Συνέντευξη με τον συγγραφέα Γιώργο Δολγύρα

by Αργυρώ Χαρίτου
Ο συγγραφέας Γιώργος Δολγύρας

Ο Γιώργος Δολγύρας είναι ένας νέος συγγραφέας, ο οποίος εξέδωσε φέτος την πρώτη του συλλογή διηγημάτων “Σκοτεινά Φεγγάρια“, από τις εκδόσεις Πηγή, σε μια χρονιά τόσο ταραχώδη που κανείς δεν περίμενε να βιώσει όσα μας επιφύλασσε αυτή η πρωτόγνωρη πανδημία και που η στήριξη στο βιβλίο και στους επαγγελματίες του -πόσο μάλλον τους πρωτοεμφανιζόμενους- είναι κάτι παραπάνω από ζωτικής σημασίας αυτή τη στιγμή. Μιλάμε, λοιπόν, μαζί του για όλα όσα ελπίζει, όλα όσα τον φόβισαν και όλα όσα αντιμετώπισε στην πρώτη του αυτή εκδοτική απόπειρα.

Μίλησέ μας λίγο για σένα και, κυρίως, για το πώς σου γεννήθηκε η επιθυμία να εκφράζεις τις σκέψεις σου στο χαρτί. Ποιο ήταν, και πώς ήταν, αυτό το πρώτο κάλεσμα;

Μου άρεσε να γράφω. Το είχα ανάγκη να εκφράζομαι. Ήταν η ψυχοθεραπεία μου κατά κάποιον τρόπο. Το ταξίδι, συγκεκριμένα, ξεκίνησε μετά από διάκρισή μου σ’ έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό του περιοδικού «Κέφαλος» της Κεφαλονιάς με θέμα το φανταστικό. Διακρίθηκε το διήγημά μου «Θηλιά στον λαιμό», και κάπου εκεί σκέφτηκα ότι ίσως μπορώ να συνεχίσω και να συμπληρώσω την προσπάθειά μου, ώστε να προκύψει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Έτσι έγραψα κι άλλα διηγήματα και μία νουβέλα για να το πλαισιώσουν και δημιούργησα την πρώτη μου συλλογή διηγημάτων «Σκοτεινά Φεγγάρια», η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή και αποτελεί ταυτόχρονα και τη πρώτη μου συγγραφική προσπάθεια.

Γιατί επέλεξες τον τρόμο ως μέσο έκφρασης; Σκοπεύεις να παραμείνεις πιστός στον τρόμο ως είδος ή θα πειραματιστείς και σε άλλα είδη, φανταστικής ή μη, λογοτεχνίας;

Παρόλο που φαίνεται και από το εξώφυλλο ακόμα ότι κυριαρχεί ο τρόμος στο πόνημά μου, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ενυπάρχουν ακόμα το μυστήριο και το υπαρξιακό στοιχείο, καθώς οι ήρωές μου δεν είναι απλά και μόνο τέρατα με νύχια και δόντια που διψούν για αίμα, αλλά ματώνουν, κλαίνε και πονάνε ως άνθρωποι. Βαθιά μέσα τους παραμένουν άνθρωποι. Σκέφτομαι να γράψω κι άλλα είδη, αλλά σίγουρα θα επανέλθω στο φανταστικό γράφοντας ένα μυθιστόρημα, το οποίο ήδη σχεδιάζω.

Στο ντεμπούτο σου, «Σκοτεινά Φεγγάρια», οι δυο τουλάχιστον ήρωές σου είναι πλάσματα που δέχονται σε καθημερινή βάση bullying. Μίλησέ μας για τα μηνύματα και την κοινωνική κριτική που θα ήθελες να περάσεις μέσα από την γραφή σου.

Δυστυχώς το bullying δεν θα λυθεί τόσο εύκολα. Η κοινωνική κριτική αλλά και κατακραυγή κρατούν λίγο και είναι εφήμερα. Συνήθως μετά από ένα περιστατικό βίας γίνεται κριτική, αλλά είναι πρόσκαιρη. Η κοινωνία πρέπει ν’ αλλάξει ριζικά για να εκλείψει αυτό το φαινόμενο και αυτό δεν άπτεται της λογοτεχνίας.

Θέλεις να δίνεις τροφή για σκέψη ή επιθυμείς να ηρεμεί ο αναγνώστης μέσα από τα γραπτά σου;

Σίγουρα θέλω να πυροβολώ το μυαλό του αναγνώστη με ερεθίσματα και εικόνες γρήγορες και φορτισμένες συναισθηματικά. Γι’ αυτό και τα γραπτά μου είναι γεμάτα δράση και ένταση. Δεν νομίζω ότι θα μπορέσει, όποιος διαβάσει τη συλλογή μου, να μείνει τελικά ήρεμος και να χαλαρώσει.

Αναφέρεις τη δύναμη που κατέχει ένας λυκάνθρωπος, τις ιδιαιτερότητες ενός βαμπίρ και τις μαγικές ικανότητες ενός νεκρομάντη. Αν σου δινόταν η ευκαιρία, ποιανού τις δυνάμεις θα επέλεγες και γιατί;

Ο λυκάνθρωπος και το βαμπίρ είναι τα απέθαντα πλάσματα του σκότους με τις υπερδυνάμεις, σχεδόν άφθαρτα και αιώνια. Αν και είναι πολύ δελεαστικό κάτι τέτοιο, νομίζω πως τελικά θα επέλεγα να νικήσω τον θάνατο ως νεκρομάντης, ανασταίνοντας νεκρούς.

Οι ήρωές σου στα διηγήματα ήταν πεσιμιστές, απογοητευμένοι από τη ζωή. Ο Γιώργος τι άνθρωπος είναι; Πόσο εύκολα ξεπερνάει τις δυσκολίες;

Δεν είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Έχω βρει τον τρόπο να κλείνομαι στον εαυτό μου και να ξεπερνάω τις δυσκολίες που προκύπτουν και αυτό σκοπεύω να συνεχίσω να πράττω μέχρι το τέλος.

Διαβάστε εδώ την κριτική μας για το βιβλίο:
Κριτική: “Σκοτεινά Φεγγάρια” του Γιώργου Δολγύρα

Αν συναντούσες έναν από τους ήρωές σου, θα ήθελες να τον συμβουλέψεις κάτι;

Δεν νομίζω ότι οι ήρωές μου θα δέχονταν συμβουλές. Είναι αγύριστα κεφάλια.

Με ποιον συγγραφέα θα ήθελες να πιεις έναν καφέ -ή ένα ποτό- και τι θα ήθελες να συζητήσεις μαζί του;

Με κανέναν συγκεκριμένα, δεν έχω κάποια προτίμηση. Σίγουρα δεν θα έκανα πρώτος κίνηση ως μοναχικός λύκος, ωστόσο είμαι ανοιχτός στον οποιοδήποτε το επιθυμήσει.

Το 2020 ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους. Πώς ξεπέρασες τις όποιες αναποδιές σου έφερε;

Δεν τελείωσε ακόμα το 2020 και δεν πιστεύω ότι το 2021 θα είναι καλύτερο και χωρίς αναποδιές. Γενικώς, τα καταφέρνω και επιβιώνω με κύριο χαρακτηριστικό μου γνώρισμα την υπομονή.

Ως νέος συγγραφέας, ποιες ήταν οι βασικότερες δυσκολίες που αντιμετώπισες και πώς πιστεύεις μπορεί να γίνει ο εκδοτικός χώρος πιο προσιτός σε νέες φωνές;

Ήταν πολύ δύσκολο να βγει κάτι ολοκληρωμένο, με άρτιο νόημα και ικανοποιητική έκταση για να καταστεί εφικτή η έκδοσή του. Κυριολεκτικά μάτωσα. Πιστεύω ότι όλοι οι εκδοτικοί οίκοι είναι ανοιχτοί σε νέες φωνές, αρκεί να υπάρχει συγγραφική ικανότητα και ταλέντο. Δεν πιστεύω ότι κάποιος που αξίζει, χάνεται. Αν χαθώ, δε θα αξίζω, ξεκάθαρα. Δεν είναι ένας χώρος όπου παίζουν ρόλο οι γνωριμίες και οι άκρες. Είτε αξίζει αυτό που γράφεις είτε όχι.

Υπήρξε κάτι θετικό που σου συνέβη μέσα σ’ αυτήν τη δύσκολη χρονιά;

Η έκδοση αυτής της συλλογής διηγημάτων.

Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια;

Σκέφτομαι να γράψω μία νουβέλα ψυχολογική για δύο κοπέλες ακροβάτριες σ’ ένα τσίρκο, που ερωτεύονται η μία την άλλη και βιώνουν στο πετσί τους την ανδροκρατούμενη κοινωνία. Ένα μυθιστόρημα φαντασίας μ’ έναν βρικόλακα, που όμως ζει στο σήμερα και αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του να είσαι άνθρωπος και τέρας, προσπαθώντας να βρει την ισορροπία του, καθώς δεν θέλει να σκοτώνει. Και, τέλος, κάτι πολύ – πολύ βιωματικό, με προσωπικές μου εμπειρίες και εξομολογήσεις. Νομίζω με αυτή τη σειρά θα γίνουν, αν ολοκληρωθούν τελικά. Πάντως είμαι αισιόδοξος. Αφού υπάρχει η ιδέα στο μυαλό, θα αποτυπωθεί και στο χαρτί.

Α. Χ.: Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου και ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο συγγραφικό σου μέλλον.

Βιβλιογραφία

Σκοτεινά Φεγγάρια
Συγγραφέας: Γιώργος Δόλγυρας
Σελίδες: 140
Εκδοτικός οίκος: Εκδόσεις Πηγή
ISBN 978-960-626-283-8

Σκοτάδι στις ψυχές των ανθρώπων, στην απάνθρωπη άβυσσο του χάους, λαχταρώντας ζωή. Ένα κορίτσι συνάπτει συµφωνία µε µία µάγισσα για να γίνει λυκάνθρωπος, προκειµένου να αλλάξει το κορµί της και τη ζωή της µέσα από τον έρωτα. Σε ένα παλιό βιβλιοπωλείο εµφανίζεται µία µάγισσα και διεκδικεί τον κόσµο των ανθρώπων, µέχρι που ένας ιερέας στέκεται να την αντιµετωπίσει. Ένας ντελιβεράς έχει χάσει την πίστη του στους ανθρώπους και τη ζωή αφότου πέθανε η µητέρα του· τελικά, πεθαίνει σε τροχαίο δυστύχηµα και γυρίζει στον κόσµο των ζωντανών, µε το αφεντικό του να τον βασανίζει ακόµα και νεκρό. Ένα βαµπίρ ψυχαναλύεται στον καναπέ ενός ψυχιατρείου για τα εγκλήµατα που έχει διαπράξει, νοσταλγώντας ακόµη την ελευθερία.

Τέσσερις µοναδικές ιστορίες οι οποίες προσεγγίζουν τα ενδόµυχα της ψυχής, σαγηνεύοντας τις αισθήσεις και εξερευνώντας όλες τις πτυχές του ανθρώπου, συνειδητές και ασυνείδητες. Είµαστε πότε δαίµονες και πότε άγγελοι. Πότε θύτες και πότε θύµατα. Αυτή είναι η ανθρώπινη ζωή στο δράµα της καθηµερινότητάς της. Μία παράσταση σε τεντωµένο σχοινί, που κάποιοι αποκαλούν «ζωή».

Με την παρούσα έκδοση διηγηµάτων, ο συγγραφέας προσδοκά να ταξιδέψετε µαζί του και να εξερευνήσετε πτυχές του εαυτού σας που δεν γνωρίζετε – και ούτε φαντάζεστε πως υπάρχουν.

Βιογραφικό

O Γιώργος Δόλγυρας γεννήθηκε στις 10/05/89 στα Ιωάννινα. Μεγάλωσε στην Έδεσσα και τα τελευταία χρόνια ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι σπουδαστής στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ στο τµήµα Δηµοσιογραφίας. Φοίτησε στη Νοµική του Αριστοτελείου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης. Παρακολούθησε µαθήµατα σεµιναρίου, σκηνοθεσίας και θεάτρου σε διάφορα εργαστήρια (Παράθλαση, Aβέρτο κ.ά.) καθώς και στην Ανωτέρα Δραµατική Σχολή Ίασµος – Βασίλης Διαµαντόπουλος και Ανδρέας Βουτσινάς (Θεσσαλονίκη). Διδάχθηκε την τέχνη της συγγραφής σε εργαστήρια δηµιουργικής γραφής (Script & Art και στον Ιανό). Έχει εργαστεί εθελοντικά σε θεατρικές και κινηµατογραφικές παραγωγές στη Θεσσαλονίκη (Αντιγόνη στο Radio City και Versus, µία µικρού µήκους ταινία µε θέµα τον καρκίνο). Το διήγηµά του «Θηλιά στον λαιµό», το οποίο συµπεριλαµβάνεται στην παρούσα συλλογή διηγηµάτων «Σκοτεινά Φεγγάρια», έλαβε τον 1ο έπαινο φανταστικού διηγήµατος νέων στον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισµό Πεζογραφίας του λογοτεχνικού περιοδικού Κεφαλονιάς «ΚΕΦΑΛΟΣ».

Cover image by Elaine Rigas.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά