Κριτική videogame: Westmark Manor

by Σταμάτης Οικονόμου

Όταν οι σκοτεινότεροί σου φόβοι ζωντανεύουν, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να μην τρέξεις για να ξεφύγεις.

Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, το έργο του Λάβκραφτ έχει επηρεάσει άμεσα ή έμμεσα πληθώρα τεχνών, συμπεριλαμβανομένων των videogames. Έχουμε αναφερθεί σε τίτλους μεγάλων στούντιο, αλλά και σε indie παραγωγές. Ένα τέτοιο λαμπρό παράδειγμα indie παιχνιδιού είναι το “Westmark Manor” της Nodbrim Interactive. Πρόκειται για ένα survival horror adventure game το οποίο επιτυγχάνει, με πολύ όμορφο τρόπο, να μεταφέρει αυτό το αίσθημα τρόμου και απροσδιόριστου ολέθρου των ιστοριών που τόσο αγαπάμε. Ας το δούμε πιο αναλυτικά.

Ο Theodore Westmark, ιδιοκτήτης της ομώνυμης έπαυλης, γνωρίζει καλά από τρόμους. Αφού μελέτησε την αρχαία ιστορία και τον μυστικισμό για χρόνια, έχει ευρεία γνώση επί του ζητήματος. Αλλά ποιος είναι ο νέος του στόχος; Να σώσει τη σύζυγό του, Elisabeth, από τη φρικτή ασθένεια που την απειλεί.

Έτσι ξεκινά το Westmark Manor. Ελέγχοντας τον Theodore, ο παίκτης εξερευνά τους δαιδαλώδεις διαδρόμους του σπιτιού του. Μα τίποτα δεν είναι σωστό· οι αναμνήσεις του είναι καλά κρυμμένες στους τοίχους και η έπαυλη, αν και οικεία, φαίνεται μυστηριωδώς διαφορετική.

Το παιχνίδι δεν διστάζει να ρίξει τους παίκτες κατευθείαν στον τρόμο. Παρά το γεγονός πως δεν έχει άμεσες αναφορές στον Λάβκραφτ και το Cthulhu Mythos, η επιρροή είναι ξεκάθαρη. Μόλις ξυπνάει ο χαρακτήρας στο ψυχρό έδαφος, φαίνεται να είναι ολομόναχος στην έπαυλη. Έτσι, με το παραμικρό φύσημα του ανέμου ή τρίξιμο σανίδας, τα πρώτα ρίγη καταλαμβάνουν τους παίκτες. Σύντομα ανακαλύπτεις πως δεν είσαι μόνος. Η έπαυλη δεν κρύβει απλώς μυστικά, αλλά και χαμένες ψυχές, μαζί με διάφορους αποτρόπαιους εχθρούς.

Gameplay

Αμέσως μαθαίνει κανείς την αξία του φωτός και πώς να το συντηρείς, αφού είναι το μόνο πράγμα που προστατεύει τον Theodore από το να παραδοθεί στην παράνοια. Έχει έναν μετρητή Σωφροσύνης (sanity) ο οποίος αυξομειώνεται ανάλογα τις πράξεις του. Εάν μείνεις στο σκοτάδι για πολύ, σύντομα αυτός θα εξαντληθεί. Αλλά αν διαβάσεις ένα συγκεκριμένο απόσπασμα από ένα βιβλίο ίσως, απλά ίσως, αποκτήσεις τη γνώση για να επαναφέρεις τη λογική σου. Αυτό, παρά το ό,τι δεν πρόκειται για έναν νέο μηχανισμό και το έχουμε δει ξανά σε ανάλογα παιχνίδια, είναι σίγουρα ένας καταλυτικός παράγοντας ώστε να σε κρατάει σε αγωνία.

Αυτό το οποίο πραγματικά κάνει το παιχνίδι εντυπωσιακό είναι οι καλοδουλεμένοι του γρίφοι. Ενώ μεγάλο μέρος του παιχνιδιού επικεντρώνεται στην εξερεύνηση και την ανάκτηση αντικειμένων τα οποία μπορείς να συνδυάσεις, είναι οι λιγοστοί γρίφοι που ξεχωρίζουν, καθώς αποτελούν μια πραγματική νοητική πρόκληση. Μόνο οι πραγματικά βετεράνοι gamers θα μπορέσουν να ξεπεράσουν αυτά τα οποία τους επιφυλάσσει το Westmark Manor. Από μυστικιστικούς γρίφους μέχρι ρουνικά παζλ. Μέσα στο πρώτο δίωρο παιχνιδιού, ο παίκτης θα «κολλήσει» αρκετές φορές -ίσως και να πεθάνει κάποιες. Αλλά οι γρίφοι είναι εκείνοι που πραγματικά προκαλούν τον παίκτη. Πεισμώνοντάς τον να τους ξεπεράσει, απλά και μόνο για να ικανοποιήσει την περιέργειά του για το τι άλλο μπορεί να επιφυλάσσει αυτό το ανατριχιαστικό παλιό σπίτι.

Η ιστορία του παιχνιδιού ακολουθεί γενικά τους κανόνες ενός καλού θρίλερ. Ξεκινά με πολύ λίγες λεπτομέρειες και στην πορεία σου δίνει με το σταγονόμετρο όλα όσα χρειάζεται να ξέρεις. Ο ρυθμός όμως είναι ο ιδανικός για την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, καθότι είναι τόσες οι πληροφορίες που αφενός, αν τις έδινε μονομιάς, θα ήταν κουραστικό και, αφετέρου, με αυτόν τον τρόπο κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Η ίδια η έπαυλη είναι συναρπαστική κάνοντάς σε ν’ αναρωτηθείς τι συνέβη εκεί πέρα και γιατί ο Theodore ψάχνει με τέτοια απελπισία τους διαδρόμους και τα δωμάτια. Ο ίδιος ο χαρακτήρας από την άλλη είναι πολλά παραπάνω από έναν δύστυχο σύζυγο. Έτσι, το δυσοίωνο παρελθόν του επιστρέφει να τον στοιχειώσει. Αυτά τα στοιχειώματα κάνουν τον παίκτη να αναπηδάει σε κάθε πιθανό ψίθυρο ή θόρυβο.

Εν κατακλείδι

Γενικά το Westmark Manor κλέβει τις εντυπώσεις πολύ γρήγορα και τονίζοντας άριστα τα απαιτούμενα στοιχεία για ένα παιχνίδι του είδους. Πέρα από μερικά πιθανά bugs (όπως το να κρασάρει, το οποίο μου συνέβη μία μονάχα φορά), και τα απλοϊκά (μα καλοδουλεμένα) γραφικά του, δεν μπορώ να βρω κάτι μεμπτό στον τίτλο αυτό. Η απειλητική του ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό με τη δελεαστική του ιστορία, το καθιστούν ένα από τα καλύτερα του είδους. Οπότε, αν είστε φαν του είδους (που στοιχηματίζω πως είστε), τότε το Westmark Manor είναι μια άξια προσθήκη στη συλλογή σας. Απλά να είστε έτοιμοι να τρομάξετε μερικές φορές…

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά