Κριτική: “Το Κορίτσι με το Ράσο” του Νεκτάριου Καλογήρου

by Ιλέην Ρήγα

Η 18χρονη Μαρία περνάει το κατώφλι του μοναστηριού, όταν την ίδια στιγμή μια κρίση ξεκινάει στο κοντινό χωριό κι ο χρόνος αρχίζει να μετρά για όλους αντίστροφα.
Το κορίτσι με το ράσο, η μητέρα της, ο βοσκός, ο φούρναρης, το παπαδοπαίδι κι ο τρελός αναζητούν τη λύση όσο ο χρόνος εξαντλείται και τα πρόσωπα σβήνουν.
Δυο κόσμοι συγκρούονται όσο το απόκοσμο αναζητά λύτρωση και ο έρωτας θυσίες.
Το τέλος μπορεί να είναι για όλους ευτυχισμένο αρκεί κάποιοι να θυμηθούν και κάποιοι άλλοι να ξεχάσουν.

 

“Η βαριά, ξύλινη πόρτα έκλεισε με κρότο πίσω από το κορίτσι και το μάνταλο, όπως κατέβηκε, ήχησε σαν σφραγίδα για το υπόλοιπο της ζωής της.”

Από τα πρώτα της κιόλας βήματα στο μοναστήρι ακολουθούμε την Μαρία, το νεαρό “κορίτσι με το ράσο” που έχει επιλέξει να ακολουθήσει την αυστηρή μοναχική ζωή κόντρα στα νιάτα της και στην μητέρα της. Ως εδώ, θα έλεγε κανείς ότι πρόκειται για ένα μυθιστόρημα εσωτερικής αναζήτησης που αναπτύσσεται μέσα σ’ ένα θρησκευτικό πλαίσιο με κεντρομόλο δύναμη την αγάπη για τα θεία – και θα έκανε τεράστιο λάθος.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα μεταφυσικού μυστηρίου, ατμοσφαιρικό και αρκετά ζοφερό, που προκαλεί τους χαρακτήρες, αλλά και τον αναγνώστη, να εμπλακούν σ’ ένα φαινομενικά καταδικασμένο κυνηγητό με τον χρόνο, ν΄αντιμετωπίσουν φόβους και ανίερες καταστάσεις για να καταφέρουν να σώσουν το χωριό και τους κατοίκους του από μια υπερφυσική απειλή.

Η αφήγηση ξεδιπλώνεται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, με δεξιοτεχνική χρήση των flashbacks, ενώ το λεξιλόγιο είναι καλοδουλεμένο και χωρίς ανούσια στοιχεία εντυπωσιασμού. Υπάρχουν αρκετά σημεία που θα τα χαρακτήριζα ως “φιλοσοφικές αναζητήσεις”, όπου ο συγγραφέας αποδεικνύει πώς η πλοκή είναι κάτι παραπάνω από μια μυθιστορηματική μυθοπλασία. Είναι μια – πετυχημένη – απόπειρα ψυχανάλυσης των κινήτρων που καθοδηγούν τις πράξεις και τις αποφάσεις των ανθρώπων και, κυρίως, πώς βρίσκει κανείς το σθένος να θυσιάσει την ίδια του την ύπαρξη, αν χρειαστεί, για την αγάπη.

“Η δίψα για εκδίκηση δεν σβήνει μ’ένα ποτήρι πόνο”.

Η  μοναδική μου ένσταση είναι στα πολλά αναπάντητα ερωτήματα που αφήνει, καλυμμένα από το πέπλο της θείας πρόνοιας. Θα ήθελα περισσότερες απαντήσεις, περισσότερες ερμηνείες για τα ανεξήγητα – όμως άρτια περιγραφόμενα – φαινόμενα. Η λογική αναμιγνύεται με τα θαύματα, όμως η ζυγαριά δεν ισορροπεί και αυτό ίσως να κουράσει τον αναγνώστη που έχει μάθει να ψάχνει ερμηνεία για το καθετί. Απ’ την άλλη, ο αναγνώστης που χαίρεται με τα ανοιχτά προς προσωπική ερμηνεία παράθυρα, είναι σίγουρο πως θα απολαύσει το βιβλίο στο έπακρο.

Τα καλά κρυμμένα μυστικά ξυπνούν και κορυφώνουν την αγωνία, χωρίς αμφιβολία η κλιμάκωση της ατμόσφαιρας είναι από τα πιο δυνατά χαρτιά του έργου, όπως και η διείσδυση στα βάθη της ψυχής και των επιθυμιών των ηρώων. Ολοκληρωμένοι και άριστα σκιαγραφημένοι χαρακτήρες, ολοκληρώνουν την εξαιρετική τελική εντύπωση που αφήνει η πένα του Νεκτάριου Καλογήρου.

Είναι ένα βιβλίο γεμάτο φαντασία, περιγραφικές εικόνες και ζωντανούς χαρακτήρες που αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο γιατί αφηγείται μια ιδιαίτερη ιστορία, αλλά και γιατί πετυχαίνει να προβληματίσει τον αναγνώστη και να του μεταλαμπαδεύσει ιδέες και ερμηνείες για το πώς μια μικρή φλόγα ελπίδας, αν παραμείνει ζωντανή στα χέρια των σωστών ανθρώπων, μπορεί να τα βάλει μέχρι και με τον θάνατο.

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά