Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ευαγγελία Παπανίκου

by Αργυρώ Χαρίτου

13241267_10209307276656921_6351742845320595521_nΤην Ευαγγελία την γνώρισα μέσω μιας παρουσίασης. Το υπέροχο χαμόγελο της σε κερδίζει, ενώ από την πρώτη κιόλας κουβέντα μπαίνει στην καρδιά σου. Είναι τόσο ευχάριστος άνθρωπος που παρασύρεσαι από τη θετικότητα της.

Σήμερα, βρισκόμαστε μαζί της για να την “ανακρίνουμε” για το βιβλίο της, αλλά και για την ίδια.

Ευαγγελία μου, σε ευχαριστούμε που βρίσκεσαι σήμερα στο site μας.

Ερωτήσεις

1.Τι πυροδότησε την αγάπη σου για την μυθολογία μας;

Την αγάπη μου για την μυθολογία την πυροδότησε και την πυροδοτεί η μαμά μου, που είναι φιλόλογος. Μου έδωσε τα κατάλληλα ερεθίσματα, αφού για να κοιμηθώ μου διηγούταν την μυθολογία. Καθώς μεγάλωνα και διάβαζα πια μόνη μου, ένιωθα έκπληξη και μεγάλο θαυμασμό. Όταν ενηλικιώθηκα συνειδητοποίησα τον αστείρευτο πλούτο της ελληνικής μυθολογίας και της τεράστιες διαστάσεις που έχει ο αποσυμβολισμός της από τα βάθη των αιώνων μέχρι σήμερα. Και θέλησα αυτά τα συναισθήματα που ένιωσα εγώ, να τα νιώσουν κι άλλοι, παιδιά και μεγάλοι.

2.Αγαπημένος, αλλά και μισητός θεός και για ποιο λόγο;

Ο αγαπημένος μου είναι «ο Κύδιστος των Αθανάτων, ο ενδοξότατος στους αιώνες, ο Δίας, επειδή αυτός είναι η ζωή και διαφεντεύει τη φύση όλη και με νόμο κυβερνάει τα πάντα…»*. Κι επειδή οι ανθρώπινες αδυναμίες του συμβολίζουν τη ζωή και σημαίνουν την αρχή των περιπετειών στις ιστορίες μου.

* (από τον «Ύμνο προς Δία» του Κλεάνθη σε ελεύθερη απόδοσή μου)

Ο πιο μισητός θεός δεν μπορεί να είναι άλλος από, τον δίδυμο αδερφό του θεού Ύπνου, που ούτε το όνομά του θέλω να αναφέρω. Θεός με τη μόνιμη κατοικία στα Τάρταρα, που είναι σκληρός κι ανελέητος, με καρδιά από κρύο αλύγιστο μέταλλο.

3.Η Εριφύλη είναι μια γυναίκα που πατάει επί πτωμάτων για να πετύχει το σκοπό της. Ποιο είδος γυναίκας απεχθάνεσαι;

Αφενός είμαι υπέρ της ισότητας των δύο φύλων και προσπαθώ να μην κάνω διακρίσεις κι εγώ, κι αφετέρου το «απεχθάνομαι» είναι πολύ ακραία λέξη, επειδή προσπαθώ να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους με αγάπη, κατανόηση και μεγαλοψυχία.

Αλλά θα ήθελα να πω ότι δεν μου αρέσουν καθόλου οι κακόβουλες, οι εγωκεντρικές κι οι συμπλεγματικές συμπεριφορές ατόμων, τα οποία κινούνται παρασκηνιακά και διαχειρίζονται καταστάσεις με αθέμιτα μέσα, και με σκοπό να βλάψουν τους άλλους για ίδιο συμφέρον.

4.Στο βιβλίο παρατηρούμε την πονηριά των γυναικών. Πιστεύεις ότι η πονηριά είναι πάντα κακή;

Παρατηρούμε την υστερόβουλη συμπεριφορά του ατόμου γενικότερα. Θα ήθελα να τονίσω, ότι στα κομβικά σημεία της πλοκής τα νήματα κινούνται και από την «πονηριά» των ανδρών για αποκόμιση προσωπικού οφέλους… Οπότε δεν είναι μόνο οι γυναίκες πονηρές…

Όταν η πονηριά χρησιμοποιείται αθέμιτα ή έχει σκοπό να βλάψει κάποιον ή να κερδίσει εις βάρος κάποιου άλλου, τότε δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «καλή».

5.Η Ελένη εγκατέλειψε τα πάντα για τον Έρωτα. Πώς θα αντιδρούσες αν ήσουν στη θέση της;

Προσπαθώ να μην ταυτίζομαι με τους ήρωες των ιστοριών μου, το αφήνω αυτό στους αναγνώστες μου. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν οι αναγνώστες, κι οι μικρότεροι κι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, μπαίνουν στη θέση του ήρωα κι αναρωτιούνται τι θα έκαναν οι ίδιοι σε αυτή την περίπτωση, επειδή αυτό σημαίνει ότι τους γεννήθηκαν κάποιες περαιτέρω σκέψεις κι ερωτήματα κι αναζητήσεις πέρα από το στενό πλαίσιο της ιστορίας του βιβλίου.

Επίσης βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτή είναι και η πιο συχνή ερώτηση που μου γίνεται, τόσο σε συνεντεύξεις όσο και σε κατ’ ιδίαν ερωτήσεις, το οποίο σημαίνει ότι κι αυτός που μου το ρωτάει έχει ήδη αναρωτηθεί κι ο ίδιος και αυτό είναι που έχει τη σημασία για μένα, κι όχι για το ποιες θα ήταν οι προσωπικές μου επιλογές.

Κι όπως υποστηρίζει κι ο Τσέχωφ: «Ο ρόλος του συγγραφέα είναι να ρωτάει ερωτήσεις, όχι να τις απαντάει».

6.Γιατί ενώ η Ελλάδα έχει μια από τις ωραιότερες μυθολογίες που έχουν γραφτεί βιβλία έχουν γίνει ταινίες, δεν είναι μεγάλο το αναγνωστικό κοινό του φανταστικού;

Είναι πολύπλοκο το ζήτημα αυτό. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω υπόψη μου αν υπάρχουν πλήρη στοιχεία για τη σωστή ποιοτική και ποσοτική ανάλυση του θέματος για να καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα για το μέγεθος, την προτίμηση και την κατηγοριοποίηση, ακόμα και του «φανταστικού» γενικά.

Λόγοι που μπορεί να συντελούν σε κάποιο βαθμό σ’ αυτό όμως, πιστεύω ότι είναι παραδοσιακά στερεότυπα και προκαταλήψεις, είτε αυτές είναι κοινωνικές, είτε θρησκευτικές, είτε ακόμα και απλώς υποκειμενικές, είτε παγιωμένες καταστάσεις του σχολικού μας συστήματος που οδηγούν πολλές φορές σε λανθασμένες συμπεριφορές και μη εμπεριστατωμένες απόψεις για τη λογοτεχνία γενικότερα.

13442406_10209522133468207_1666354308762159250_n7.Αν σου ζητούσαν να γράψεις κάτι που δε θα σε εξέφραζε, μια κατηγορία βιβλίου που δεν σου αρέσει, όμως θα σου πρόσφεραν πολλά χρήματα για να το υλοποιήσεις, πιστεύεις ότι θα μπορούσες να το ολοκληρώσεις;

Είναι πεποίθησή μου ότι αν κάνεις οτιδήποτε αποκλειστικά για τα χρήματα, χωρίς να σε ευχαριστεί ή να σε εκφράζει, ακόμα κι αν αυτό είναι το βιοποριστικό σου επάγγελμα, κάτι έχει πάει πολύ στραβά από την αρχή. Πάντως όποιο κι αν είναι το κίνητρο όταν αναλαμβάνεις κάτι πρέπει να κάνεις το καλύτερο δυνατό.

8.Το βιβλίο είναι βραβευμένο με την πρώτη θέση στην κατηγορία παιδικό βιβλίο. Πόσο βοηθάει ένας διαγωνισμός στην ανάδειξη ενός συγγραφέα;

Ένας διαγωνισμός μπορεί να αναδείξει μια προσπάθεια και ίσως προσφέρει και τόνωση της αυτοπεποίθησης του συγγραφέα στα πρώτα βήματα. Από εκεί και πέρα εξαρτάται και από το χαρακτήρα του έργου, του δημιουργού και το πώς εκλαμβάνει το έργο ο αναγνώστης.

9.Είσαι συγκεντρωμένη όταν ξεκινάς να γράφεις;

Όχι – ποτέ, αλλά δε φταίω εγώ, το μυαλό μου δεν είναι «εγώ».  Όταν κάποτε αρχίζω να γράφω, τότε συγκεντρώνομαι όμως.

10.Υπάρχει κάποια ιεροτελεστία που χρησιμοποιείς όταν γράφεις;

Ανοίγω τον υπολογιστή (αν δεν είναι ήδη ανοιχτός από τότε που δεν συγκεντρωνόμουν όταν ξεκινούσα να γράψω), κάθομαι οκλαδόν στην καρέκλα, ανοίγω το κείμενο, και… περιμένω τον «Μούσο» μου (δεν έχουμε όλοι «Μούσα»).

11.Τι καινούριο μας ετοιμάζεις;

Συνεχίζω με ενθουσιασμό και πολλή έμπνευση τη σειρά «Μυθαλογία», της οποίας πρώτο βιβλίο είναι το «Η Ωραιοτάτη και οι Εννέα Μούσες» και καλώς εχόντων των πραγμάτων, μέσα στο 2017 θα υπάρχει το νέο βιβλίο.

Στις αρχές του 2017 θα κυκλοφορήσει  η συλλογική ανθολογία «Ζόμπι στην Ελλάδα» όπου προκρίθηκε το διήγημά μου «Δείπνο στο Νεκρομαντείο» σε αντίστοιχο διαγωνισμό των εκδόσεων iwrite και μόλις κυκλοφόρησε η 3η Ομαδική Ποιητική Συλλογή των Εκδόσεων Διάνυσμα, όπου συμμετέχω με τα ποιήματά μου «Ατέρμονη Αναμονή» και «Ποτέ για πάντα».

12.Και τελευταία ερώτηση, υπάρχει ο φόβος μέσα σου μήπως το μυαλό σου πάψει να δημιουργεί ιδέες και σταματήσεις να γράφεις;

Δεν είναι φόβος. Αν πάψει να υπάρχει η έμπνευση θα σημαίνει ότι έκλεισε αυτός ο κύκλος. Δε θα εγκαταλείψω το γράψιμο, αφού κάνω μια «μεγάλη διακοπή» θα ανασυντάξω τις γνώσεις, θα διαβάσω και θα ασχοληθώ μ’ αυτό που αγαπώ.

Ε.Π: Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις εύστοχες ερωτήσεις για το έργο μου και για όλη τη βοήθεια ανάδειξής του κι εύχομαι καλή επιτυχία, με επικά ηρωική δύναμη, σε όλα τα δικά σου έργα.

Α.Χ: Σε ευχαριστώ και πάλι που βρέθηκες μαζί μας και μας μίλησες για σένα. Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις.

Βιογραφικό σημείωμα

Μια φορά κι έναν κρύο χειμώνα, σε μια χώρα διαλεγμένη από τους θεούς, γεννιέται στη ζεστή αγκαλιά της μαμάς του, ένα κοριτσάκι, η Ευαγγελία.
Όσο είναι μικρή, ονειρεύεται να γίνει αστροναύτης και πληροφορικός (όνειρο που πραγματοποιείται κατά το ήμισυ).
Μια ζεστή καλοκαιρινή νύχτα, ο αρχέγονος λικνιστικός ρυθμός της αιώρας και το μεθυστικό άρωμα του νυχτολούλουδου, της μεταφέρουν ένα μυστικό μήνυμα, που αποφασίζει να το μοιραστεί, δίνοντας στον καθένα αυτό που του χρειάζεται: υπερβολή και υπερήρωες στα παιδιά και ισορροπία κι αρμονία στους μεγάλους (ή μήπως το αντίθετο…).
Ζει στην απροσδιόριστη περιοχή μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, εκεί που σμίγουν τα μυθικά Πιέρια με το Βέρμιο και όπου ο Αλιάκμονας σχηματίζει μαιάνδρους ανάμεσά τους. Παρατηρεί άστρα, σύννεφα, τριαντάφυλλα και γλυκά άγρια μάτια. Διαβάζει και γράφει παραμύθια για μικρούς μεγάλους και μεγάλους μικρούς.
Το βιβλίο της «Η Ωραιοτάτη και οι Εννέα Μούσες» βραβεύτηκε με το 1ο βραβείο, στο διαγωνισμό λογοτεχνίας της International Art Society & Academy, “Interartia – International Festival” (2014), στην κατηγορία παιδικό παραμύθι.»

Λίγα λόγια για το βιβλίο

biblio-papanikoy
Η 
βασίλισσα Λήδα, η πανέμορφη γυναίκα του βασιλιά Τυνδάρεω της Σπάρτης, εξαφανίζεται μυστηριωδώς από τους καλαμιώνες του Ευρώτα ενώ βρίσκεται εκεί για προσφορές στον ποτάμιο θεό.
Ο Τυνδάρεως πηγαίνει στο μαντείο των Δελφών. Του δίνεται ένας διφορούμενος χρησμός που τον βάζει σε πολλές σκέψεις. Όταν όμως επιστρέφει στο παλάτι του, βρίσκεται μπροστά σε ένα γεγονός που τον κάνει να ξεχάσει για λίγο τα προβλήματά του. Η πανέμορφη Εριφύλη, βασίλισσα του Άργους, τον περιμένει ως ικέτιδα στο βωμό της Εστίας, στην αίθουσα του θρόνου. Δίπλα της ένα μοναδικής ομορφιάς χρυσοποίκιλτο μπαούλο. Η προσωρινή διαμονή της Εριφύλης στο παλάτι μετατρέπεται σε μόνιμη όταν ο βασιλιάς την παντρεύεται.
Η Εριφύλη, βασίλισσα πλέον, με τη βοήθεια της θεάς Ήρας καταστρώνει σχέδια για να απομακρύνει από το παλάτι τους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες. Τα καταχθόνια σχέδιά της στρέφονται κατά της Ελένης περισσότερο, επειδή το επίθετο «Ωραία» τη συνοδεύει.
Η Ελένη βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι των εννέα Μουσών. Η Εριφύλη όμως μέσα από δολοπλοκίες και ψέματα, φτάνει στο σημείο να απειλεί την ίδια τη ζωή της Ελένης.
Θα βρεθεί η Λήδα; Τι περιέχει το χρυσοποίκιλτο μπαούλο; Θα πετύχει τα σχέδιά της η Εριφύλη; Τι θα απογίνει με την Ελένη;

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά