Νέα κυκλοφορία: “Η κόμισσα του αίματος” της Alejandra Pizarnik

by Nyctophilia

Πληροφορίες

Συγγραφέας: Alejandra Pizarnik
Εικονογράφηση: Santiago Caruso
Μετάφραση: Σοφία Χρυσαφοπούλου, Θάνος Καραγιαννόπουλος
Εκδότης: Οξύ
ISBN 978-960-436-818-1
Σελίδες: 64
Πρωτότυπος τίτλος: La Condesa Sangienta

Διαθέσιμο από τη Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2021

Οπισθόφυλλο

Ο αιματοβαμμένος θρύλος της Ελίζαμπεθ Μπάθορι σε εικονογράφηση που κόβει την ανάσα!

Οι Εκδόσεις Οξύ με μεγάλη υπερηφάνεια παραδίδουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό το σημαντικό έργο της Αργεντινής ποιήτριας Alejandra Pizarnik«Η Κόμισσα του Αίματος», που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1966, εδώ με την –κατακόκκινη, λευκή και μαύρη– εικονογράφηση του εικαστικού Σαντιάγκο Καρούζο.

Μια επιβλητική κόμισσα του 16ου αιώνα περνά τις μέρες της κλεισμένη στο απομακρυσμένο κάστρο της παρέα με τις πιστές της υπηρέτριες, στο βόρειο άκρο της Ουγγαρίας, στο νοητό σύνορο μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Θα μπορούσε να είναι μια τυπική γοτθική ιστορία, μόνο που η κόμισσα έχει μια ιδιαιτερότητα: το μοναδικό πράγμα που την ευχαριστεί στ’ αλήθεια είναι να ενορχηστρώνει σαδιστικά την κακοποίηση, τον βασανισμό και τη θανάτωση νεαρών κοριτσιών…

«Ο Σαντιάγκο Καρούζο θυμίζει σε στιλ τον Ουίλιαμ Μπλέικ, με αξιοσημείωτη επιρροή από το συμβολισμό και τη ζωγραφική του 19ου αιώνα. Το πινέλο του ανοίγει σαν νυστέρι την εξωτερική πραγματικότητα και φθάνει μέχρι τα εντόσθια της αλήθειας».

El Cultural Primigenio

Βιογραφία συγγραφέα:

Η Αλεχάντρα Πισαρνίκ (1936-1972), η κορυφαία ίσως Αργεντινή ποιήτρια του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, γεννήθηκε στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες από γονείς εβραϊκής καταγωγής, μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη. Δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, La tierra más ajena, το 1955. Η ποίησή της, εσωστρεφής και συνάμα αποκαλυπτική, έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις πιο πρωτότυπες μορφές έκφρασης στη λατινοαμερικανική λογοτεχνία. Η Πισαρνίκ διέμεινε για μια τετραετία (1960-1964) στο Παρίσι, δημοσιεύοντας ποιήματα, κριτικές και μεταφράσεις της σε έργα των Αντονέν Αρτό, Μαργκερίτ Ντιράς, Ανρί Μισό και άλλων γαλλόφωνων συγγραφέων, και διατηρώντας φιλικές σχέσεις με προσωπικότητες των λατινοαμερικανικών γραμμάτων όπως ο Οκτάβιο Πας και ο Χούλιο Κορτάσαρ. Κατόπιν επέστρεψε στο Μπουένος Άιρες όπου εξέδωσε τις πιο γνωστές ποιητικές της συλλογές, Los trabajos y las noches (1965), Extraccin de la piedra de locura (1968) και El infierno musical (1971). Αυτοκτόνησε με βαρβιτουρικά χάπια στις 25 Σεπτεμβρίου του 1972, σε μια έξοδό της από την ψυχιατρική κλινική όπου νοσηλευόταν.

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά