Συνέντευξη με τους Gloomy Gentlemen

by Μαρκέλλα Ευθυμίου Βελαέτη

Πριν αρκετά χρόνια, γύρω στο σωτήριο έτος 2017, ανακάλυψα ένα ελληνικό κανάλι στο youtube με το όνομα “Gloomy Gentlemen“. Το περιεχόμενό του με ενθουσίασε αρκετά, μιας και μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα ξανασυναντήσει κάποιο ελληνικό κανάλι στο ίντερνετ το οποίο είχε ως βάση περιεχομένου τον τρόμο.

Μέσα από τα βίντεό τους, ο Στέλιος και ο Άλεξ το 2016 ξεκίνησαν -και συνεχίζουν- να μας δίνουν μέχρι σήμερα αρκετές ανατριχίλες, τρομαχτικές ιστορίες από τα έγκατα του διαδικτύου και οπτικοακουστικό υλικό για τα πιο παράξενα γεγονότα που έχουν συμβεί ανά τον κόσμο, παραφυσικά ή… δολοφονικά!

Από το λίγο που συζήτησα μαζί τους, κατάλαβα πως οι Gloomy Gentlemen αποτελούνται από δύο νέα άτομα με χιούμορ, πολλή όρεξη για δημιουργία και πολλή αγάπη για το φανταστικό και τις τρομαχτικές πλευρές του. Μέσα λοιπόν, από αυτήν τη σύντομη επαφή μου με τα παιδιά, βρήκα την ευκαιρία να τους κάνω μερικές ερωτήσεις που αφορούν το κανάλι τους, τις αναγνωστικές τους προτιμήσεις αλλά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν την εξέλιξη του τρόμου στην Ελλάδα.

1. Γιατί επιλέξατε να δημιουργήσετε ένα κανάλι το οποίο ασχολείται κυρίως με τον τρόμο;

Α&Σ: Το Horror ήταν μια θεματολογία που μας ενδιέφερε από πάντα. Από ταινίες και βιβλία μέχρι και βιντεοπαιχνίδια, νομίζουμε ήταν πάντα το είδος που προτιμούσαμε. Την απόφαση την πήραμε εντελώς αυθόρμητα όταν είδαμε πως τα ελληνικά κανάλια που ασχολούνταν με αυτή τη θεματολογία ήταν λιγοστά τότε το 2016. Απλώς κάτσαμε, μαζέψαμε μερικούς αστικούς θρύλους από την Ιαπωνία που μας φρίκαραν τότε και φτιάξαμε ένα βίντεο. Όταν είδαμε πως η διαδικασία μας άρεσε, το συνεχίσαμε χαλαρά βγάζοντας ένα βίντεο κάθε μήνα και σιγά σιγά καταλήξαμε εδώ που είμαστε σήμερα. Ήταν κυριολεκτικά μία απόφαση της στιγμής.

2. Υπήρξε κάποιο βίντεο του οποίου το θέμα σας τρόμαξε πραγματικά; Εάν ναι, ποιο ήταν αυτό;

Α: Το βίντεο με τις επικλήσεις που είχαμε κάνει στις αρχές του καναλιού μας είναι σίγουρα ένα από αυτά τα θέματα που έμεινε μαζί μου για καιρό. Δεν είμαι άνθρωπος που πιστεύει και πολύ έντονα στο υπερφυσικό, μα ήταν το όλο vibe που έβγαζαν. Ειδικά όταν χρειαζόταν να ηχογραφήσω ορισμένα από αυτά μόνος στο σπίτι, απαγγέλλοντας λόγια που σύμφωνα με τον μύθο του συγκεκριμένου Creepypasta θα καλούσαν ένα πνεύμα στο σπίτι μου, κατέληξα να νιώθω αρκετά άβολα. Με διαφορά το Bath Game ήταν αυτό που με τρομοκράτησε περισσότερο απ’ όλα.

Σ: Θα έλεγα ένα από τα πρώτα μας βίντεο, το “8 βίντεο με ανατριχιαστικό υπόβαθρο”. Ανάμεσα στα βίντεο τα οποία καλύπταμε, ήταν και ένα απόσπασμα από την προσωπική συλλογή ενός κατά συρροή δολοφόνου από τη Ρωσία, του Anatoly Slivko. Χωρίς να μπω σε πολλές λεπτομέρειες, ο Slivko εκμεταλλευόταν τη θέση που είχε ως υπεύθυνος μιας ομάδα προσκόπων για να ικανοποιεί τα φετίχ του και να τραβάει βίντεο από ό,τι έκανε. Η ιδέα ότι ένα άτομο που θεωρείται «έμπιστο» και ασχολείται με παιδιά, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι τόσο άρρωστο με σόκαρε τότε και με σοκάρει ακόμα.

3. Με αφορμή την παραπάνω ερώτηση, υπάρχει κάτι που γενικά σας τρομάζει;

Α: Να καταλήξω ολομόναχος. Ή να βρεθώ σε μια κατάσταση όπου δεν έχω κανέναν έλεγχο, να μην έχω ιδέα για το πού βρίσκομαι και το τι πρέπει να κάνω για να ξεφύγω από εκεί.

Σ: Νομίζω το να γεράσω με τρομάζει, πράγμα που είναι αναπόφευκτο. Το να μεγαλώσω και σιγά σιγά το σώμα μου, όπως και το μυαλό μου, ν’ αρχίσει να καταρρέει με τέτοιον τρόπο που η κάθε μου μέρα να είναι μια ακόμα μάχη απλά για να φτάσω στο αύριο, όπου θα δώσω μια νέα μάχη. Δεν υπάρχει κάτι που να μου δημιουργεί περισσότερο το συναίσθημα της φρίκης από την ιδέα του να είμαι ένας αβοήθητος γεράκος που ζει με τη βοήθεια φαρμάκων ή μηχανικής υποστήριξης. Προτιμώ να πεθάνω νέος είναι αλήθεια.

4. Θεωρείτε πως ο τρόμος ως συναίσθημα είτε στη λογοτεχνία, είτε στην οθόνη, είτε στην ζωή, αποτελεί ένα σημαντικό μέσο το οποίο ενδεχομένως οδηγεί στη λύτρωση και την αισιοδοξία;

Α: Πιστεύω πως ναι. Ο τρόμος βγάζει στην επιφάνεια πολλά αρνητικά συναισθήματα που τυχόν κρύβουμε μέσα μας, στην προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε αυτό που έχουμε μπροστά μας. Όταν τελικά τα ξεπερνάς και βρεθείς ξανά στην «ασφάλεια», νιώθεις ανακούφιση και συνεπώς λύτρωση. Νομίζω πως έτσι εξελίσσεται και ο τρόπος σκέψης σου όσον αφορά την αντιμετώπιση ορισμένων καταστάσεων, και γενικότερα τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τον κόσμο.

Σ: Θυμάμαι όταν ήμουν στο γυμνάσιο, μία καθηγήτρια είδε πως διάβαζα το “IT” του Stephen King μέσα στην τάξη. Με είχε ρωτήσει τότε «τι έχει να σου προσφέρει πέρα από ένα στιγμιαίο αίσθημα τρόμου αυτό το βιβλίο;» Με είχε βάλει σε σκέψεις τότε. Χρόνια μετά κατάλαβα ότι το Horror σαν είδος έχει αρκετά πράγματα να σου προσφέρει. Νομίζω πως αυτό που όλοι φοβόμαστε σε κάποιον βαθμό είναι να μας καταρρίψουν αυτή την κοσμοθεωρία για την οποία είμαστε 100% σίγουροι. Ένας συγγραφέας του είδους μπορεί να οδηγήσει κάποιον στο αίσθημα της φρίκης χωρίς να περιγράψει κάποια βίαιη αιματοχυσία ή την εμφάνιση ενός φριχτού πλάσματος. Μπορεί να το κάνει πολύ πιο απλά, δείχνοντάς σου με επιχειρήματα πως όλα όσα πίστευες για τον κόσμο, τη ζωή, τους ανθρώπους δεν είναι απαραίτητα όπως τα έχεις στο κεφάλι σου. Ή μπορεί να σου δείξει μια άλλη οπτική γωνία. Λέγοντας αυτά ναι, πιστεύω πως το Horror μπορεί να οδηγήσει τόσο στη λύτρωση όσο και στην αισιοδοξία. Όταν καταλαβαίνεις πως δεν χρειάζεται να τα παίρνεις όλα και τόσο στα σοβαρά, μόνο ανακούφιση μπορείς να νιώσεις.

5. Ως άτομα που ασχολείστε με τη θεματική του τρόμου μέσω των βίντεο στο Youtube, πώς βλέπετε την εξέλιξη και την απήχησή του στο ελληνικό κοινό του 2020;

Α&Σ: Νομίζουμε πως το Horror θα είναι πάντοτε το μαύρο πρόβατο του Youtube. Συνήθως κάποιος μπαίνει στο Youtube ψάχνοντας να βρει κάτι που θα τον κάνει να νιώσει ευχάριστα, να γελάσει, κάτι χαλαρό. Το Horror δεν είναι έτσι. Σου δίνει άλλα ερεθίσματα που δεν είναι τα πιο θετικά και καταλαβαίνουμε γιατί πολλοί το αποφεύγουν ή ξενίζονται λιγάκι από αυτά που βλέπουν και επιλέγουν να αφήσουν ένα υβριστικό σχόλιο. Είναι υλικό για πολύ συγκεκριμένα άτομα: για άτομα που πράγματι τους αρέσει η κουλτούρα του Horror και για έφηβους που θέλουν απλά να σοκαριστούν ή να δείξουν ατρόμητοι. Με τον καιρό έχουν αρχίσει να εμφανίζονται πολλά νέα Horror κανάλια με τις δικές τους επιρροές που κάνουν καταπληκτική δουλειά (The Bearded Night Owl, Creepy Argus, Pendulum, Cryptonomicon). Είναι όλα τους κανάλια που βάζουν την ψυχή τους πάνω σε αυτό που κάνουν. Όμως δεν νομίζουμε ότι θα γίνει ποτέ mainstream το Horror στο Youtube γενικότερα. Ο κόσμος προτιμάει να βλέπει κάτι ευχάριστο και το καταλαβαίνουμε απόλυτα αυτό.

6. Μιλώντας λογοτεχνικά, ποιοι θα λέγατε πως είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς τρόμου και ποια βιβλία του είδους ξεχωρίζετε;

Α: Μερικά ονόματα και βιβλία που μου έρχονται στο κεφάλι είναι Lovecraft και “Call of Cthulhu”, Stephen King με “IT” και τη σειρά “Dark Tower”, Jack Ketchum με “Off Season” και “The Girl Next Door” και Clive Barker με τα απίστευτα “Books of Blood”.

Σ: Δύσκολη ερώτηση. Σίγουρα θα έλεγα το αναμενόμενο H. P. Lovecraft, καθώς αυτός ήταν ο συγγραφέας που με έσπρωξε να διαβάσω περισσότερα Horror και Weird Fiction. Άλλοι που θα έλεγα ότι ανήκουν στους αγαπημένους μου, αν και δεν γράφουν όλοι Horror, είναι ο Thomas Ligotti με το “Grimscribe” και το “The Conspiracy Against the Human Race”, Michel Houellebecq με το “Atomised”, Phillip K. Dick με οτιδήποτε έχει γράψει (μεγάλη αγάπη), Eugene Thacker με το In the Dust of this Planet. Πρόσφατα διάβασα τη συλλογή διηγημάτων “The Immeasurable Corpse of Nature” ενός σχετικά νέου συγγραφέα ονόματι Christopher Slatsky. Με ταρακούνησε αρκετά. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι παρόμοιο.

7. Ποιο είδος τρόμου αγαπάτε ή προτιμάτε ιδιαίτερα;

Α: Ο τρόμος για το άγνωστο. Αυτό για το οποίο δεν έχεις την πλήρη εικόνα για να ξέρεις τι είναι, πώς φέρεται και πώς θα το αντιμετωπίσεις εάν βρεθείς αντιμέτωπος με αυτό. Ο φόβος του αγνώστου είναι έμφυτος σε όλους μας σαν ένας κάπως ελαττωματικός αμυντικός μηχανισμός. Σε βιβλία αυτό το είδος τρόμου καταφέρνει να ξεχωρίσει, αφού αφήνει το μυαλό να γεμίσει τα κενά κάνοντας το αποτέλεσμα… απλά φρίκη.

Σ: Πάλι θα απαντήσω προβλέψιμα και θα πω το Existential Horror. Μα πρόσφατα κατάλαβα ότι αυτό που μου αρέσει ακόμα περισσότερο είναι το είδος Horror που ασχολείται με το Παράδοξο. Κάτι όπως τα βιβλία “House of Leaves” και “There is no Year” που σε κάνουν να νιώθεις λες και ζεις σε έναν εφιάλτη αφού δεν μπορείς να εμπιστευτείς ούτε τους πιο στοιχειώδεις κανόνες της πραγματικότητας.

8. Παρακολουθώντας τα βίντεό σας, έχω την αίσθηση πως έχετε και μια ιδιαίτερη αγάπη προς το scifi. Εάν ναι, ποια βιβλία και συγγραφείς του είδους θεωρείτε πως σας συγκλόνισαν;

Α: Δεν θα έλεγα πως έχω ασχοληθεί και τόσο με το sci-fi στη λογοτεχνία, αλλά ένας συγγραφέας που έχω ξεχωρίσει είναι με διαφορά ο Phillip K. Dick.

Σ: Phillip K. Dick με οτιδήποτε έχει γράψει, Arkady και Boris Strugatsky με το “Roadside Picnic”, Jules Verne που ήταν και ο πρώτο συγγραφέας που διάβασα ποτέ, Stanislaw Lem με το “Solaris”, H. G. Wells με “War of the Worlds” και πολλά άλλα. Επίσης ο Phillip Dick μου αρέσει, δεν ξέρω εάν το έχω αναφέρει….

9. Πέρα από τον τρόμο και την επιστημονική φαντασία, υπάρχει κάποιο άλλο είδος του φανταστικού το οποίο σας ελκύει;

Α: Το fantasy σίγουρα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Σε ποιον δεν αρέσει άλλωστε το “Lord of the Rings” ή το “Harry Potter”; Ή ακόμα και οι ταινίες της Marvel που θεωρούνται μια ξεχωριστή, δική τους κατηγορία fantasy.

Σ: Το fantasy ήταν το είδος που έκανε να αρχίσω να διαβάζω πιο τακτικά. Ήταν την εποχή που έβγαινε το “Lord of the rings”, οπότε δεν γινόταν να μην κάτσω να διαβάσω το “Hobbit”αφότου τελείωσαν οι ταινίες. Μετά συνέχισα με Robert Howard, R. A. Salvatore, Margaret Weis και Tracy Hickman, αν και τα τελευταία χρόνια δεν διαβάζω πλέον τόσο fantasy. Μου αρέσουν επίσης πολλά κλασσικά non-fiction σαν τον “Ξένο” του Albert Camus κ.α. Νομίζω ότι θα διάβαζα πραγματικά οτιδήποτε ανεξάρτητα του είδους του.

10. Εκτός από τα κείμενα για το κανάλι σας στο Youtube, ασχολείστε με τη συγγραφή λογοτεχνικών κειμένων (διηγήματα, νουβέλες κλπ); Εάν ναι, τι είδους κείμενα αγαπάτε να γράφετε;

Σ: Γράφω από πολύ μικρός αν και σπάνια καταφέρνω να τελειώσω κάτι που αρχίζω. Ξεκίνησα γράφοντας fantasy όταν ήμουν 6 με 7 χρονών, μα μεγαλώνοντας και μετά από ένα διάλειμμα μερικών χρόνων, κινήθηκα σιγά σιγά προς το Horror. Ορισμένα διηγήματά μου έχουν μπει σε ανθολογίες από τις εκδόσεις “Συμπαντικές Διαδρομές” και “Ανάτυπο”μαζί με αυτά από άλλους συγγραφείς. Φιλοδοξώ να γράψω το δικό μου βιβλίο κάποια στιγμή, μόλις πείσω τον εαυτό μου να στρωθεί και να αφιερωθεί σε αυτό. Αλλά κάτι τέτοιο έχει αποδειχθεί πιο εύκολο να το πεις από το να το κάνεις.

11. Πώς βλέπετε το μέλλον του καναλιού; Θεωρείτε πως υπάρχει ακόμα αρκετό υλικό για να δημιουργήσετε ανατριχιαστικό, παράξενο και τρομαχτικό περιεχόμενο ή σκέφτεστε να στραφείτε και προς άλλες θεματικές ενότητες;

Α&Σ: Δύσκολα θα αλλάζαμε ριζικά το περιεχόμενο μας. Το περιεχόμενο σίγουρα θα μείνει στη σφαίρα του τρόμου/μυστηρίου, όμως τελευταία προσπαθήσαμε να αλλάξουμε λίγο αυτή τη φόρμα κάνοντας βίντεο βασισμένα στην νοσταλγία με το «Εφιαλτικός κόσμος του Junji Ito». Θέλαμε επίσης αν ασχοληθούμε με μερικές πιο Cult ταινίες ελληνικές και μη όπως «Το Κακό» ή σε μια αφιέρωση στο Body Horror. Το Youtube ήδη μας κάνει «πόλεμο» εξαιτίας του περιεχομένου μας, οπότε δεν ξέρουμε κατά πόσο θα είναι εφικτό όλο αυτό για την ώρα. Το βλέπουμε όμως. Το υλικό δεν τελειώνει φυσικά. Πάντα θα βρίσκουμε κάτι νέο, κάτι περίεργο ή κάποιο μυστήριο.

12. Τέλος, υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε στο κοινό που αγαπάει τον χώρο του τρόμου και το κανάλι σας;

Α&Σ: Σας ευχαριστούμε όλους για την υποστήριξη στα εύκολα και στα δύσκολα. Συνεχίστε να κάνετε αυτό που αγαπάτε και αυτό δεν θα σας αφήσει ποτέ!

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά