Συνέντευξη με την Ευγενία Τριανταφύλλου, την Ελληνίδα υποψήφια για Nebula Award

by Έλενα Στεργιοπούλου

Η Ευγενία Τριανταφύλλου είναι μια Ελληνίδα συγγραφέας του Φανταστικού και μάλιστα είναι φιναλίστ στην κατηγορία Short Story του 56th Annual Nebula Awards, ένας από τους πιο σημαντικούς παγκόσμιους θεσμούς του Φανταστικού, με το διήγημα “My Country is a Ghost”!

Την Ευγενία τη γνωρίζω προσωπικά από τα πρώτα της συγγραφικά βήματα. Έτσι, χαίρομαι πάρα πολύ που με αφορμή την υποψηφιότητά της για το βραβείο κάναμε μια εκτενή κουβέντα περί συγγραφής.

Στην παρακάτω συνέντευξη θα βρείτε πολλές πληροφορίες σχετικά με τη συγγραφική της πορεία, τα μελλοντικά της σχέδια αλλά και χρήσιμες συμβουλές για συγγραφείς.

1. Είσαι υποψήφια για Nebula Award! Το έχεις συνειδητοποιήσει; Είναι κάτι που το περίμενες, κάτι που το «κυνήγησες» με κάποιο τρόπο;

Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα. Όχι τελείως, τουλάχιστον. Αν το κυνήγησα… Δεν ξέρω. Προσπάθησα να μπω σε περιοδικά που έχουν μεγαλύτερο κοινό και αυτό σίγουρα βοηθάει, γιατί όσο περισσότεροι το διαβάσουν, τόσο περισσότεροι είναι πιθανόν να σε προτείνουν για κάποιο βραβείο. Ουσιαστικά αυτό είναι το κλειδί για κάποιο βραβείο. Ο σκοπός βέβαια ήταν περισσότερο να βρεθεί η ιστορία μπροστά σε όσα περισσότερα μάτια γινόταν, παρά συγκεκριμένα το βραβείο. Σίγουρα όμως μια υποψηφιότητα βοήθησε πολύ στο να γίνει πιο γνωστή.

Είμαι πιο ενεργή στο Twitter, όσον αφορά το συγγραφικό κομμάτι, όπου υπάρχει η αγγλόφωνη κοινότητα. Εκεί, όταν ανοίγουν οι ψηφοφορίες (για τα βραβεία), μπορείς να κάνει ένα post που λέγεται eligibility post. Σε αυτό αναφέρεις τις ιστορίες ή τα βιβλία που δημοσίευσες εκείνη τη χρονιά και καλείς τον κόσμο, εάν έχει διαβάσει κάποιες από αυτές και του άρεσαν, να τις ψηφίσει. Έτσι, είναι πιο εύκολο κάποιος να το έχει υπ’ όψη του, δεδομένου ότι βγαίνουν πολλές ιστορίες κάθε χρόνο και είναι πολύ εύκολο να ξεχαστεί κάποιος αναγνώστης που θα ήθελε να σε ψηφίσει.

2. Η ιστορία σου που έχει προταθεί για το Nebula Award στην κατηγορία Short Story, “My Country is a Ghost”, είναι ένα διήγημα που εντάσσεται στον χώρο του φανταστικού. Οι ιστορίες που γράφεις συνήθως πού κινούνται, στα πλαίσια της μικρής φόρμας; Έχεις γράψει ή/και σκέφτεσαι να γράψεις κάτι μεγαλύτερο;

Τελείωσα μια νουβέλα πρόσφατα, που είναι γύρω στις 26,000 λέξεις, το μεγαλύτερο που έχω γράψει μέχρι τώρα. Βέβαια, και οι νουβέλες είναι σχετικά μικρή φόρμα, γιατί μια νουβέλα μπορεί να διαβαστεί και σαν ένα πολύ-πολύ μεγάλο διήγημα. Θέλω – ίσως μέχρι το τέλος του χρόνου – να ξεκινήσω να δουλεύω σε κάποιο βιβλίο, εάν έχει έρθει κάποια ιδέα που θα θεωρήσω ότι έχει «ψωμί» για μεγάλη φόρμα.

Γενικά, ως συγγραφέας δεν ανήκω στους «προγραμματιστές» (planners), που κάνουν outlines και γνωρίζουν από πριν τι θα γίνει στην ιστορία. Εγώ είμαι pantser, απλά γράφω. Ωστόσο, όταν θα γράψω βιβλίο, θα χρειαστεί να γράψω μια σύνοψη, τουλάχιστον τα πολύ βασικά, για να ξέρω τι θα γράψω.

3. Και όσον αφορά τον χώρο του φανταστικού; Είναι αυτός που σε εκφράζει περισσότερο; Σε ποια είδη έχεις γράψει ή/και θα ήθελες να πειραματιστείς στο μέλλον;

Νομίζω ότι μου ταιριάζει το φανταστικό στοιχείο γενικά. Πολλές φορές γράφω και μαγικό ρεαλισμό, που είναι η πιο κοντινή πλευρά που έχω στη mainstream λογοτεχνία. Δεν έχω σκοπό να γράψω κάποια ιστορία χωρίς κανένα φανταστικό στοιχείο, εκτός κι αν μου έρθει κάποια καταπληκτική ιδέα που δεν θα μπορώ να αντισταθώ. Αλλά είμαι σίγουρη ότι όλο και κάτι περίεργο θα μου «ξεφύγει» μέσα, ακόμα κι αν δεν κινείται στα πλαίσια του φανταστικού. Η νουβέλα που τελείωσα είναι crime σε space colony.

4. Πώς πήρες την απόφαση να αρχίσεις να γράφεις στα αγγλικά; Γράφεις παράλληλα και στα ελληνικά ή σε κάποια άλλη γλώσσα;

Πλέον γράφω μόνο στα αγγλικά. Όταν ξεκίνησα να γράφω, στα πλαίσια της ΑΛΕΦ (Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας) και του sff.gr, έγραφα στα ελληνικά. Δεν είχα σκεφτεί ότι θα γράψω στα αγγλικά. Όταν γνώρισα τον σύντροφό μου και είδα ότι έγραφε στα Αγγλικά, αποφάσισα να το προσπαθήσω κι εγώ.

Σίγουρα δεν είναι εύκολο στην αρχή. Δεν είναι τόσο θέμα του χειρισμού της γλώσσας, αν και χρειάζεται να έχεις λεξιλόγιο για να μπορείς να χρησιμοποιήσεις κάποιες εκφράσεις, όσο θέμα του να βρεις τη «φωνή» σου στα Αγγλικά. Αυτό που έκανα ήταν ότι διάβασα όσο περισσότερα βιβλία και διηγήματα μπορούσα.

5. Από πού πηγάζει η έμπνευσή σου; Η πλοκή, οι χαρακτήρες σου (και τα ονόματά τους – τι όμορφο το όνομα Νιόβη!), το τι θέλεις να πεις μέσα από τις ιστορίες σου;

Οι ιδέες συνήθως μου έρχονται όταν διαβάζω κάτι – όχι απαραίτητα λογοτεχνία – και λόγω κεκτημένης ταχύτητας το διαβάζω λάθος. Νομίζω ότι λέει κάτι άλλο, το θεωρώ ωραία ιδέα και ύστερα ανακαλύπτω ότι γράφει κάτι άλλο. Οπότε με οδηγεί το υποσυνείδητό μου. Έτσι έγινε και με το “My Country is a Ghost”. Διάβασα ένα Twitter λάθος και έτσι μου ήρθε η ιδέα.

Για να ξεκινήσω να γράφω μια ιστορία το βασικό για μένα είναι να έχω την πρώτη πρόταση, να έχω δηλαδή τον τόνο και τη φωνή. Αν τα έχω αυτά, τα υπόλοιπα γράφονται μόνα τους, γιατί όπως είπαμε είμαι pantser. Αφού τελειώσω το γράψιμο, τότε καταλαβαίνω τι έχω γράψει.

“Για να ξεκινήσω να γράφω μια ιστορία το βασικό για μένα είναι να έχω την πρώτη πρόταση, να έχω δηλαδή τον τόνο και τη φωνή.”

6. Και οι επιρροές σου; Ποιοι είναι οι συγγραφείς, αλλά και οι καλλιτέχνες εν γένει, που έχουν διαμορφώσει τις προτιμήσεις σου; Αν είχες τη δυνατότητα να γνωρίσεις κάποιον από κοντά, ποιος θα ήταν αυτός και γιατί;

Όσον αφορά τα βιβλία, με έχουν επηρεάσει πολύ οι Le Guin, καθώς και η Ann Leckie με το “Ancillary Justice”. Ωστόσο επειδή γράφω διηγήματα, έχω επηρεαστεί κυρίως από συγγραφείς που γράφουν διηγήματα, σύγχρονους, όπως για παράδειγμα η Amal El-Mohtar (την έχω γνωρίσει στο Clarion West) και η Alyssa Wong (την οποία θέλω να γνωρίσω). Άλλος που με έχει επηρεάσει πολύ στον τρόμο είναι ο Usman Malik. Με ενδιαφέρουν διάφορα είδη και πολιτιστικά background.

7. Μια πολύ ενδιαφέρουσα φράση του Hemingway είναι η εξής: “The only kind of writing is rewriting”. Συμφωνείς; Πόσες διορθώσεις, πόσα rewrites κάνεις στις ιστορίες σου μέχρι το αποτέλεσμα να σε ικανοποιήσει;

Εν μέρει αυτό είναι σωστό, καθώς στην αρχή πολλοί συγγραφείς δεν ξέρουν ακριβώς τι έχουν μπροστά τους. Επίσης, με το editing μπορείς να βάλεις κάποιες τελικές πινελιές. Εγώ είμαι pantser, αλλά δεν κάνω πολλές διορθώσεις˙ γενικά γράφω αρκετά αργά την πρώτη γραφή. Γενικά προτιμώ να εφαρμόζω αυτά που έμαθα γράφοντας μια ιστορία στην επόμενη ιστορία, παρά να προσπαθώ να κάνω πολλές διορθώσεις μετά το πρώτο draft. Όλα αυτά είναι και ανά περίπτωση βέβαια. Για παράδειγμα, πολλές διορθώσεις χρειάστηκε να κάνω στα διηγήματα που έγραψα στα πλαίσια του Clarion West. Έπρεπε να γράφουμε ένα διήγημα την εβδομάδα. Το μήκος που γράφω συνήθως είναι 4,000-5,000 λέξεις, και αυτές τις ιστορίες τις έγραφα πιο περιληπτικά για να προλάβω να τις παραδώσω.

Την ιστορία “My Country is a Ghost” την έγραψα την εβδομάδα που μας έκανε μάθημα η Amal El-Mohtar, η οποία μου έδωσε πολύτιμο feedback. Στην αρχή, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας δεν είχε φάντασμα, αλλά δεν είχε και κανείς άλλος στην καινούργια χώρα. Μου πρότεινε λοιπόν να έχουν σε όλες τις χώρες φαντάσματα και μόνο οι μετανάστες να μην έχουν φαντάσματα. Έτσι θα έκανε μια καλή αντίθεση και θα πέρναγε καλύτερα το μήνυμα της ιστορίας, όπως το είχε εκλάβει. Ακολούθησα τη συμβουλή της και κράτησα στην ουσία μόνο 500-700 λέξεις από το αρχικό κείμενο˙ οι υπόλοιπες 3,500 λέξεις είναι rewrite.

8. Πολλοί συγγραφείς αναπτύσσουν τις δικές τους συγγραφικές συνήθειες. Ο Hemingway, για παράδειγμα, έγραφε κάθε πρωί. Ποιες είναι οι δικές σου συγγραφικές συνήθειες; Είσαι πρωινός ή βραδινός τύπος; Έχεις συγκεκριμένο χώρο που αφιερώνεις στη συγγραφή; Με μουσική ή χωρίς;

Γενικά είμαι απογευματινός τύπος. Δε γράφω σε γραφείο, δε μου αρέσει. Ακόμα κι όταν διάβαζα για το σχολείο, διάβαζα στο κρεβάτι. Επομένως, οι δύο βασικές μου συνήθειες είναι να γράφω στο κρεβάτι και να γράφω απόγευμα-βράδυ. Όσον αφορά τη μουσική, με αποσυντονίζει. Προτιμώ να ακούω ήχους βροχής (white noise).

9. Ας πάμε τώρα κάποια χρόνια πίσω. Πώς ξεκίνησε το ταξίδι της συγγραφής για εσένα; Ήταν παιδικό όνειρο ή ένας στόχος που προέκυψε στην πορεία;

Από μικρή ζωγράφιζα, αν και ποτέ δεν είχα σκεφτεί να κάνω κάτι με τη ζωγραφική. Μέχρι που ήρθα σε επαφή με μια ομάδα κόμιξ, το Synergy, γύρω στο 2009. Έτσι ξεκίνησα να σχεδιάζω και να σκέφτομαι σενάρια για κόμικ. Είχα σκεφτεί αρκετές ιδέες, όμως το σχέδιό μου δεν ήταν αρκετά γρήγορο, δεν προλάβαινε το χέρι μου να ακολουθήσει το μυαλό μου, και αυτό με κούρασε. Έτσι, σκέφτηκα να καθίσω να τις γράψω αυτές τις ιδέες.  Τότε ήταν που μπήκα στο sff.gr και στην ΑΛΕΦ και ξεκίνησα να γράφω, γύρω στα τέλη του 2010.

10. Οι πρώτες σου συγγραφικές προσπάθειες. Ποια είναι η τύχη τους; Το συρτάρι ή έχουν δημοσιευθεί κάπου; Τις έχεις ξαναδουλέψει ή/και έχεις σκοπό να κάνεις κάτι τέτοιο;

Δεν έχω κάποια ιστορία στο συρτάρι. Οι πρώτες μου συγγραφικές προσπάθειες είναι δημοσιευμένες στο sff.gr. Δεν έχω σκοπό να ξαναδουλέψω τις αρχικές ιδέες, καθώς υπάρχουν αρκετές καινούργιες.

11. Ένα κομβικό, υποθέτω, σημείο της συγγραφικής σου πορείας ήταν η παρακολούθηση του εργαστηρίου συγγραφής Clarion West Writers Workshop στο Seattle. Πες μας κάποια λόγια σχετικά με την εμπειρία σου εκεί. Πώς προέκυψε ως ιδέα και πώς το κυνήγησες;

Γνώριζα την ύπαρξη του Clarion και πριν αρχίσω να εκδίδω ιστορίες επαγγελματικά. Πίστευα όμως ότι ήταν πολύ δύσκολο να μπει κάποιος, και πράγματι είναι. Στο μυαλό μου όμως είχα ότι για να μπει κάποιος σε αυτό το workshop θα έπρεπε να έχει εκδώσει αρκετά βιβλία. Όμως αυτό δεν ισχύει, έχουν μπει ακόμα και συγγραφείς που δεν έχουν εκδώσει κάτι επαγγελματικά˙ βέβαια σε συγγραφικό επίπεδο είναι έτοιμοι να εκδώσουν.

Ανάμεσα στους συγγραφείς που το έχουν παρακολουθήσει, υπάρχουν και Έλληνες – η Ναταλία (Θεοδωρίδου) για παράδειγμα, που μπήκε την προηγούμενη χρονιά από εμένα. Έτσι, αποφάσισα κι εγώ να κάνω αίτηση. Έκανα τόσο στο Clarion East (όπου ήμουν shortlisted) όσο και στο Clarion West (το οποίο και παρακολούθησα). Είναι σημαντικό επίσης πως στα πλαίσια των workshops υπάρχουν πάρα πολλές υποτροφίες, που δίνονται σε όποιον το έχει ανάγκη.

12. Έχεις δημοσιεύσει αρκετές ιστορίες σε λογοτεχνικά περιοδικά του εξωτερικού, κάτι που είναι από μόνο του αρκετά δύσκολο. Τι έχεις μάθει μέσα από αυτή τη διαδικασία; Τι θα συμβούλευες κάποιον που θα ήθελε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του ακολουθώντας αυτό το μονοπάτι;

Φαντάζομαι ότι εννοείς κυρίως Έλληνες συγγραφείς. Θα συμβούλευα να μην τα παρατήσουν και να μη σκεφτούν ότι δεν μπορούν να γράψουν στα αγγλικά. Να προσπαθήσουν να βρουν τη φωνή τους, πώς θέλουν εκείνοι να εκφραστούν στα αγγλικά.

Να διαβάσουν τα σύγχρονα έργα, που βγαίνουν την ίδια ή την προηγούμενη χρονιά ή τα τελευταία πέντε χρόνια. Είναι καλό να διαβάζεις τους παλιούς, τους κλασικούς, αλλά και η λογοτεχνία και η φωνή εξελίσσονται με τα χρόνια. Επομένως εάν θέλουν να γράψουν κάτι σύγχρονο, θα πρέπει να διαβάσουν τους σύγχρονους. Γιατί όλοι οι σύγχρονοι συγγραφείς είμαστε μέρος μιας συζήτησης, μιας παγκόσμιας συζήτησης. Επομένως, θα πρέπει να γνωρίζουν τι συζητιέται ώστε να πουν τη γνώμη τους. Δεν μπορείς για παράδειγμα να μπεις σε ένα δωμάτιο και να αρχίσει να μιλάς χωρίς να ξέρεις τι συζητιέται.

“[…] Γιατί όλοι οι σύγχρονοι συγγραφείς είμαστε μέρος μιας συζήτησης, μιας παγκόσμιας συζήτησης. Επομένως, θα πρέπει να γνωρίζουν τι συζητιέται ώστε να πουν τη γνώμη τους. Δεν μπορείς για παράδειγμα να μπεις σε ένα δωμάτιο και να αρχίσει να μιλάς χωρίς να ξέρεις τι συζητιέται.”

Αν θέλουν να στείλουν τις ιστορίες τους σε περιοδικά, να ξεκινήσουν από αυτά που πληρώνουν επαγγελματικά. Να κάνουν λογαριασμό στο Grinder, στο οποίο οι συγγραφείς έχουν τη δυνατότητα να καταγράφουν ποιες ιστορίες έχουν στείλει σε ποια περιοδικά. Να μην απογοητεύονται από τις απορρίψεις, να συνεχίζουν την προσπάθεια. Ακόμα και όταν δημοσιευθεί μια ιστορία δε σημαίνει ότι είναι το τέλος, και πάλι θα έρθουν απορρίψεις, και πάλι θα πρέπει να συνεχίσουν την προσπάθεια και να βελτιώνονται.

Τέλος, εάν έχουν τη δυνατότητα να βρουν και άλλους συγγραφείς που γράφουν αγγλικά στο επίπεδό τους -δυο-τρία άτομα, δε χρειάζεται περισσότερα- μπορούν να κάνουν ένα μικρό εργαστήριο. Αυτό θα τους βοηθήσει να γίνουν μέλη της κοινότητας, να μαθαίνουν νέα κλπ.

13. Αν κάποιος δεν έχει τύχει να διαβάσει κάτι δικό σου ακόμη, με ποιο έργο σου θα ήθελες να ξεκινήσει;

Από αυτά που έχω δημοσιεύσει μέχρι στιγμής, πιστεύω ότι το “My Country is a Ghost” (Uncanny) είναι μια καλή αρχή, όπως επίσης και το “We Are Here to Be Held” (Strange Horizons), αν και η δεύτερη ίσως να είναι λίγο περίεργη για κάποιους˙ αναφέρεται σε μια μάνα που καταπίνει την κόρη της.

Είναι επίσης ακόμα μία ιστορία που μου αρέσει πολύ, που θα δημοσιευθεί στο Uncanny τον ερχόμενο Μάιο ή Ιούνιο. Stay tuned!

14. Κι αν ο κόσμος συνέδεε με το όνομά σου ένα μονάχα έργο σου, ποιο θα ήθελες να είναι αυτό; (Δεν είναι απαραίτητο να έχει γραφτεί ακόμα.)

Δεν μπορείς να προβλέψεις τι θα αρέσει στον κόσμο, τι θα κάνει κλικ στον καθένα. Επειδή θέλω να συνεχίσω να γράφω, θα προτιμούσα να με συνδέσουν με το σύνολο το έργου μου. Να πουν, για παράδειγμα, με αυτά τα θέματα καταπιανόταν και σε αυτό συνέβαλε στη γενικότερη συζήτηση εκείνη τη δεκαετία.

15. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή σου αναφέρεις ότι «προσπαθείς να συγκεντρωθείς στη λογοτεχνία για να βιοποριστείς μόνο από το γράψιμο». Όσοι γνωρίζουν τον κόσμο της συγγραφής, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, γνωρίζουν ότι αυτό είναι ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα – αν και προσωπικά πιστεύω πως δεν είναι ακατόρθωτο, αρκεί να αναπτυχθεί η σωστή στρατηγική. Ποιες κινήσεις έχεις κάνει/σκοπεύεις να κάνεις ώστε να επιτύχεις αυτό τον στόχο;

Για την ελληνική αγορά δεν είμαι σίγουρη, γιατί δεν έχω προσπαθήσει να εκδώσω κάτι εδώ. Η αντίληψη μου είναι πως είναι αρκετά δύσκολα στην Ελλάδα λόγω μικρής αγοράς. Εάν κάποιος εκδώσει διηγήματα στην Αμερική μπορεί να βγάλει κάποια χρήματα αλλά αυτά είναι εφάπαξ. Για να βιοποριστεί κάποιος από τη συγγραφή -τουλάχιστον στην Αμερική- πρέπει να γράψει βιβλίο.

16. Πού θα μπορούσε κάποιος να σε βρει, να επικοινωνήσει μαζί σου; Θα ήθελες να μοιραστείς με τους αναγνώστες της Nyctophilia.gr τα προφίλ σου στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα;

Ο λογαριασμός μου στο Twitter είναι @FoxesandRoses.

Επίσης, έχω ένα blog στην πλατφόρμα του wordpress: eugeniatriantafyllou.com

17. Υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι που σε βοήθησαν να διαμορφώσεις τη συγγραφική σου πορεία και ταυτότητα μέχρι τώρα, κάποιοι που θα ήθελες να ευχαριστήσεις;

Κυρίως ο σύντροφός μου, ο Γιώργος, και η Ναταλία (Θεοδωρίδου), καθώς ξεκινήσαμε μαζί να γράφουμε σε γκρουπ. Δεν ξέρω εάν θα έγραφα στα αγγλικά εάν δεν ήταν αυτοί.

Χαίρομαι επίσης που βρέθηκα στις κοινότητες της ΑΛΕΦ και του sff.gr. Νιώθω ότι είμαι πολύ τυχερή που γνώριζα για την ύπαρξή τους πριν ακόμα αρχίσω να γράφω. Αυτό είναι προσβασιμότητα. Πολλοί άνθρωποι ξεκινούν να γράφουν και γράφουν για τον εαυτό τους, δεν έχουν κάποιον να το μοιραστούν.

Επίσης, νιώθω ευγνώμων για το Clarion West, που ήταν ακόμη μία κοινότητα που εμφανίστηκε πριν ακόμα αποφασίσω να κάνω αίτηση για να πάω.

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ) διοργανώνει διαδικτυακή εκδήλωση για την ανάγνωση του διηγήματος της Ευγενίας, “My Country is a Ghost”. Θα πραγματοποιηθεί αυτή την Κυριακή, 4 Απριλίου, και ώρα 20:00. Η εκδήλωση θα γίνει διαδικτυακά μέσω Zoom με συμμετοχή της ίδιας της συγγραφέως. Το διήγημα θα διαβαστεί μεταφρασμένο στα ελληνικά. Μπορείτε να βρείτε την εκδήλωση στο Facebook στον ακόλουθο σύνδεσμο: Ανάγνωση διηγήματος (ελληνική υποψηφιότητα για βραβείο Nebula)

18. Για το τέλος, να πούμε και κάτι για την επικαιρότητα. Κορωνοϊός. Πόσο σε έχει επηρεάσει η πανδημία και τι σου έχει λείψει να κάνεις που λόγω των συνθηκών δεν μπορείς;

Η καθημερινότητά μου δεν έχει επηρεαστεί πάρα πολύ. Ωστόσο, μου έχει λείψει το να καθίσω σε μια καφετέρια, σε ένα τραπεζάκι απ’ έξω, και να βλέπω απλά τον κόσμο να περνάει.

Βιογραφικό-Βιβλιογραφία

Η Ευγενία Τριανταφύλλου είναι Ελληνίδα συγγραφέας . Είναι απόφοιτη του Clarion West Writers Workshop. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά – μεταξύ άλλων στα Uncanny, Apex και Strange Horizons.

Μπορείτε να βρείτε τη βιβλιογραφία της στον σύνδεσμο εδώ.

προτεινουμε επίσης

1 comment

EFFIE MAKRI 3 Απριλίου 2021 - 3:23 ΜΜ

I would be glad to become a member of your community since I do write as well.

Comments are closed.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά