Συνέντευξη με τη συγγραφέα του βιβλίου “Οι σκοτεινές ιστορίες του νεαρού Πόε”, Αγγελική Ράδου

by Ιλέην Ρήγα

11850858_10205666768003193_1144557291_nΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑΜΜΕΝΟΥ ΦΟΡΕΜΑΤΟΣ
Λονδίνο 1821. Ο νεαρός Έντγκαρ φαίνεται να απολαμβάνει την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της πόλης με τους φρικιαστικούς θρύλους που του εξάπτουν τη φαντασία. Ένα βράδυ, εμφανίζεται στο δωμάτιό του ένας απρόσμενος επισκέπτης και του ζητάει μια παράξενη χάρη. Ενώ ο Έντγκαρ ψάχνει τρόπο για να εκπληρώσει την επιθυμία του επισκέπτη, ένα μικρό κορίτσι δολοφονείται στο παζάρι.

– Ποιος διέπραξε το αποτρόπαιο έγκλημα και γιατί;

– Τι συμβαίνει στη Γειτονιά της Καταχνιάς και τι είδους δυνάμεις έχει ο Αφυπνιστής;


– Πώς θα βοηθήσει η μυστηριώδης Ελίφ και το κοράκι της με τις μαγικές δυνάμεις ώστε να αποκαλυφθεί το μυστικό του θαμμένου φορέματος;14143874

H Αγγελική Ράδου, δημοσιογράφος και συγγραφέας, πρωτοτύπησε δημιουργώντας περίτεχνα έναν ήρωα που δεν είναι άλλος από τον διάσημο Αμερικανό συγγραφέα Edgar Allan Poe – όμως στη νεανική του ηλικία. Το εγχείρημά της μας κέντρισε ευχάριστα το ενδιαφέρον και έτσι ετοιμάσαμε μια συνέντευξη, ώστε να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτό το ιδιαίτερα μοναδικό νεανικό μυθιστόρημα.

Την ευχαριστούμε θερμά για το χρόνο που διάθεσε στη Nyctophilia.gr και της ευχόμαστε κάθε συγγραφική επιτυχία!

Ακολουθεί η συνέντευξη:

1) Ποιο ήταν το πρώτο έργο του Poe που διαβάσατε και ποιο ήταν εκείνο που σας στιγμάτισε;

Θυμάμαι πολύ καλά την πρώτη φορά που διάβασα Poe. Είχα μόλις μετακομίσει απ’ την Κέρκυρα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία και ζούσα μόνη σε μια γκαρσονιέρα που είχε μόνο ένα παράθυρο, το οποίο έβλεπε σε κοινόχρηστο χώρο στο ισόγειο. Η ιδιοκτήτρια έμενε ακριβώς από πάνω κι είχε δύο μαύρες γάτες και μια γκρίζα που πηγαινοέρχονταν. Ένα βράδυ λοιπόν, με μοναδικό φωτισμό ένα μικρό πορτατίφ, ξάπλωσα στο κρεβάτι και πήρα στα χέρια μου μια συλλογή διηγημάτων του Poe που είχα δανειστεί από έναν συμφοιτητή μου. Ξεκίνησα να διαβάζω το «Μαύρο Γάτο», εντελώς ανυποψίαστη για το περιεχόμενο της ιστορίας και μόλις έφτασα στο τέλος, έκλεισα το βιβλίο και το άφησα στην άκρη. Κοίταξα τριγύρω μου το χώρο και τότε είδα μια απ’ τις γάτες της ιδιοκτήτριας, ακίνητη έξω απ’ το παράθυρο μου! Πετάχτηκα απ’ το κρεβάτι, άνοιξα την τηλεόραση και δεν διάβασα άλλο εκείνο το βράδυ. Αν και έχω διαβάσει όλο σχεδόν το έργο του Poe και έχω λατρέψει κάποιες ιστορίες του, ο «Μαύρος Γάτος» έμεινε στο μυαλό μου, γιατί μέχρι τότε δεν πίστευα ότι μπορείς να τρομάξεις διαβάζοντας μια ιστορία.

2) Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να διαπλάσετε μια ιστορία για παιδιά και εφήβους, βασισμένη σε σκοτεινή, γοτθική λογοτεχνία;

Επειδή είμαι αναγνώστρια παιδικών βιβλίων, ήξερα με ποιο τρόπο να διαχειριστώ την ιστορία μου και είχα αποφασίσει από την αρχή ότι το βιβλίο θα απευθυνόταν σε μεγαλύτερα παιδιά. Γι’ αυτό και κράτησα όλες τις σκοτεινές λεπτομέρειες που είχα φανταστεί. Το δυσκολότερο ήταν να γράψω για μια εποχή τελείως διαφορετική απ’ τη δική μας και ξόδεψα αρκετό χρόνο κάνοντας έρευνα που αφορούσε τον τρόπο ζωής των ανθρώπων του 19ου αιώνα.

3) Ποιο έργο του Poe πιστεύετε ότι είναι το καταλληλότερο ώστε να μυηθεί κάποιος έφηβος στη γοτθική λογοτεχνία και αντίστοιχα, ποιο θα προτείνατε σε έναν ενήλικα που αποφασίζει να διαβάσει Poe για πρώτη φορά.

Είναι τόσα πολλά…Σε έναν έφηβο όμως θα πρότεινα για αρχή κάποια απ’ τις πιο χιουμοριστικές ιστορίες του συγγραφέα, όπως «Το σύστημα του Δρος Πίσσα και του καθηγητού Φτερά» και σ’έναν ενήλικα τις ιστορίες «Ουίλλιαμ Ουίλσον» και «Η πτώση του Οίκου των Άσερ» που είναι μεγαλύτερες σε έκταση και έχουν ιδιαίτερο συμβολισμό.

4) Πιστεύετε ότι ο τρόμος είναι ένα σημαντικό κομμάτι της διαμόρφωσης του χαρακτήρα που βοηθάει να βιώνεται σε νεαρή ηλικία μέσω της λογοτεχνίας;

Αυτή η ερώτηση μου φέρνει στο μυαλό μια φράση του Stephen King. Στην εισαγωγή κάποιου βιβλίου του, έχει γράψει πως η λογοτεχνία τρόμου είναι για τους αναγνώστες μια πρόβα θανάτου. Καθόμαστε αναπαυτικά και παρακολουθούμε τους ήρωες των βιβλίων να βασανίζονται από τέρατα, να τρομοκρατούνται από φαντάσματα, να χάνουν το μυαλό και τη ζωή τους όταν έρχονται σε επαφή με καταστάσεις που δεν εξηγούνται με τη λογική. Εμείς όμως είμαστε ασφαλείς και σε θέση να εξερευνήσουμε τα αποτελέσματα που προκαλεί αυτή η επαφή, αναίμακτα, χωρίς να διακινδυνεύουμε κάτι. Υπό αυτή την έννοια, ίσως διαμορφώνουμε κάποια στοιχεία του χαρακτήρα μας, αφού τη στιγμή που προσπαθούμε να σκεφτούμε, τι θα γινόταν αν αυτό το εξωπραγματικό συνέβαινε σ’εμάς, βάζουμε νοερά τον εαυτό μας στη θέση του θύματος και «δοκιμάζουμε» συναισθήματα που κάτω από το προστατευτικό κουκούλι της καθημερινότητας μας, θα ήταν αδύνατο να βιώσουμε. Αλήθεια όμως, ακόμα κι αν έχουμε σκεφτεί εκατομμύρια φορές ένα τρομακτικό γεγονός ή την πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο, είμαστε πραγματικά προετοιμασμένοι να το αντιμετωπίσουμε; Δεν το νομίζω.

5) Όταν γράφετε ακούτε μουσική; Αν ναι, τι είδους μουσική προτιμάτε;

Δεν γράφω ποτέ με μουσική. Μου είναι αδύνατον να συγκεντρωθώ.

6) Ποια χαρακτηριστικά του Poe κρατήσατε στο χαρακτήρα του βιβλίου σας και ποια έπρεπε να αλλάξετε / συμπληρώσετε ώστε να βγει ένα ωραίο αποτέλεσμα;

Ο Poe στην πραγματική του ζωή, υπήρξε ένα πρόσωπο αμφιλεγόμενο. Για κάποιους ήταν έναν άνθρωπος εξαιρετικά τρυφερός, ευγενικός και με ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ, και για άλλους ένας τρελός, αλαζόνας και αλκοολικός που είχε εμμονή με τον θάνατο και έφτασε σύμφωνα με φήμες, μέχρι το σημείο να επιταχύνει το χαμό της γυναίκας του για να εμπνευστεί από τη θλίψη του και να γράψει τελικά «Το Κοράκι». Κριτικοί και συγγραφείς που έχουν ασχοληθεί με το έργο του, προσπαθούν ακόμα να απαντήσουν στο ερώτημα «Ποιος ήταν τελικά ο Poe;» και γι’αυτό θεώρησα πως θα ήταν παρακινδυνευμένο να συνθέσω το χαρακτήρα του με βάση τα στοιχεία που προέρχονται από την ενήλικη ζωή του.
Η κύρια πηγή των πληροφοριών μου ήταν το βιβλίο «Edgar Allan Poe: A Critical Biography» του Arthur Hobson Quinn, μια λεπτομερέστατη βιογραφία, όπου ο συγγραφέας αφιερώνει τις πρώτες εκατό σελίδες στην παιδική ηλικία του Poe. Μέσα από τις μαρτυρίες και τα έγγραφα που παραθέτει ο Quinn, δημιούργησα τη δική μου εκδοχή του «νεαρού Πόε», μια εκδοχή που πιστεύω ότι δεν βεβηλώνει τον συγγραφέα.

7) Κάποιος μικρός αναγνώστης που θα διαβάσει το βιβλίο και θα του αρέσει, τι θα προτείνατε να διαβάσει αμέσως μετά;

Κυκλοφορεί μια πολύ ωραία συλλογή από εκδόσεις Σαββάλα με τίτλο «Κλασικές Εικονογραφημένες Ιστορίες Τρόμου», η οποία περιλαμβάνει και Poe! Πιστεύω είναι μια καλή εισαγωγή στη λογοτεχνία τρόμου για αναγνώστες μέχρι 11-12 ετών. Για παιδιά ωστόσο που δεν θέλουν βιβλία με εικονογράφηση, θα πρότεινα το βιβλίο «Coraline-Το Σπίτι στην Ομίχλη» του Neil Gaiman. Είναι απ’ τα αγαπημένα μου.

8) Πιστεύετε πως υπάρχει γενικά ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία (ειδικά νέες προσπάθειες) στη χώρα μας ή ότι πρέπει να προωθήσουμε και άλλο την αναγκαιότητα να έρχονται τα παιδιά σε επαφή με τη κλασική λογοτεχνία;

Υπάρχουν πολλοί Έλληνες που γράφουν και θέλουν να εκδώσουν, ακόμα κι αν χρειαστεί να πληρώσουν οι ίδιοι για την έκδοση και επιπλέον υπάρχει πλήθος ξένων τίτλων που μεταφράζονται από άλλες γλώσσες στα ελληνικά. Με βάση αυτά τα δύο στοιχεία, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία στη χώρα μας. Οι Έλληνες όμως δεν διαβάζουν πολύ και τα ποσοστά στις νεαρότερες ηλικίες είναι πολύ χαμηλά. Για να αλλάξει αυτό θα πρέπει όλοι, γονείς, εκπαιδευτικοί, εκδότες και βιβλιοπώλες να εμπνεύσουν ο καθένας απ’ τη θέση του και με τα δικά του μέσα, την αγάπη για το βιβλίο στα παιδιά από νωρίς.

9) Πιστεύετε πως ίσως άλλοι τρόποι αφήγησης να είναι πιο δημοφιλείς πλέον λόγω της τεχνολογίας, όπως κόμικ ή audiobooks;

Για έναν νεαρό αναγνώστη που δυσκολεύεται να διαβάσει λογοτεχνία, τα κόμικ είναι μια καλή πρώτη προσέγγιση και υπάρχουν πολλοί τίτλοι που αναφέρονται σε κλασικά έργα, όπως «Η μεταμόρφωση» του Κάφκα. Τώρα τα audiobooks στην Ελλάδα δεν είναι τόσο διαδεδομένα και διάβαζα κάπου πρόσφατα ότι σε αυτή τη μορφή επιτρέπεται μόνο η αναπαραγωγή έργων κλασικής λογοτεχνίας για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν είμαι όμως σίγουρη ότι ένας έφηβος θα προτιμούσε να «ακούσει» ένα βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα επειδή φαίνεται εύκολο, απ’ το να αγοράσει έναν καινούργιο τίτλο που είναι ίσως πιο κοντά στα γούστα του και υπάρχει μόνο σε έντυπη μορφή.

10) Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγα λόγια για το επόμενο βιβλίο της σειράς; Πότε περίπου να το περιμένουμε;

Το επόμενο βιβλίο ενσωματώνει το μύθο του Γκόλεμ, του γνωστού ανθρωπόμορφου πλάσματος της εβραϊκής λαογραφίας. Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω απ’ αυτό και ταυτόχρονα μαθαίνουμε περισσότερα για τον χαρακτήρα της Ελίφ, του κοριτσιού με το κοράκι. Ο Έντγκαρ αλλά και κάποια νέα πρόσωπα μπλέκονται σε μια περιπέτεια πιο σκοτεινή απ’ την πρώτη, πάντα με φόντο το Λονδίνο του 19ου αιώνα. Το βιβλίο βρίσκεται ήδη στα χέρια του εκδότη μου και μάλλον θα βγει μέσα στο 2016.

Βρείτε το βιβλίο και στο Goodreads.

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά