Συνεχίζοντας την τιμημένη παράδοση του πρώτου μου άρθρου στο Nyctophilia, σήμερα έχω για σας 10 βιβλία που το αναγνωστικό μου δαιμόνιο ξετρύπωσε και τα οποία θα κυκλοφορήσουν το 2018. Όπως και κάθε χρόνο, δεν έχω συμπεριλάβει βιβλία τα οποία είναι συνέχειες σειρών, όσο ανυπόμονα κι αν μπορεί να τα περιμένω, αν και υπάρχουν τουλάχιστον δύο στη λίστα τα οποία είναι μέρη σειρών, όμως διαβάζονται ανεξάρτητα (θα δείτε παρακάτω ποια είναι αυτά). Τιμητικά, ωστόσο, θα αναφέρω το “Shadow’s Bane” (Dorina Basarab Book 4) της Karen Chance, το “Competence” (The Curstard Protocol Book 3) της Gail Carriger, “The Secret Commonwealth” (The Book of Dust Book 2) του Philip Pullman, “Tricks for Free” (InCryptid Book 7) της Seanan McGuire, “Queen of Air and Darkness” (Dark Artifices Book 3) της Cassandra Clare. Και, φαντάζομαι, θα υπάρχουν κι άλλα που δεν έχω αναφέρει ή που δεν γνωρίζω ακόμη πότε ακριβώς θα κυκλοφορήσουν. Όπως και κάθε χρόνο, θα σημειώσω, επίσης, ότι αυτή η λίστα εκφράζει τις προσωπικές μου επιλογές και αυτά που στα δικά μου μάτια ξεχώρισαν για τον έναν λόγο ή τον άλλο. Χωρίς άλλες εισαγωγές, λοιπόν, πάμε να δούμε τα 10 βιβλία που μας τράβηξαν την προσοχή για το έτος που έρχεται.

The Sea Beast Takes A Lover: Stories – Michael Andreasen

Πρόκειται για το συγγραφικό ντεμπούτο του Michael Andreasen και είναι μια συλλογή υπερρεαλιστικών διηγημάτων, διηγημάτων φαντασίας και μαγικού ρεαλισμού, που καταπιάνονται με ερωτευμένα κράκεν, πόλεις που υποβάλλουν σε τελετουργική ευθανασία τα γηραιότερα μέλη τους και σχολικές εκδρομές μπρος και πίσω στον χρόνο.

Το ξεχώρισα γιατί μου άρεσε ο τίτλος και το εξώφυλλο, μου φαίνεται πιθανό να πρόκειται για υποψήφιο διαμαντάκι και πάντα μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον οι πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς.

Περιμένω μια συλλογή με πλούσια και λυρική γλώσσα, γλυκόπικρες και μελαγχολικές ιστορίες και τη θάλασσα ως κοινό θέμα ανάμεσά τους. Κι εύχομαι, φυσικά, να βρω έναν ακόμη συγγραφέα που θα αγαπήσω.

In the Cemetery of the Orange Trees – Jeff Talarigo

O Talarigo είναι βραβευμένος συγγραφέας, ο οποίος έζησε πάνω από δέκα χρόνια στην Ιαπωνία προτού επιστρέψει στην Αμερική. Το πιο γνωστό του μυθιστόρημα είναι το “The Pearl Diver”, που το έχω ακουστά, αν και δεν το έχω διαβάσει.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι σπονδυλωτό μυθιστόρημα, το οποίο καταπιάνεται με μυθικό, συμβολικό και συχνά παραμυθικό τρόπο με τη Γάζα και την Παλαιστίνη γενικότερα. Μου τράβηξε την προσοχή γιατί η περιγραφή δεν ήταν καθόλου αυτό που περίμενα βλέποντας τον τίτλο του.

Τι περιμένω; Δεν ξέρω, είναι κάτι που μπορεί να πάει είτε εξαιρετικά καλά είτε εξαιρετικά στραβά. Ωστόσο, θα είμαι αισιόδοξη μιας και ο Talarigo κουβαλάει κάποια παράσημα και θα ήθελα πραγματικά να δω πώς θα διαχειριστεί τα εξαιρετικά δύσκολα και ακανθώδη θέματα τα οποία άπτονται του Παλαιστινιακού ζητήματος.

All the Names they Used for God – Anjali Sachdeva

Μια ακόμη συλλογή διηγημάτων, αυτή τη φορά από τη νεαρή συγγραφέα και επιμελήτρια, Anjali Sachdeva. Κινείται περισσότερο στα πλαίσια της επιστημονικής φαντασίας, απ’ αυτά που διάβασα. Η ίδια η Sachdeva δηλώνει πως γράφει μαγικό ρεαλισμό και επιστημονική φαντασία – ένας συνδυασμός που ομολογώ μου ακούγεται εξαιρετικά εύγευστος. Είναι το πρώτο της βιβλίο.

Με κέντρισε στο βιβλίο αυτό ο τίτλος (τι άλλο;), αλλά και τα περιεχόμενα των ιστοριών που διάβασα. Η ομότιτλη ιστορία αφορά τις απαγωγές κοριτσιών από την εξτρεμιστική οργάνωση Boko Haram στη Νιγηρία (το οποίο από μόνο του μου τράβηξε το ενδιαφέρον) και υπάρχει κι ένα διήγημα που λέγεται “Πλειάδες”.

Διαβάζω τα καλύτερα για τη γραφή της Sachdeva και φαντάζομαι πως δεν θα απογοητευτώ. Είμαι δύσκολη με την επιστημονική φαντασία, αλλά μοιάζει να είναι του είδους που θα μου αρέσει, οπότε θα ήθελα να της δώσω μια ευκαιρία.

Black Feathers: Dark Avian Tales – Ellen Datlow (Ed)

Η Ellen Datlow είναι πολύ διάσημη editor στον τρόμο και το φανταστικό, με πολλές επιτυχημένες ανθολογίες στο ενεργητικό της. Το “Black Feathers” είναι μια ακόμη ανθολογία, λοιπόν, αυτή τη φορά αφιερωμένη στα πτηνά. Η Seanan McGuire, ο M. John Harrison, o Stephen Graham Jones και η Joyce Carol Oates είναι μερικοί μόνο από τους συγγραφείς που φιγουράρουν στις σελίδες του “Black Feathers”. Να πω την αλήθεια μου, θα το διάβαζα μόνο και μόνο για την ιστορία της McGuire, προσωπικά, αλλά η φήμη της Ellen Datlow και η δική ου εμπειρία με ανθολογίες που έχει επιμεληθεί είναι τέτοιες που δεν αμφιβάλλω ούτε λίγο για το αν θα αξίζει – το θεωρώ δεδομένο.

Οπότε, περιμένω μια δυνατή ανθολογία με πολλά κοράκια, κυρίως.

The Agony House – Cherie Priest

Θα με συγχωρέσετε για την έλλειψη εικόνας, αλλά δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη το εξώφυλλο του βιβλίου. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με φαντάσματα στη Νέα Ορλεάνη μετά τον τυφώνα Κατρίνα ή κάτι παρόμοιο. Η συγγραφέας είχε ολοκληρώσει το πρώτο draft του “The Agony House” το 2015 (το είχε ανακοινώσει στο facebook), ωστόσο το μυθιστόρημα θα κυκλοφορήσει φέτος.

Την Cherie Priest την έχω διαβάσει ξανά στο παρελθόν, γράφει αξιόλογο steampunk, όμως δεν έχω ιδέα για τον τρόμο της. Σίγουρα έχει όμορφη, στιβαρή γλώσσα και αυτό είναι πάντα θετικό. Από εκεί και πέρα, λατρεύω τη Νέα Ορλεάνη σαν τοποθεσία ιστοριών τρόμου κι ευελπιστώ πως θα διαβάσω κάτι δυνατό.

The Tangled Lands – Paolo Bacigalupi & Tobias S. Buckell

Ο βραβευμένος και άκρως ευπώλητος Paolo Bacigalupi, σε συνεργασία με τον Tobias Buckell (του οποίου η συγγραφική εμπειρία αποτελείται κυρίως από βιβλία για το παιχνίδι “Halo”), μας υπόσχονται μια ιστορία επικής φαντασίας με περιβαλλοντολογικούς προβληματισμούς. Κι επειδή εμείς αγαπάμε ιδιαίτερα το “Dune”, έχουμε πολλές ελπίδες για αυτό το μυθιστόρημα.

Η περίληψη λέει για διεφθαρμένες αυτοκρατορίες, δυνάστες, οικολογικές καταστροφές και μπορώ να πω ότι έχω ήδη ψηθεί από αυτά τα λίγα. Δεν έχω διαβάσει Bacigalupi καθόλου κι αυτό εδώ το βιβλίο φαίνεται σαν μια καλή ευκαιρία για να το κάνω.

Τι περιμένω; Δεν είμαι σίγουρη, αλλά πραγματικά ελπίζω να διαβάσω το νέο “Dune”.

The Cruel Prince – Holly Black

Λίγα πράγματα με χαροποίησαν όσο η είδηση ότι η Holly Black επιστρέφει ξανά σε ιστορίες με ξωτικά και θα τα δείτε παρακάτω. Η τριλογία της “Tithe”, “Valiant”, “Ironside”, όπως και το κόμικ της, “The Good Neighbors”, είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω διαβάσει για τα πλάσματα αυτά (και, όλως τυχαίως, είναι και η Holly Black αρπιτζού, όπως κι η Seanan McGuire, που είναι η κορυφή σε οτιδήποτε έχει να κάνει με ξωτικά). Να μην αναφέρουμε καν την τριλογία των “Curse Workers” που είχε ξεφύγει τελείως από την εφηβική φαντασία και είχε πάει σε πολύ πιο σκοτεινά μονοπάτια. Η δουλειά της έκανε μια κοιλιά εκεί κάπου στο “Coldest Girl in Coldtwon” και στη συνεργασία της με την Cassandra Clare, αλλά νομίζω πως με το καινούριο αυτό μυθιστόρημα θα λάμψει και πάλι η σκοτεινή, διεστραμμένη φαντασία της. Η Holly Black είναι αξιόλογη συγγραφέας, γράφει πολύ όμορφα και, για να είμαι ειλικρινής, δεν ενδιαφέρθηκα καν για την υπόθεση του βιβλίου. Μου αρκεί ο συνδυασμός Holly Black και ξωτικά για να πειστώ να το διαβάσω.

Beneath the Sugar Sky – Seanan McGuire

Το τρίτο βιβλίο στη σειρά των Wayward Children, ανεξάρτητο κι αυτό από τα προηγούμενα δύο, παρότι όλα συνδέονται μεταξύ τους. Τον κόσμο τον έχω ήδη ερωτευτεί από το “Every Heart a Doorway” (που σάρωσε όλα τα βραβεία και να το διαβάσετε οπωσδήποτε), τη γραφή της McGuire την έχω ήδη ερωτευτεί από το “Rosemary and Rue” και δηλώνω μεγάλο φάνγκερλ, είναι δεδομένο πως αυτό το βιβλίο θα μου αρέσει.

Κάτι που με έχει εκπλήξει ευχάριστα στην McGuire είναι ότι και στις τρεις σειρές βιβλίων της που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής η ποιότητα παραμένει σταθερή – πράγμα εξαιρετικά δύσκολο όταν μιλάμε για σειρές με πάνω από πέντε (ή και πάνω από δέκα!) βιβλία.

Με πρωταγωνίστρια τη Rini, που έρχεται από μια ξωτικοχώρα για να ψάξει τη μητέρα της, Sumi, το “Beneath the Sugar Sky” συνεχίζει να διαγράφει μια διαφορετική πορεία από τα υπόλοιπα εφηβικά fantasy του σωρού. Αφού εξερευνήσαμε στα προηγούμενα δύο διαφορετικές ταυτότητες φύλου και σεξουαλικών προτιμήσεων, εδώ έχουμε μια πρωταγωνίστρια ανατολικής καταγωγής, πιθανότατα μουσουλμάνα, αν κρίνω από τα illustrations τα οποία έχω δει. Ανυπομονώ να το διαβάσω και το θεωρώ ήδη σίγουρο πως θα είναι πολύ καλό.

The Iron Season – Helene Wecker

Ούτε γι’ αυτό έχω εικόνα, δεν έχω καν βέβαιη ημερομηνία έκδοσης. Από το 2015 έχει δοθεί ως ημερομηνία το 2018, αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρω αν αυτό το βιβλίο θα βγει φέτος ή του χρόνου ή σε πέντε χρόνια. Επιλέγω να είμαι αισιόδοξη. Το “Γκόλεμ και το Τζίνι” ήταν, για μένα, ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα φαντασίας των τελευταίων χρόνων και, από τότε που έμαθα ότι θα κυκλοφορήσει συνέχεια, είμαι σε αναμμένα κάρβουνα.

Τα ελάχιστα που γνωρίζουμε σχετικά με την υπόθεση, λένε ότι το “Iron Season” θα διαδραματίζεται στον Α’ Παγκόσμιο και θα συνεχίζει την ιστορία του Ahmad και της Chava. Δεν είμαι σίγουρη για το πόσο άμεσα θα συνδέονται τα δύο βιβλία μιας και τα γεγονότα διαδραματίζονται τουλάχιστον 15 χρόνια μετά, αλλά θα δούμε. Σε κάθε περίπτωση, αυτό είναι το βιβλίο που περιμένω περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέσα στο 2018 και ελπίζω η Wecker να επαναλάβει την επιτυχία του συγγραφικού της ντεμπούτου και να δούμε πολλά, πολλά, πολλά ακόμη αξιόλογα πράγματα από αυτήν στο μέλλον.

Ποια βιβλία περιμένετε εσείς μέσα στη χρονιά που έρχεται; Μην ξεχάσετε να μας το πείτε στα σχόλια. Μέχρι την επόμενη φορά, καλές γιορτές και καλές αναγνώσεις!

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά