεια που παρουσιάζεται στο διήγημα μάς θυμίζει ότι υπάρχει ελπίδα ακόμα για την ανθρωπότητα.

Μπελαούρης Γιώργος: «Για τη Λωρελάι»

Πολεμικές Ιαχές… Αν και ακούγονται σε όλο το διήγημα, εδώ πρόκειται για μια αντιπολεμική ιστορία που δηλώνει ότι την αγάπη, αν πραγματικά τη σέβεσαι, δεν σε εγκαταλείπει ποτέ. Γρήγορη γραφή με κινηματογραφικές εικόνες.

Ηλίας Τσιάρας: «Οπτίωνας»

Οικογένεια… Αυτός είναι ο πυρήνας σ’ αυτό το διήγημα. Το πώς προστατεύει ένας άντρας ό,τι πιο πολύτιμο έχει, την οικογένειά του, εμφανίζεται με τρόπο τόσο έντονο και ρεαλιστικό, σε σημείο να παρασύρει τον αναγνώστη να το βιώσει μαζί με τον πρωταγωνιστή. Η γρήγορη ροή ήταν το δυνατό χαρτί αυτής της ιστορίας.

Χατζηγιώργης Ντίνος: «Κόκκινο Αίμα»

Η αγάπη μπορεί να νικήσει ακόμα και όταν η μάχη είναι από την αρχή προεξοφλημένη. Όταν όλα έχουν χαθεί, μπορεί και ανθίζει ακόμα αυτό το συναίσθημα, σε κάθε του μορφή. Ένα συναισθηματικά φορτισμένο διήγημα που κλείνει με μια γλυκόπικρη νότα την ανθολογία.

Το πρώτο βιβλίο της σειράς ανθολογιών “Στα Όνειρα της Φαντασίας” κερδίζει το στοίχημα και τις εντυπώσεις. Μερικοί από τους καλύτερους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς του Φανταστικού ενώνουν τις πένες τους σ’ ένα αποτέλεσμα που δεν πρέπει να λείψει από καμία βιβλιοθήκη. Ο πήχης είναι “με το καλημέρα σας” ψηλά και, έτσι, δεν μένει παρά ν’ αναρωτηθούμε αν και ο δεύτερος τόμος, που τιτλοφορείται “Κοσμικό Έρεβος”, θ’ ανταποκριθεί εξίσου επάξια στις προσδοκίες… Σύντομα θα το ανακαλύψουμε.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά