Ο Κάφκα “κάτω από το τραπέζι”

by Κυριάκος Χαλκόπουλος

Τα περισσότερα από τα αποφθέγματα του Φραντς Κάφκα γράφτηκαν σε μια σειρά τετραδίων, τα λεγόμενα “μπλε τετράδια”, λόγω του καλύμματός τους. Πρόκειται για μικρές προτάσεις, η κάθε μια από τις οποίες παρουσιάζει μια μεμονωμένη εικόνα, ως φωτεινό κύκλο στο γενικότερο σκοτάδι. Ένα από αυτά τα αποφθέγματα αναφέρεται σε μια σκηνή σε κάποιο τραπέζι όπου κάποιος τρώει. Σημειώνεται λακωνικά ότι το άτομο εκείνο κατέληξε να τρώει όχι πάνω από το τραπέζι, αλλά από τα ψίχουλα που έπεφταν στο πάτωμα.

“Έτσι, για μερική ώρα χορταίνει περισσότερο από τους άλλους, όμως επειδή δεν τρώει και στο τραπέζι κάποια στιγμή σταματούν να πέφτουν και τα ψίχουλα”.

Η φράση είναι βέβαια αλληγορική, άλλωστε αν την διαβάσει κανείς κυριολεκτικά θα αναγκαστεί να αμφιβάλει πως τρώγοντας από τα ψίχουλα θα ωφελούταν – έστω και βραχυπρόθεσμα- ένας για τον οποίο επάνω στο τραπέζι υπήρχε δικό του φαγητό. Δεν πολεμά για το πιάτο του φαγητού με τους ομοτράπεζους του, για τους οποίους ξέρουμε μόνο ότι βρίσκονται επίσης εκεί και τρώνε. Αν αποκλείσουμε την κυριολεκτική ερμηνεία, μπορούμε να κοιτάξουμε διάφορες αλληγορικές:

Κάτω από το τραπέζι τα πράγματα είναι πιο ήσυχα, κατά πάσα πιθανότητα. Το σίγουρο πάντως είναι ότι εκεί δεν τρώει κανείς άλλος, ούτε διαφιλονικεί για ψίχουλα, ούτε θεωρεί πως το πάτωμα και τα ψίχουλα που πέφτουν σε αυτό αποτελεί ευρύτερο μέρος του τραπεζιού. Μοιάζει αυτό με την ομοίως περιθωριακή λογοτεχνία και τα θέματα του Φραντς Κάφκα, από τα οποία απουσιάζει η οποιαδήποτε ευθύς αναφορά σε ζητήματα κοινωνικά ή φιλοσοφικά, πολιτικά, επιστημονικά. Αντίθετα με τους περισσότερους άλλους σημαντικούς συγγραφείς του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, ο Κάφκα δεν εξετάζει πουθενά στο έργο του φανερά κάποιο θέμα φιλοσοφικό, ή έννοιες μαθηματικές ή από την ψυχολογία ή τις φυσικές επιστήμες. Τέτοιου είδους ζητήματα μοιάζουν να απουσιάζουν εντελώς από το οπτικό πεδίο του κύριου χαρακτήρα σε κάθε έργο του, και ακόμα και στα κείμενα που είναι γραμμένα σε τρίτο πρόσωπο εμείς παρατηρούμε τον εσωτερικό κόσμο μόνο του κύριου χαρακτήρα. Ενώ περιπλοκότητα εμφανίζεται σύντομα σε όλα τα διηγήματα και τα μυθιστορήματα του Κάφκα, δεν είναι αυτή ποτέ μια περιπλοκότητα που λειτουργεί με παραπομπές, με έναν πολλαπλασιασμό μέσω της αναφοράς σε εξωτερικά αντικείμενα ή θεωρίες. Όλα τα σημεία του γεωμετρικού χώρου στον Κάφκα αποκτούν σημασία μέσω της σύνδεσης του ενός με τα άλλα, και ποτέ με εξωτερικά σημεία – σα να ήταν καθετί εξωτερικό χαμένο στην ομιχλώδη και αδιαπέραστη περιφέρεια του κόσμου αυτών των έργων….

Επανερχόμενοι στο απόφθεγμα με τα ψίχουλα, με αφορμή τα παραπάνω μπορούμε να εικάσουμε ότι ίσως τα ψίχουλα να είναι ακριβώς τόσο αγαπητά σε εκείνον που τρώει κάτω από το τραπέζι επειδή τα ψίχουλα ήδη σε ένα βαθμό είναι διαποτισμένα από τον εαυτό του, δημιουργήθηκαν ήδη από μια πρώτη δική του κίνηση, έπεσαν ίσως ακόμα και από το ίδιο του το στόμα. Ενώ οι άλλοι πάνω τρώνε τα γνωστά φαγητά για τα οποία μπορούν εύκολα να μιλήσουν ο ένας στον άλλο, εκείνος κάτω από το τραπέζι ασχολείται με μια τροφή ήδη συνδεδεμένη με τον ίδιο. Ίσως, μάλιστα, σε κάποια από εκείνα τα ψίχουλα, να έβλεπε κάποτε για ώρα ένα σημείο που είχε διαβρωθεί από το σάλιο του, πιστεύοντας ότι μόνο κάτι ήδη τραβηγμένο τόσο κοντά στον εαυτό του μπορεί να κατανοήσει και να χρησιμοποιήσει και να τραφεί από αυτό, και μουρμουρίζοντας κάτω από το τραπέζι ένα άλλο από τα αποφθέγματα του Κάφκα, ότι “μόνο ο περιορισμένος κύκλος είναι καθαρός”.

Cover Pic: Still from Piotr Dumała”s “Franz Kafka”, 1991, photo: Studio Miniatur Filmowych Warsaw

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά