Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ellen Bradd

by Αργυρώ Χαρίτου
H συγγραφέας του “Κλώνου”, Ellen Bradd.

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στη Nyctophilia ένα νεαρό κορίτσι στον χώρο της συγγραφής, την Ellen Bradd. Είναι μόλις 15 χρόνων και φέτος το καλοκαίρι εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο «Ο Κλώνος», που κυκλοφορεί από τις Editions Momentum. Σήμερα θα μιλήσουμε για τη συγγραφή, τα όνειρά της αλλά και τα στερεότυπα.

Ellen Bradd, καλώς ήρθες στην παρέα μας. Ενώ είσαι μόλις 15 χρόνων, στην πρώτη τάξη του Λυκείου, αποφάσισες να ασχοληθείς με τη συγγραφή. Τι σε ώθησε σε αυτό;

Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα να γράφω πριν πάω Λύκειο -πιο συγκεκριμένα στην έκτη Δημοτικού- όταν και είχα ακόμα αρκετό ελεύθερο χρόνο τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα. Ήταν (και είναι) κάτι διασκεδαστικό για μένα. Δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που ασχολούμαι με τη συγγραφή. Αυτό που μπορώ να πω στα σίγουρα είναι πως πραγματικά περνάω καλά γράφοντας και χαίρομαι που οι φίλες μου απολαμβάνουν να διαβάζουν τις ιστορίες μου, σχεδόν όσο απολαμβάνω κι εγώ να τις γράφω, ίσως και παραπάνω. Στην τελική, μπορούσα και μπορώ, οπότε γιατί όχι;

Είναι εύκολο να συνδυάσεις σχολείο, φροντιστήρια κι συγγραφή;

Δεν νομίζω. Για να είμαι ειλικρινής, δεν τα συνδυάζω, οπότε δεν μπορώ να ξέρω. Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς σταματάω να γράφω -συστηματικά τουλάχιστον, αν μπορώ να πω ότι γράφω συστηματικά και ποτέ- καθώς έχω άλλες υποχρεώσεις, οι οποίες την προκειμένη στιγμή είναι κάπως πιο σημαντικές. Ίσως κάποια εβδομάδα που είμαι πιο χαλαρή να γράψω ένα flash-fiction ή να προχωρήσω στο κεφάλαιο κάποιου βιβλίου, αλλά γενικά μιλώντας, κάνω μια παύση. Οι διακοπές του Πάσχα και των Χριστουγέννων, φυσικά, αποτελούν εξαίρεση.

Η συγγραφή είναι δύσκολη. Χρειάζεται χρόνο, ηρεμία, συγκέντρωση, υπομονή. Χρειάστηκε να θυσιάσεις κάτι για να μπορέσεις να ολοκληρώσεις το βιβλίο σου;

Είμαστε μόνο στην τρίτη ερώτηση και ήδη θα έχετε καταλάβει ότι έχω υπερβολικά πολλές παραξενιές, ειδικά όσον αφορά τη συγγραφή. Οπότε όχι, η συγγραφή (έστω για μένα) δεν χρειάζεται απαραίτητα συγκέντρωση και ηρεμία, κάποιες φορές ούτε καν χρόνο (ίσως μόνο υπομονή). Συνηθίζω να γράφω ακούγοντας rock, punk, heavy-metal και grunge, ενώ συγχρόνως κάνω τρία-τέσσερα πράγματα ακόμα. Ένα ακόμα παράδειγμα; Το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων 6, 7 και 8 στον «Κλώνο» το έγραψα στο κινητό μου, όσο οδηγούσα ένα τρακτέρ με τα γόνατά μου, διότι τα καλοκαίρια βοηθώ τους γονείς μου με τα χωράφια. Ναι, γνωρίζω καλά πως είμαι ένα παράδειγμα προς αποφυγή.

Το βιβλίο σου αναφέρεται στην κλωνοποίηση, ένα δύσκολο θέμα. Από πού σου γεννήθηκε η ιδέα; Τι ήθελες να πεις μέσα από το βιβλίο σου;

Η ιδέα μου ήρθε τον Νοέμβριο του 2018, στις αρχές της πρώτης Γυμνασίου. Έψαχνα θέμα για ένα μικρό διήγημα, με το οποίο σκόπευα να λάβω μέρος σε μια συλλογή διηγημάτων. Σε ένα μάθημα αγγλικών στο φροντιστήριο, διαβάσαμε ένα κείμενο σχετικά με την κάθετη γεωργία και την εξέλιξή της. Παραδέχομαι πως μου έκανε εντύπωση, το βρήκα ιδιοφυές και παράξενο. Για λίγο, το θεώρησα μέχρι και απάνθρωπο το να καλλιεργείς μέσα σε ουρανοξύστες φυτά που υποτίθεται ότι έπρεπε να βρίσκονται έξω. Ο μόνος λόγος ύπαρξής τους είναι η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Φυσικά, πριν καν τελειώσει το μάθημα, καταλάβαινα πως επρόκειτο να βοηθήσει τον κόσμο, ωστόσο ήδη μου είχε δημιουργηθεί το ερώτημα «Kι αν “καλλιεργούσαν” ανθρώπους;» Πήρα το ΟΚ από φίλες και ξαδέρφες, και σε μια βδομάδα έγραψα ένα διήγημα που το ονόμασα «Ο Κλώνος». Είναι το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, με κάποιες αλλαγές, φυσικά.

Όσο για το τι θέλω να πω… Δεν νομίζω πως θέλω να πω κάτι συγκεκριμένο. Το βιβλίο ίσως περνάει ορισμένα «μηνύματα», που προφανώς βασίζονται σε δικές μου απόψεις. Ναι, τα αγόρια μπορούν να είναι ευαίσθητα, ναι, τα κορίτσια μπορούν να είναι δυναμικά, ναι, μπορεί να συμβαίνει και το αντίστροφο- και γενικότερα πηγαίνει κόντρα σε διάφορα στερεότυπα και αντιλήψεις, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Είμαι ζωγράφος και, αν και δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα ακόμα, γράφω και μπορώ να πω ότι είμαι κυρίως της άποψης “l’ art pour l’ art” – η τέχνη για την τέχνη.

Διαβάστε την κριτική μας για το βιβλίο:
Κριτική: Ο Κλώνος της Ellen Bradd

Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα πράγματα γύρω του, πόσο μάλλον την τέχνη. Κάποιος μπορεί να πιστεύει πως το βιβλίο (και το κάθε βιβλίο) περνάει δέκα διαφορετικά μηνύματα και άλλος να μη βλέπει κανένα. Αρχικά, μπράβο και στα δύο άτομα που έχουν άποψη. Δεύτερον, δεν μπορώ να περιμένω ότι αν γράψω κάτι για να περάσω κάποιο μήνυμα, όντως θα το περάσω. Μου φαίνεται παράλογο. Η ζωγραφική, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε από την ανάγκη για απεικόνιση σκηνών του κυνηγιού και αργότερα για την απεικόνιση ηρώων του πολέμου και σκηνών της μυθολογίας. Στην πορεία, έγινε μέσο έκφρασης συναισθημάτων ή απόψεων. Αλλά δεν νομίζω πως υπήρξε ή πως θα υπάρξει ποτέ αγγελιαφόρος ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό. Όντως, η γραμμή ανάμεσα στη μεταφορά μηνυμάτων και την εκδήλωση συναισθημάτων είναι πολύ λεπτή, αλλά δεν παύει να είναι εκεί.

Υπάρχουν πολλά στερεότυπα στη ζωή μας. Η Θέκλα όμως, η ηρωίδα σου, σπάει πολλά από αυτά. Η Ellen Bradd μοιάζει στη Θέκλα; Σπάει στερεότυπα;

Το να μου λέτε ότι η Θέκλα σπάει στερεότυπα είναι το καλύτερο κομπλιμέντο που θα μπορούσε να μου κάνει κανείς για τον «Κλώνο». Δεν αρνούμαι πως έχω κάποιες ομοιότητες με τη Θέκλα, όπως και με όλους τους άλλους χαρακτήρες, εξάλλου (συνδυάστε τους κι έχετε εμένα!). Θέλω να ελπίζω πως κι εγώ σπάω αρκετά στερεότυπα, από το «τα κορίτσια δεν είναι καλά στα μαθηματικά» μέχρι το «ο εσπρέσο είναι βαρύς καφές» και οτιδήποτε άλλο υπάρχει στο ενδιάμεσο. Είμαι καλή και στην άλγεβρα και στη γεωμετρία. Και ο εσπρέσο δεν είναι βαρύς καφές, μάλιστα, είναι καλύτερος σκέτος, έχει πιο έντονη γεύση. Θα μπορούσα να δώσω κι άλλα παραδείγματα, αλλά στο τέλος θα με περάσετε για φυλακόβια – και απέχουμε ακόμα από το τέλος.

Θα υπάρχει συνέχεια στον «Κλώνο»;

Ίσως… μπορεί… να συμβουλευτώ την καφετζού…; Ξέρω ήδη την απάντηση, αλλά θα ήθελα να το παίξω μυστηριώδης για την ώρα. Απλά να είστε σε εγρήγορση.

Θέλεις να συνεχίσεις τη συγγραφή; Αν ναι, έχεις σκεφτεί την επόμενη ιστορία σου;

Το ότι θα συνεχίσω τη συγγραφή είναι σίγουρο, αλλά δεν υπόσχομαι πως θα εκδώσω ό,τι γράψω στο μέλλον. Έχω πολλές ιδέες που περιμένουν τη σειρά τους, για να πάρουν σάρκα και οστά – από ένα παραμυθάκι κι ένα βιβλίο μαγειρικής μέχρι θρίλερ για ενήλικες (κι ας μην είμαι ενήλικη). Be patient, my friends.

Θα συνεχίσεις μέσα από τα βιβλία σου να μιλάς για ιδιαίτερα θέματα; Στον«Κλώνο» ανέφερες την κλωνοποίηση, αλλά και θέματα όπως την αγάπη, τον θάνατο…

Ω, οπωσδήποτε. Αυτό είναι όλη η πλάκα. Ακόμα και αν δεν εκδοθεί ένα βιβλίο, ακόμα κι αν δεν το διαβάσει κανείς, εγώ θα έχω εξερευνήσει ένα ενδιαφέρον θέμα και την κάθε πλευρά του. Δεν ξέρω κατά πόσο θα φτάσω σε θέματα όπως η αγάπη και ο θάνατος -δεν με απασχολούν προς το παρόν- αλλά θα ήθελα να θίξω θέματα όπως την εξάρτηση των ανθρώπων από την τεχνολογία, τα GMOs, την ψυχική απελευθέρωση του ανθρώπου από κάθε ανούσιο περιορισμό της κοινωνίας μας και τον χώρο της μουσικής στα ’70s. Θα ήθελα πολύ να γράψω για έναν χαρακτήρα που φοράει φανταχτερά ρούχα σαν του David  Bowie και του Brian Jones. Και σίγουρα θα φοράει και γυαλιά ηλίου, τύπου πεταλούδα.

Όταν ανέφερες στην οικογένειά σου και στους φίλους σου ότι θέλεις να γράφεις και ίσως εκδώσεις, πώς αντέδρασαν;

Βασικά, πολύ λίγα άτομα ήξεραν πως έχω μια έφεση στη συγγραφή. Ακόμα λιγότερα ήξεραν πως έγραφα ένα βιβλίο. Τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς μου (όπως και της παρέας μου) το έμαθαν αφού είχα τελειώσει τον «Κλώνο». Για την ακρίβεια, έκατσα ένα απόγευμα μαζί με τους γονείς μου και απλά είπα: «Τελείωσα το βιβλίο που έγραφα, σκέφτομαι να το εκδώσω». Τόσο απλά. Δεν υπήρξε κάποια σπουδαία αντίδραση μετά από αυτό. Κανείς δεν πίστευε πως θα κατάφερνα να το εκδώσω. Δεν με έπαιρναν και πολύ στα σοβαρά, αλλά να ’μαι, απαντάω τις ερωτήσεις μιας συνέντευξης σχετικά με τον «Κλώνο».

Φυσικά, μέχρι να ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία της προετοιμασίας και αποστολής του έργου στους εκδοτικούς, υπήρξαν κάποιες έντονες συζητήσεις ανάμεσα σε μένα και την οικογένειά μου. Από τη στιγμή που το βιβλίο το είχα γράψει εγώ, εγώ ήμουν και αυτή που αποφάσιζε. Αν πιστεύετε πως ο «Κλώνος» περνάει μηνύματα, τότε σίγουρα ένα είναι αυτό: το ότι κάποιος είναι ανήλικος, δεν σημαίνει πως είναι ανεγκέφαλος ή άβουλος. Χρειάζεται συμβουλές και γνώμες, όπως κάθε άνθρωπος, τις οποίες θα ακολουθήσει μόνο αν θέλει. Από τα λάθη μαθαίνουμε κι αυτό είναι κανόνας της φύσης, όχι άποψη. Κανείς δεν χρειάζεται διαταγές.

Η οικογένεια και οι φίλοι σου σε στήριξαν καθ’ όλη τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου;

Όπως είπα, οι περισσότεροι δεν ήξεραν τίποτα, αλλά όσοι ήξεραν, πρέπει να πω ότι με στήριξαν και με το παραπάνω. Οι γονείς μου, η κολλητή μου, τα ξαδέρφια μου, ο κύριος Γιώργος Δάμτσιος, οι θείοι μου, όλοι τους με στήριξαν με τον τρόπο τους. Είμαι πραγματικά ευγνώμων και περήφανη που τους γνωρίζω ή που είμαστε συγγενείς.

Η Ellen Bradd είναι μια κοπέλα Λυκείου. Σε λίγο καιρό θα δώσει για Πανελλήνιες. Τι θα ήθελε να σπουδάσει;

Βασικά, θα πάω τρίτη Λυκείου σε δύο χρόνια (για να μην πω τρία, μιας και είναι αρχή της χρονιάς). Υποθέτω πως είμαι ακόμα σε αυτή την ηλικία που και η εβδομάδα σου φαίνεται αιώνας. Ξέρω ότι ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ, οπότε για την ώρα, οι Πανελλήνιες δεν είναι στα σχέδιά μου. Σκέφτομαι να κάνω απευθείας αίτηση σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, οπότε πολύ πιθανό να σας χαιρετήσω σε κάνα δυο χρονάκια. Επίσης, παρόλο που για αρκετό καιρό πίστευα πως η αρχιτεκτονική είναι ό,τι καλύτερο για μένα, άρχισα να έχω τις αμφιβολίες μου, αν και ακόμα παραμένει η καλύτερη επιλογή μου. Σίγουρα, πάντως, θα είναι ένα επάγγελμα που έχει να κάνει με σχέδιο.

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να αλλάξεις κάτι στον κόσμο, τι θα ήταν αυτό;

Δεν ξέρω πώς θα ακουστεί αυτό -ή μάλλον πώς θα διαβαστεί- αλλά υπάρχουν πολλά πράγματα που θα ήθελα να αλλάξω στον κόσμο. Ας ξεκινήσω με το πιο βασικό, που προκαλεί και όλα τα υπόλοιπα: τη βλακεία. Θα ήταν ωραία αν οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το μυαλό τους, έστω και για λίγο κατά τη διάρκεια της μέρας. Κάντε το εικόνα: θα είχαμε το μυαλό για να σταματήσουμε τους πολέμους, να βρούμε λύση σε τόσα προβλήματα, να βοηθήσουμε αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη, να σώσουμε τον πλανήτη, να φερθούμε σαν άνθρωποι, επιτέλους. Αλλά όχι, τα 9/10 του πληθυσμού επιλέγουν να ξεχνούν πως έχουν εγκέφαλο και το υπόλοιπο 1/10 είναι διασκορπισμένο σε κάθε άκρη του κόσμου. Κι αφού, σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, η ηλιθιότητα δεν έχει όρια, δεν ξέρω κατά πόσο μπορούμε να την περιορίσουμε και να την εξαλείψουμε.

Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου και ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο συγγραφικό σου μέλλον!

Λίγα λόγια το βιβλίο της Ellen Bradd “Ο Κλώνος”:

Ο Κλώνος

Τίτλος : Ο Κλώνος
Συγγραφέας : Ellen Bradd
Εκδότης : Edition Momentum
ISBN : 9786188493155
Σελίδες : 388

Η μεγαλύτερη ανησυχία της Θέκλας, που ζει στη Νάουσα και είναι μαθήτρια της πρώτης τάξης του Γυμνασίου, είναι να μην αργήσει κάθε πρωί στο σχολείο. Ώσπου καταφθάνει στο σχολείο της ο Ματ, με ένα πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών: η Θέκλα καταλαβαίνει πως κάτι δεν πάει καλά με τον νέο της συμμαθητή και αποφασίζει να μάθει περισσότερα γι’ αυτόν.

Στην αναζήτησή της θα εμπλακεί στα σκοτεινά σχέδια μιας εταιρείας κάθετης γεωργίας, όπου στις εγκαταστάσεις της φαίνεται να “καλλιεργούν” κάτι τελείως διαφορετικό, και όχι φυτά: Μια αδίστακτη επιστήμων σχεδιάζει ένα εφιαλτικό μέλλον για την ανθρωπότητα… Η ζωή της Θέκλας πλέον κινδυνεύει: ένα αγωνιώδες ανθρωποκυνηγητό αρχίζει που θα την οδηγήσει στις Η.Π.Α. μαζί με τον Ματ, ενώ έρχεται αντιμέτωπη με όλο και περισσότερα μυστικά που αφορούν και το δικό της παρελθόν…

“Ο Κλώνος”, μια νεανική περιπέτεια που εντάσσεται στο είδος της επιστημονικής φαντασίας, είναι το πρώτο βιβλίο της μαθήτριας Ellen Bradd.

Βιογραφικό:

Η Ellen Bradd γεννήθηκε το 2006 και ζει στη Βόρεια Ελλάδα. Γράφει και ζωγραφίζει από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Έχει λάβει μέρος με τα διηγήματά της στις συλλογές διηγημάτων «Νάουσα-Ιστορίες του τόπου μας» (εκδόσεις iWrite), «Ιστορίες της Νάουσας» και «Απρόσμενη Επιστροφή στη Νάουσα». Όταν δεν γράφει, διαβάζει ή ακούει την αγαπημένη της μουσική. Λαμβάνει μέρος με τα έργα της σε εκθέσεις ζωγραφικής και παρακολουθεί μαθήματα εικαστικών από πολύ μικρή ηλικία. Δεν είναι καλή στο να γράφει βιογραφικά.

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά