Συνέντευξη του συγγραφέα Κώστα Ζαφειρίου

by Αργυρώ Χαρίτου

Το Κώστα Ζαφειρίου τον γνώρισα ως συγγραφέα μέσα από τα βιβλία “Τα χρονικά της Αντάκρης”. Πρόκειται για τα δυο πρώτα παραμύθια μας υπέροχης σειράς που θα μας ταξιδέψουν και θα μας ξανακάνουν παιδιά.

Σήμερα, έχουμε την χαρά να τον έχουμε μαζί μας, ώστε να τον γνωρίσουμε καλύτερα και να του εκμαιεύσουμε μερικά μικρά μυστικά του.

Κώστα σε ευχαριστώ που βρίσκεσαι μαζί μας, στο site nyctophilia.

Δείτε ΕΔΩ την κριτική της Nyctophilia για “Τα χρονικά της Αντάκρης”.

Ερωτήσεις

1. Γιατί γράφεις παραμύθια;

Επειδή είναι προτιμότερο απ’ το να γράφω βαρετές, ”αληθινές” ιστορίες ή βιώματα ή ακόμη πιο άσχημα πράγματα, όπως πχ οδηγίες χρήσης για μίξερ ή στήλες αστρολογίας σε απογευματινές εφημερίδες. Επίσης προτιμώ το χαριτωμένο παρατσούκλι του παραμυθά παρά τον σοβαρό τίτλο του συγγραφέα.

2. Νιώθεις ότι γίνεσαι παιδί μέσα από τα γραπτά σου;

Όχι. Ακόμη και όταν ήμουν παιδί, όμως, πάλι δεν ένιωθα παιδί. Θεωρώ ότι μέσα απ’ τα γραπτά μου είναι πιο εύκολο να κάνω τον αναγνώστη να νιώσει παιδί και νομίζω ότι κάποιος γοητεύεται απ’ αυτά, κυρίως επειδή του δημιουργούν αυτήν την αίσθηση. Ωστόσο οφείλω να σημειώσω ότι όταν γράφω ένα έργο και όταν το διαβάζω πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις. Κοντολογίς, πέφτω ενίοτε στην ίδια μου την παγίδα. Προς το παρόν νιώθω 32 ετών και κάμποσων μηνών.
Α, ξέχασα να πω ότι όταν υπάρχουν playmobil στον χώρο, τότε ναι, γίνομαι παιδί. Ανακαλύψατε το μυστικό μου!

3. Αν έγραφες ένα βιβλίο αποκλειστικά για ενήλικες, πιστεύεις θα ήταν πιο εύκολο ή πιο δύσκολο;

Πιστεύω ότι θα ήταν πιο εύκολο. Τους ενήλικες μπορείς να τους εξαπατήσεις πιο εύκολα. Τα παιδιά όχι. Για να μην παρεξηγηθώ, όταν λέω να τους ”εξαπατήσεις” το εννοώ όντως με την… κακή έννοια. Γι αυτό κρατάω τις δυνάμεις μου και εκτιμώ πως θα αποτολμήσω να μιλήσω σε ενήλικες όταν αυτό θα μου είναι πραγματικά δύσκολο. Για τώρα προτιμώ να μην έχω στάλα νεράκι στο κρασί μου.

4. Όταν αναφέρεις ότι θα εξαπατήσεις, πώς το εννοείς;

Όταν λέω να εξαπατήσω εννοώ ότι οι ενήλικες γενικώς, έχοντας εγκατεστημένα τα φίλτρα της εμπειρίας και της ηλικίας, αντίθετα με τα παιδιά, επιθυμούν να παραμυθιαστούν και τείνουν να πιστεύουν ευκολότερα σε διάφορα πράγματα οπότε καταλήγει πιο εύκολο κατά κάποιον τρόπο να ”παραμυθιάζεις” ενήλικες αναγνώστες. Τα παιδιά θέλουν να μάθουν την αλήθεια και έχουν τη δυνατότητα να τη δεχτούν. Οι ενήλικες σε πάρα πολλές περιπτώσεις απλώς ακολουθούν μία πορεία άρνησης ως το θάνατο. Όταν ο συγγραφέας ανακαλύψει πόσο εύκολο είναι να επηρεάσει τον αναγνώστη, οφείλει να κάνει μία ηθική επιλογή.

5.Μέσα στο βιβλίο σου τα παιδιά έρχονται αντιμέτωποι με τους φόβους τους. Εσύ τι φοβάσαι, αν υπάρχει κάτι που φοβάσαι;

Φοβάμαι τη στιγμή που θα πείσω τον εαυτό μου να λέει παραέξω ότι δε φοβάται τίποτα.

Φοβάμαι όταν κάποιο άτομο είναι φρικτό, για ανεξήγητους λόγους.

Φοβάμαι πάρα πολύ την ανυπαρξία.

Φοβάμαι την ηλιθιότητα, κυρίως στους ανθρώπους. Είναι αιτία τόσων πολλών δεινών.

Φοβάμαι την παράλογη όψη του μίσους.

6. Αν ήσουν ένας ονειροβάτης, πού θα ήθελες να κατοικείς τον περισσότερο καιρό;

Στην Αντάκρη φυσικά. Αναμφίβολα. Το καλύτερο ενδιαίτημα ενός συγγραφέα είναι οπωσδήποτε μια δική του δημιουργία. Κατά τον ίδιο τρόπο όπως όταν διαλέγεις τα ρούχα σου αποκτάς καλύτερη συνείδηση του εαυτού σου ενώ τη χάνεις όταν πρέπει να φοράς στολές.

7. Ποιον ήρωα, από όσους έχεις δημιουργήσει, αγαπάς περισσότερο και γιατί;

Αγαπώ τον Τίμοθυ Πάρκερ, τον πανέξυπνο, νεαρούλη μάγο της παρέας που πρωταγωνιστεί στα βιβλία μου. Τον αγαπώ  γιατί είναι κατ’ ουσίαν ένας Ρον Γουίζλι με αυτήν την τόσο απαραίτητη δόση από Ερμιόνη Γκρέιντζερ. Με ενοχλούσε όταν διάβαζα τα βιβλία του Χάρι Πότερ που η Ερμιόνη ήταν ο χαρακτήρας ο οποίος είχε πάντα δίκιο και έσωνε πάντα τη μέρα, ενώ ο Ρον ήταν ας το θέσουμε κομψά, μια κοκκινομάλλικη αποσκευή. Ήθελα ο έξυπνος μάγος της παρέας που φαντάστηκα να είναι κάπως φοβητσιάρης αλλά, παρ’ όλα αυτά, να προσπαθεί (και ενίοτε να καταφέρνει) να σώσει τη μέρα.

8. Αν εκμυστηρευόσουν σε κάποιους μια ιδέα σου και σου την έκλεβαν, πώς θα ένιωθες;

Έχω εκμυστηρευτεί και μου έχουν κλέψει ιδέες στο παρελθόν. Συμβαίνει συχνά σε πάρα πολλούς ανθρώπους οι οποίοι περνούν ένα σημαντικό μέρος της ημέρας τους οραματιζόμενοι νέους αφηγηματικούς κόσμους ή, αλλιώς, ονειροπολώντας.

Πριν πολλά χρόνια, την πρώτη έκδοση της Μάγισσας του Μπιλθόρ απ’ τις εκδόσεις Μίνωας, την είχα υπογράψει ως Μενεστρέλ του Μιραβάλ. Κυριολεκτικά, τότε δε φαινόταν πουθενά το πραγματικό μου όνομα, ούτε καν στη biblionet. Σε κάποια εκδήλωση το 2009, βρέθηκε άνθρωπος που μου είπε ότι εκείνος είναι ο Μενεστρέλ του Μιραβάλ. Ένιωσα σαν να περνάω κρίση ταυτότητας, αλλά δεν έκανα κάτι. Χαμογέλασα, τον συνεχάρη και πήγα για να καφέ με τους φίλους μου.

9. Όταν γράφεις υπάρχει κάποια ιεροτελεστία που ακολουθείς;

Ναι, την ιεροτελεστία της σκέψης. Σκέφτομαι αρκετά όλα μου τα βιβλία πριν τα γράψω. Το ίδιο το γράψιμο (το πάτημα δηλαδή των πλήκτρων πάνω στο πληκτρολόγιο του Η/Υ) γίνεται οπουδήποτε και χωρίς κάποια κινηματογραφική ιεροτελεστία, τύπου ανάβω άφιλτρο τσιγάρο και πίνω σαμπάνια ντομ περινιόν χαϊδεύοντας 7 φορές το φτερό μιας παλιάς μασαλιώτικης πένας κάτω απ’ το φως του τελευταίου ηλιογέρματος του Δεκεμβρίου.
Η σκέψη γύρω απ’ τη συγγραφή ενός έργου είναι μία αργή διαδικασία που μπορεί να πάρει έως και 6 ή και περισσότερα χρόνια, όπως πχ στην περίπτωση των Γιων της Αριζάν, το 2ο βιβλίο των Χρονικών που συνέλαβα το 2009 και ”γέννησα” το 2015. Δεν τεμπέλιασα, μιας και στο μεσοδιάστημα έγραψα πολλά ακόμη βιβλία, ορισμένα εκ των οποίων απέσπασαν παγκόσμια βραβεία, όμως η σκέψη για τους ”Γιους” δούλευε παγετωνικά στο πίσω μέρος του μυαλού μου όλα τα χρόνια μέχρι την έκδοση.

10. Τι διδάγματα θέλεις να περάσεις μέσα από τα βιβλία.

Ότι η αγάπη είναι σοφή και το μίσος είναι ανόητο.
Ε, και να έχουμε χιούμορ… παντού καλό κάνει.

11. Τα διδάγματα των παραμυθιών που μεγαλώσαμε, πιστεύεις ότι παραμένουν ίδια με τα διδάγματα των σημερινών;

Ναι, πιστεύω ότι τα παραμύθια (με τη λέξη παραμύθια εδώ εννοώ το σύνολο της προφορικής παράδοσης και όλης της λογοτεχνίας) απ’ αρχής ανθρώπινης ιστορίας έως και σήμερα τουλάχιστον, αφορούν τα ίδια πράγματα. Γι αυτό υπάρχει τέτοια, ας μου επιτραπεί ή κάπως λογιότερη έκφραση σε μία κατά τ’ άλλα χαλαρή κουβέντα, ομοιοτυπία στις ανθρώπινες αφηγήσεις όπου γης. Μας αρέσει να ακούμε για τα ίδια πράγματα από τότε που ο εγκέφαλός μας άρχισε να κατανοεί τον κόσμο μέσα από τις αφηγήσεις. Ο θάνατος, η ζωή, η αδελφότητα, η αγάπη, το μίσος, η προδοσία, η τιμή, η νίκη, η ήττα, η κατάκτηση. Ανήκουμε στο περιβάλλον. Ανήκουμε στις αφηγήσεις και όχι το ανάποδο. Για το μέλλον δε θα τολμήσω καμία πρόβλεψη. Δεν είμαι καλός στις προφητείες μιας και, παρ’ όλο που ξέχασα να το αναφέρω προηγουμένως, φοβάμαι και την αυτοεκπλήρωση.

12. Πώς ένιωσες για τις δυο φορές διάκριση σου στα βραβεία “White Ravens” και πόσο άλλαξαν τη ζωή σου;

Ένιωσα μεγάλη χαρά επειδή η συμπερίληψη των βιβλίων που γράψαμε με τον Γιώργο Τυρίκο-Εργά σε έναν τόσο σπουδαίο κατάλογο, όπως αυτόν της Διεθνούς Νεανικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου, που ξεχωρίζει κυριολεκτικά τα σπουδαιότερα βιβλία όλου του πλανήτη κάθε χρόνο, σημαίνει ότι τα βιβλία μας είναι πράγματι καλογραμμένα και αξιόλογα. Από εκεί και πέρα η γη δε σταμάτησε να κινείται, ο ουρανός δεν έπεσε και όλα συνέχισαν κανονικά. Ακολούθησαν βέβαια διάφορα καλά πράγματα τόσο για μένα όσο και για τον Γιώργο, όπως μεταφράσεις, διεθνής αναγνώριση, κλπ. Οι βραβεύσεις δε σημαίνουν κάτι ιδιαίτερο για μένα γενικότερα αν και πολλές φορές νιώθω ότι κάποτε πρέπει να στέκεσαι και να τις απολαμβάνεις. Όταν η δουλειά μου καταφέρνει να αποσπάσει από μία καλή κριτική έως ένα βραβείο ή έναν έπαινο, ένα εσωτερικό φρένο μέσα μου κλέβει στιγμιαία κάτι από τη χαρά της διάκρισης. Δεν περνάει με ντεπόν και η ψυχοθεραπεία κοστίζει ακριβά. Οπότε, προτιμώ να ξεπερνώ αυτό το άβολο πρόσκομμα του χαρακτήρα μου παίζοντας με τη σκύλα μου την Έκο η οποία φαίνεται να μη δίνει δεκάρα για βραβεία και άλλες τέτοιες ανθρώπινες συμβάσεις.

   13. Και τελευταία ερώτηση, θα ήθελες να μας πεις τι ετοιμάζεις;

Ακόμη και όταν δεν γράφω, γράφω, οπότε δε θυμάμαι καμία στιγμή της ζωής μου που να ήμουν αδρανής δημιουργικά. Δημόσια μπορώ να πω μόνο ότι ετοιμάζω το τρίτο βιβλίο των Χρονικών της Αντάκρης το οποίο θα ονομάζεται ”Η Ανατολή του Τιλέδριος” και ελπίζω να κυκλοφορήσει αν όχι μέσα στο 2017, τότε σίγουρα στις αρχές του 2018. Ωστόσο μην παίρνετε το λόγο μου τελείως τοις μετρητοίς. Έχει αποδειχθεί στο παρελθόν ότι με τα βιβλία της Αντάκρης υπάρχουν ορισμένες… καθυστερήσεις. Τα υπόλοιπα λογοτεχνικά μου σκαρώματα είναι και θα παραμείνουν απόρρητα για λίγο καιρό ακόμη, έως ότου είμαι αρκετά βέβαιος γι αυτά.

 *Ονειροβατής: Ένα άτομο που ταξιδεύει στον ύπνο του σε ένα παράλληλο σύμπαν. Στο βιβλίο του συγγραφέα, οι ήρωες ταξιδεύουν από την γη στην Αντάκρη.

Βιογραφικό:
Ο Κώστας Ζαφειρίου γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Είναι γνωστός (ανάλογα με την εκάστοτε διάσταση που βρίσκεται κάθε φορά) ως Κύριος Γουτ ή Μενεστρέλ του Μιραβάλ ή πάλι απλά ως Κώστας Ζαφειρίου. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων και τραγουδιστής πολλών τραγουδιών. Τον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται με… όλα τα πράγματα. Του αρέσουν πολύ οι έξυπνες συζητήσεις με έξυπνους ανθρώπους, οι ατέλειωτες βόλτες σε στοιχειωμένα μέρη που ανακαλύπτει κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, αλλά και οι βραδιές αστροπαρατήρησης με το τηλεσκόπιό του. Όποτε έχει χρόνο να διαθέσει -κυρίως τον χειμώνα- παίζει παλιά και νέα video games, αλλά και επιτραπέζια παιχνίδια με ιδιαιτέρως περίπλοκους κανόνες στα οποία συνήθως νικάει και γι’ αυτό τον μισούν οι φίλοι του. Έχει τιμηθεί 2 φορές (2011 & 2014) από τη Διεθνή Νεανική Βιβλιοθήκη του Μονάχου, για τη συμμετοχή του στον κατάλογο White Ravens ο οποίος ξεχωρίζει τα 200 καλύτερα παιδικά βιβλία του κόσμου κάθε χρόνο. Έχει παραδώσει σεμινάρια και ομιλίες σε όλη την Ελλάδα για ένα πλήθος λογοτεχνικών θεμάτων. Από το 2008 ζει μόνιμα στην ακριτική Λήμνο.
Μπορείτε να τον βρείτε στο facebook Kostas Zafeiriou ή να του στείλετε email στο menestreldemiraval@hotmail.com

Βιβλιογραφία:

• Παραμύθια για την Αιθάλεια, 2004 – εξαντλημένο
• Η Μάγισσα του Μπιλθόρ, Α’ έκδοση, 2009 εκδ. Μίνωας
• Μαγεμένες Ιστορίες απ’ τη Λέσβο και τη Λήμνο, (μαζί με τον Γιώργο Τυρίκο-Εργά), 2010 εκδ. Αιολίδα
• Ο Αστέρης το νεαρό αστέρι, 2012 εκδ. Καλέντης
• Θρύλοι και Ξωτικά του Αιγαίου, (μαζί με τον Γιώργο Τυρίκο-Εργά), 2013 εκδ. Αιολίδα
• Το Μεγάλο Δρακοκυνήγι, 2014 ψηφιακή πλατφόρμα Librotto.com
• Η Μάγισσα του Μπιλθόρ, Β’ έκδοση αναθεωρημένη, 2015 εκδ. Momentum
• Οι Γιοι της Αριζάν, 2015 εκδ. Momentum
• Τα κάναμε… θάλασσα, 2015 εκδ. Νήσων Περίπλους (συλλογικό)
• Το γέλιο κάνει καλό στο σχολείο! 2015 εκδ. ΙΒΒΥ (συλλογικό)
• Οι Περιπέτειες του Νεκρού Νικόλα (μαζί με τον Γιώργο Τυρίκο-Εργά), υπό έκδοση για το 2017 εκδ. Πατάκης

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά