Κριτική: “21 Γλάροι” του Άγγελου Κυπριανού

by Γιώργος Σκαγιάκος

Η θάλασσα κρύβει καλά τους θρύλους της, και όσοι τη σέβονται και την υπηρετούν άξια είναι εκείνοι που μπορούν να τους διηγηθούν: οι πειρατές. Μην νομίζετε ότι αυτοί οι παράνομοι που όργωναν τις θάλασσες είχαν τη χάρη, το χιούμορ και την ηθική του Τζακ Σπάροου και των συντρόφων του. Όχι βέβαια! Αυτή η δημοτικότητα οφείλεται στον Λονγκ Τζον Σίλβερ, στη “Νήσο των Θησαυρών”, και στον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Χότζσον με τις θαλασσινές ιστορίες του, τύλιξε την πειρατική κουλτούρα με το στοιχείο του υπερφυσικού και όλα πήραν τον δρόμο τους. Πάντοτε, όμως, υπάρχει χώρος για καλές ιστορίες με πειρατές και οι “21 Γλάροι” είναι μια τέτοια ιστορία. Ο Άγγελος Κυπριανός καταπιάνεται μ’ ένα, θα λέγαμε, όχι και τόσο διαδεδομένο είδος για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτό είναι αρκετά ενθαρρυντικό, μα ταυτόχρονα έχει και την ριψοκίνδυνη πλευρά του. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

Ο Μασκάρντι Μπέριο, πρώην ιππότης του βασιλείου του Λόθεν, απεχθάνεται τους στεριανούς. Αφήνοντας πίσω τους τίτλους που δύσκολα κέρδισε στις παλιές του εκστρατείες, αποφασίζει να ανοίξει πανιά για τα αχαρτογράφητα νησιά του Νότου που είναι γνωστά μόνο για τους κινδύνους και τα τέρατα που τα μαστίζουν.
Ο Μασκάρντι ορκίστηκε στον βασιλιά του Λόθεν να φέρει εις πέρας αυτή την αποστολή. Αλίμονο όμως, οι θαλασσοπόροι έχουν δικό τους είδος όρκων και ένας καπετάνιος είναι δικαστής, βασιλιάς και δήμιος στο πλοίο του.

Ξεκινώντας την ανάγνωση της ιστορίας, καταλαβαίνει κανείς σχεδόν αμέσως ότι ο συγγραφέας είναι ένας ικανός κοσμοπλάστης, αλλά και πως οι χαρακτήρες του είναι επιμελώς δουλεμένοι. Ο καπετάνιος Μασκάρντι Μπέριο είναι ένας μάλλον “εκκεντρικός” καπετάνιος, αφού σε σχέση με το άξεστο πλήρωμά του, είναι πάντοτε θλιμμένος και δεν επιδίδεται σε μεθύσια με ρούμι. Για την ακρίβεια, δεν πίνει ποτέ. Είναι ένας άνθρωπος της περιπέτειας και αυτό, πέραν της εξέλιξης της ιστορίας, φαίνεται και από το πλήρωμα με το οποίο έχει διαλέξει να επανδρώσει το πλοίο του. Με γρήγορο ρυθμό, ο Άγγελος Κυπριανός μας συστήνει τους 21 γλάρους, καθώς ο τίτλος αναφέρεται στο -αμφιβόλου ηθικής- πλήρωμα.

Οι περίπου ενενήντα σελίδες της ιστορίας περιέχουν όλα όσα χρειάζεται μια αφήγηση για να χαρακτηριστεί επική, η αλήθεια όμως είναι ότι την κόβει πάνω στο καλύτερο, αφού σταματά ακριβώς στο σημείο που -κυριολεκτικά όμως- όλα ξεκινούν, προκαλώντας στον αναγνώστη έναν δημιουργικό εκνευρισμό, που όμως τον συγχωρούμε στον συγγραφέα, καθώς πρόκειται για το πρώτο βιβλίο της σειράς “Τα χρονικά της τρίαινας”, οπότε η συνέχεια είναι αναμενόμενη!

Στα πλεονεκτήματα, επίσης, είναι η ευκολία με την οποία ο κόσμος της Βιτάλια ξεδιπλώνεται ακόμη και σε κάποιον -όπως εγώ- που δεν έχει διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο του Άγγελου Κυπριανού “Το ναυάγιο της Καράντρα, και σίγουρα δημιουργεί την επιθυμία να το αναζητήσει και να εντρυφήσει περισσότερο στον φανταστικό αυτόν κόσμο. Ένα μικρό μειονέκτημα υπάρχει όσον αφορά το επίπεδο επιμέλειας που όμως, αν συγκριθεί με άλλες αυτοεκδόσεις, είναι αμελητέο.

Θα περιμένω, μαζί με όσους ακόμα το διαβάσουν ή το έχουν ήδη διαβάσει, τη συνέχεια της ιστορίας, με την ελπίδα ότι το υψηλό επίπεδο, με το οποίο ο συγγραφέας προίκισε την περιπέτειά του, θα διατηρηθεί. Βλέπετε, στον κόσμο της Ελληνικής Λογοτεχνίας του Φανταστικού, κανείς ικανός δεν περισσεύει.






προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά