Συνέντευξη με τον συγγραφέα τρόμου Josh Malerman

by Αγγελική Ράδου

Ο κόσμος έχει καταληφθεί από μια μοχθηρή οντότητα που οδηγεί τους ανθρώπους στην τρέλα. Όποιος την αντικρίζει κάνει φριχτά εγκλήματα και τελικά στρέφεται στον εαυτό του. Ο πληθυσμός σιγά σιγά εξοντώνεται, οι δρόμοι ερημώνουν και όσοι απομένουν, ανακαλύπτουν πως θα πρέπει να κρατήσουν τα μάτια τους κλειστά-για πάντα- αν θέλουν να επιβιώσουν. Η Μάλορι βρίσκεται μόνη σε ένα σπίτι με τα δύο της παιδιά και τα μεγαλώνει σαν να ήταν τυφλά. Προσπαθεί να τα προστατεύσει από την οντότητα που καραδοκεί πίσω από τα σφαλισμένα παράθυρα, ώσπου έρχεται η στιγμή να προχωρήσει προς την ελευθερία και τη λύτρωση. Με τα μάτια όμως πάντα ερμητικά κλειστά.

Αυτή είναι πάνω κάτω η ιστορία του “Bird Box“, του συγγραφικού ντεμπούτου του Josh Malerman, που τον τοποθέτησε σχεδόν ακαριαία ανάμεσα στα πιο εμπορικά ονόματα της αμερικανικής λογοτεχνίας τρόμου. Το “Bird Box” ωστόσο δεν ήταν η πρώτη συγγραφική του προσπάθεια. Εκτός από τα 17 ακυκλοφόρητα μυθιστορήματα που είχε συγγράψει πριν απ’ αυτό, είχε στο βιογραφικό του πλήθος τραγουδιών, τα οποία έγραψε ως τραγουδοποιός και frontman για το συγκρότημα “The High Strung” και ήταν η σανίδα σωτηρίας του για μια μακρά περίοδο  που δυσκολευόταν να ολοκληρώσει τα βιβλία του.

Σήμερα, έχοντας εκδώσει ακόμα τέσσερα μυθιστορήματα, με αρκετά διηγήματα του σε συλλογές τρόμου και το “Bird Box” να ετοιμάζεται για τις κινηματογραφικές αίθουσες από τη Universal Pictures, o πολυσχιδής και ταλαντούχος Josh Malerman μιλάει για πρώτη φορά στον ελληνικό κοινό για όλες εκείνες τις ιστορίες που τον έκαναν συγγραφέα.

1) Το Bird Box κυκλοφόρησε το 2014 και έγινε δεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό από αναγνώστες και κριτικούς. Την περίμενες τόση επιτυχία;

Αν και το “περίμενα” είναι περίεργη λέξη (σκέφτομαι τον εαυτό μου ντυμένο με ένα μοβ μπουρνούζι να καπνίζει πίπα, περιμένοντας την επιτυχία πριν αυτή φτάσει), φανταζόμουν πολλά από αυτά με κάθε λεπτομέρεια, πριν ακόμα συμβούν. Εννοώ ότι ζούσα μέσα σε μια παραισθητική σφαίρα χιονιού όπου διαφωνούσα με φανταστικούς εκδότες, τοποθετούσα τα αόρατα βιβλία μου πάνω σε ένα αόρατο ράφι και έπαιρνα συνέντευξη από τον εαυτό μου στο ντους. Απαντούσα ερωτήσεις που δεν μου έχουν γίνουν ακόμα, ερωτήσεις μάλλον σαν και τις δικές σου, αλλά σίγουρα δεν περίμενα ότι θα μιλούσα σε κάποιον για όλες εκείνες τις μέρες. Όμως εδώ είμαστε…και γιατί όχι; Ήμουν επιτυχημένος πολλά χρόνια πριν κυκλοφορήσει το Bird Box γιατί στο μεταξύ είχα γράψει 17 μυθιστορήματα και είχα αγαπήσει κάθε λεπτό της συγγραφής τους. Σίγουρα απογοητεύτηκα κάποιες φορές αλλά όχι επειδή σκεφτόμουν “Το αξίζω”. Σκεφτόμουν περισσότερο… Πότε θα αντικαταστήσουν οι λεπτομέρειες της πραγματικότητας, εκείνες της ψευδαίσθησης;

2) Θα είσαι σίγουρα ενθουσιασμένος για την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου από τη Universal Pictures. Μπορείς να μας πεις περισσότερες πληροφορίες; Το όνομα της πρωταγωνίστριας ίσως;

Μόλις την προηγούμενη βδομάδα έμαθα νεότερα για την ταινία Bird Box αλλά μέχρι τα νέα να γίνουν επίσημα είμαι πολύ αγχωμένος για να μιλήσω σχετικά. Ελπίζω να ξέρω περισσότερα τις επόμενες μέρες.

3) Δεν μαθαίνουμε ποτέ πιο είναι το τέρας στο Bird Box και αυτό κατά τη γνώμη μου συμβάλλει στον τρόμο που προκαλεί η ιστορία. Ποιο είναι όμως το τέρας που εσύ φοβάσαι περισσότερο;

Στην αρχή της εφηβείας μου, η μητέρα μου επισκέφτηκε ένα μέντιουμ και γύρισε σπίτι με τη συνεδρία της ηχογραφημένη σε κασέτα. Μου είπε ότι δεν έπρεπε να την ακούσω και έτσι την επόμενη φορά που βρέθηκα μόνος στο σπίτι την έβαλα να παίξει στα μεγάλα ηχεία του σαλονιού. Η αργή φωνή του  ηλικιωμένου μέντιουμ με ανατρίχιασε στην αρχή αλλά όταν η μαμά παραδέχτηκε ότι “όλοι στο σπίτι έχουν δει το φάντασμα εκτός απ’ τον Josh”, τότε φοβήθηκα. “Γιατί νομίζεις ότι συμβαίνει αυτό;” τον ρώτησε. Και το μέντιουμ της απάντησε “Επειδή ο Josh δεν είναι έτοιμος να δει ένα φάντασμα. Δεν θα μπορούσε να το διαχειριστεί.” Αυτό με εξόργισε και έτρεξα αμέσως στο δωμάτιο των γονιών μου, μπήκα στο μπάνιο τους και στάθηκα μπροστά από τον καθρέφτη τους φωνάζοντας, “Εμφανίσου! ΕΜΦΑΝΙΣΟΥ! Αμέσως κάλυψα τα μάτια με τα χέρια μου και φώναξα, “Όχι, περίμενε! Μη! Δεν είμαι έτοιμος!” Αυτή είναι μια πραγματική ιστορία και για να απαντήσω στην ερώτησή σου, αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι η ιδέα πως αυτή η οντότητα με συμπαθεί, έχει εμμονή μαζί μου και βρίσκεται εν αγνοία μου συνεχώς δίπλα μου, ακόμα και τώρα, περιμένοντας να εμφανιστεί.

4) Γράφεις για είκοσι χρόνια περίπου αλλά υπήρχε μια μεγάλη περίοδος όπου δεν μπορούσες να τελειώσεις ένα χειρόγραφο. Πώς ξεπέρασες αυτή τη δυσκολία;

Α, ναι. Τα πρώτα δέκα χρόνια ήταν έτσι, ανάμεσα στις ηλικίες 19-29.  Τα τραγούδια που έγραψα εκείνη την περίοδο με έκαναν να αντέξω, γιατί είχα την αίσθηση της επίτευξης, ότι παρόλα αυτά κάτι κατάφερνα να ολοκληρώσω κάτι. Ο μεγάλος στόχος όμως, ήταν πάντα το μυθιστόρημα. “Απέτυχα” γράφοντας 4 μυθιστορήματα εκείνη τη δεκαετία και ιδού οι τίτλοι τους: A Silo Maid, George Wax: Man of Wax, Moxie Bravo.  Το τελευταίο δεν προχώρησε τόσο για να έχει και τίτλο. Έγραψα 300 σελίδες για το A Silo Maid και μετά σταμάτησα. Δεν αποφάσισα καν να σταματήσω…απλώς σταμάτησα. Εκ των υστέρων μου φαίνεται τρελό. Αυτό δεν θα το έκανα ποτέ τώρα. Απλώς θα έβαζα ΤΟ ΤΕΛΟΣ και θα το παρατούσα διάολε. Τότε όμως, αν και ήξερα πώς να καβαλάω το ποδήλατο, δεν ήξερα με ποιο τρόπο να κατέβω απ’ αυτό. Και στην ηλικία των 29 έκανα μια ανακάλυψη, την καλύτερη της ζωής μου. Ξεκίνησα να γράφω δύο βιβλία ταυτόχρονα (Σκέφτηκα, αφού δεν μπορείς να γράψεις ένα, ίσως να μπορείς να γράψεις δύο; Στο είπα…ψευδαισθήσεις). Το ένα ήταν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για έναν καλλιτέχνη που δείχνει σε έναν νεαρό άντρα πώς να ζήσει ελεύθερα, ξεπερνώντας τις συμβάσεις που θα προέκυπταν και το άλλο ήταν για μια μάγισσα που διατηρούσε έναν οίκο ανοχής μέσα στο δάσος…ένα τρομακτικό σπίτι όπου κάθε άνδρας ή γυναίκα θα βίωνε την μεγαλύτερη του σεξουαλική φαντασίωση. Το πρόβλημα ήταν ότι κάνεις δεν θα ήξερε περί τίνος πρόκειται, μέχρι να μπει στο σπίτι. Και το δεύτερο πρόβλημα ήταν πως η μάγισσα θα διασκέδαζε προσφέροντας παραμορφωμένες φαντασιώσεις. Έτσι λοιπόν έγραψα δύο σελίδες για το πρώτο βιβλίο και μετά στράφηκα στον ψυχοσεξουαλικό τρόμο και η ιστορία απογειώθηκε. Έγραψα το πρώτο χειρόγραφο σε 28 μέρες.  Ελεύθερα με καρμπόν από κάτω. Στο τέλος είχα 600 σελίδες να στοιβάζονται στο τραπέζι, στις καφετέριες, στα μπαρ και στα εστιατόρια όπου έγραφα.

5) “Έχω δολοφονήσει εκείνο τον τύπο στο μυαλό μου που λέει αυτή είναι μια καλή ή κακή ιδέα για μυθιστόρημα”. Αυτή η άποψή σου είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Πιστεύεις στα αλήθεια ότι υπάρχει ακόμα χώρος για καινούργιες και πρωτότυπες ιδέες στη λογοτεχνία τρόμου;

Κινδυνεύοντας να ακουστώ λίγο σαν έφηβος, ω Θεέ μου, ναι. Πρέπει να υπενθυμίζουμε συνεχώς στον εαυτό μας, πως ο καθένας έχει τη δική του φωνή. Αν μας έδιναν να γράψουμε την ίδια ιστορία, το αποτέλεσμα θα ήταν τόσο διαφορετικό που οι αναγνώστες μπορεί να μην καταλάβαιναν ότι πρόκειται για την ίδια ιδέα. Θα μπορούσα να συνεχίσω εδώ…για τη λογοτεχνία τρόμου και πόσο πολύ την αγαπώ, ή μπορώ απλώς να πω, ναι, υπάρχει πάντα χώρος, χώρος για όλους και για κάθε καινούργια ιδέα. ΝΑΙ.

6) Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος όσον αφορά τη συγγραφή;

Το να ξεχάσω μια καλή ιδέα. Αυτό θα ήταν πολύ κακό και θα με στοίχειωνε περισσότερο από οποιοδήποτε φάντασμα.

7) “Παραγωγικός Συγγραφέας” εναντίον “Ποιοτικού Συγγραφέα”. Πιστεύεις ότι αυτοί οι δύο μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά;

Πιστεύω πως η Έμπνευση είναι ένα τέρας. Σου ζητάει να την περιμένεις αλλά έρχεται όποτε θέλει αυτή. Όπως το κορίτσι ή το αγόρι που έχεις ερωτευτεί…Με συμπαθεί; Δεν μπορώ να ξέρω. Πρέπει να με συμπαθεί γιατί μου έγραψε πως ήταν στο δρόμο. Αυτό όμως ήταν πριν δύο χρόνια και παρόλα αυτά, να την πάλι να μου γράφει πως έρχεται. Η έμπνευση είναι μοχθηρή. Για μας λοιπόν που δεν την περιμένουμε, λέω πως γεννηθήκαμε εμπνευσμένοι και για μένα το να γεννηθείς εμπνευσμένος σημαίνει ότι έχεις πάντα έμπνευση και γράφεις συνεχώς, κάθε μέρα και στο τέλος έχεις έναν τόνο βιβλία που είναι εξίσου καλά.

8) Ο Stephen King έχει πει πως τόσο τα βιβλία όσο και οι ταινίες τρόμου, λειτουργούν ως “πρόβα θανάτου”. Ποια είναι η δική σου άποψη για το είδος;

Για τώρα θα πω αυτό: Τρόμος είναι η αδέσμευτη φαντασία. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ιστορίες που προσπαθούν σκληρά να αντιγράψουν την πραγματικότητα, με τα ντοκιμαντέρ-παρόλο που είναι η χρυσή εποχή τους- και φυσικά σε αντίθεση με την πολιτική, τις διασημότητες και τα χρήματα, ο τρόμος παραδέχεται ότι είναι φανταστικός. Και γι’ αυτό τον εμπιστεύομαι.

9) Ανάμεσα στους Έλληνες θαυμαστές σου, υπάρχουν και αρκετοί επίδοξοι συγγραφείς. Θα ήθελα να τους δώσεις την καλύτερη σου συμβουλή για το γράψιμο.

Να μην ανησυχείτε ποτέ αν το βιβλίο που γράφετε είναι “καλό” ή “κακό”. Θάψτε αυτές τις λέξεις τουλάχιστον για όσο γράφετε το πρώτο χέρι. Τι θα προτιμούσατε να έχετε; Ένα σωρό από σελίδες που θα πρέπει να βελτιώσετε ή καθόλου σελίδες; Δείξτε στον εαυτό σας ότι μπορείτε να γράψετε ένα βιβλίο και μετά μπορείτε να ανησυχήσετε για το αν είναι καλό ή όχι. Αργότερα θα δείτε ότι αυτό που γράψετε, το τελειωμένο βιβλίο, καλό ή κακό, σημαίνει περισσότερα για σας ως συγγραφέα από οποιαδήποτε ευφυή φράση που θα μπορούσατε να βάλετε στην αρχή μιας ιστορίας.

10) Ποια είναι τα επόμενα σου σχέδια, συγγραφικά και μουσικά;

Έχουμε έτοιμα 15 τραγούδια για το επόμενο άλμπουμ. Ο έξοχος Mark Owen έχει επιστρέψει στην μπάντα και μαζί γράφουμε καινούργια τραγούδια. Απ’ ότι φαίνεται θα ηχογραφήσουμε το επόμενο άλμπουμ τον Σεπτέμβρη. Ο Mark σκέφτηκε να του δώσουμε τον τίτλο Quiet Riot και μου αρέσει πολύ.

Όσον αφορά τα βιβλία θα κυκλοφορήσει μέσα στο μήνα μια ειδική έκδοση του Bird Box από τις εκδόσεις Dark Regions Press. Περιλαμβάνει την ιστορία “Bobby Knocks” που διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν. Το 2017 επίσης ανήμερα του Halloween θα κυκλοφορήσει από τις Earthling Publications, μια συλλογή από έξι νουβέλες με τίτλο “Goblin” που διαδραματίζονται στη φανταστική ομώνυμη πόλη.

Για το 2018 έχει προγραμματιστεί ένα μυθιστόρημα με τίτλο Unbury Carol από τους Del Rey/ Penguin-Random House και για το Halloween της ίδιας χρονιάς θα κυκλοφορήσει το μυθιστόρημα On This, the Day of the Pig από τις εκδόσεις Cemetary Dance. Αυτή την περίοδο ωστόσο ξαναγράφω το δεύτερο βιβλίο που θα βγει από τους Del Rey τον Απρίλιο του 2019.

Σ’ ευχαριστώ πολύ Josh! Χάρηκα που μιλήσαμε.

Εγώ ευχαριστώ. Ήταν υπέροχες ερωτήσεις, ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν πριν στρωθώ για το γράψιμο της ημέρας.

Διαβάστε την συνέντευξη στα αγγλικά ΕΔΩ.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά