6 ιστορίες αγάπης που σφραγίστηκαν με θάνατο

by Μαρκέλλα Ευθυμίου Βελαέτη

Όταν σκέφτεστε τον τρόμο ως λογοτεχνικό είδος ή ως αίσθημα, ποια είναι η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό σας; Είμαι σίγουρη πως σε κάποιους έρχονται εικόνες γεμάτες αίμα, κλόουν, δολοφόνους, φαντάσματα, στοιχειωμένα σπίτια και άγρια ουρλιαχτά μέσα σε σκοτεινά δάση. Εκ πρώτης όψεως, ναι, αυτό είναι η κλασική εικόνα που έχει ο περισσότερος κόσμος για την ιδέα του τρόμου. Αν καθίσουμε όμως να το σκεφτούμε λίγο περισσότερο, ίσως αυτό απλά είναι η μάσκα πάνω από την πραγματική ασχήμια -ή ομορφιά, αν θέλετε.

Για κάποιο λόγο, από μικρή και κυρίως από τότε που ξεκίνησα να διαβάζω φανατικά horror, στην τρυφερή ηλικία των εννιά, ανακάλυψα πως για ‘μένα το πιο δυνατό και πιο άμεσα συνδεδεμένο κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού με τον τρόμο, είναι η αγάπη.

Σκεφτείτε το. Υπάρχει κάτι πιο τρομαχτικό, πιο επίπονο και πιο σπαραχτικό από το να χάσει κάποιος την αγάπη της ζωής του; Πόσο δύσκολη είναι η απόφαση του να συνεχίσει να ζει την υπόλοιπη ζωή του μισός; Το βάρος και η θλίψη είναι τόσο μεγάλη όπου και τριάντα φαντάσματα με κρεμασμένες αλυσίδες να του επιτεθούν παρέα με μια στρατιά οπλισμένων κλόουν, ενώ λυκάνθρωποι και βρικόλακες κατακτούν τον κόσμο, δεν θα τον ταράξουν και δεν θα τον τρομάξουν. Όλα αυτά γιατί ο πόνος είναι στο τερματικό του στάδιο και η ίδια η υπόσταση του συγκεκριμένου αυτού ανθρώπου δεν έχει πια κάποιο νόημα. Άρα, αν βρίσκεσαι σε αυτή την κατάσταση, τι μπορεί να σε τρομάξει και να σε καταστρέψει περισσότερο;

Η απώλεια του ανθρώπου που αγάπησες περισσότερο κι από την ίδια σου την ζωή ήταν, είναι και θα είναι για πάντα η μεγαλύτερη τιμωρία και προσωπικά έχω αρχίσει να νομίζω πως αν η Κόλαση όντως υπάρχει, λογικά θα μοιάζει κάπως έτσι.

Με αυτές τις σκέψεις λοιπόν, πέρασα αρκετά βράδια ψάχνοντας ιστορίες αγάπης από όλον τον κόσμο, άλλες πολύ γνωστές και άλλες όχι τόσο, που επιβεβαιώνουν την ιδέα του ότι η αγάπη είναι η αχίλλειος φτέρνα της ανθρώπινης ψυχής, όπου όταν το κακό την αντιληφθεί δεν αργεί να τρυπώσει και να θριαμβεύσει, αφήνοντας τα κομμάτια μας σε προχωρημένη αποσύνθεση χωρίς καμία προοπτική επανασύνδεσης και ίασης.

Πάρτε λοιπόν ένα ποτήρι κρασί ή μπύρα ή ό,τι δυνατό έχετε κοντά σας, διαβάστε τις παρακάτω ιστορίες και έπειτα ελάτε να συμφωνήσουμε όλοι μαζί με τους Joy Division πως love will tear us apart...

1. Θίσβη και Πύραμος

Η ιστορία αυτή ξεκινάει στη Βαβυλώνα. Ο Πύραμος και η Θίσβη έμεναν σε κοντινά σπίτια και από παιδιά συνήθιζαν να κάνουν παρέα και να παίζουν μαζί. Τα χρόνια πέρασαν και όσο μεγάλωναν, ανακάλυψαν πως μεγάλωνε και η αγάπη τους. Το αγκάθι όμως ξεπετάχτηκε μέσω της έχθρας που έτρεφε η μία οικογένεια για την άλλη κι έτσι οι δύο νέοι αποφάσισαν να μην χωρίσουν, αλλά να συνεχίσουν να βρίσκονται κρυφά. Η ιστορία λέει πως το μέρος όπου συναντιόντουσαν ήταν ένας τοίχος ανάμεσα από τα δύο σπίτια και ότι επικοινωνούσαν μέσα από μια ρωγμή. Όταν λοιπόν ένας σεισμός γκρέμισε τον τοίχο, ο Πύραμος και η Θίσβη αποφάσισαν να συναντηθούν μια νύχτα έξω από τα τείχη της πόλης, κάτω από μια πανέμορφη μουριά με λευκά μούρα, η οποία βρισκόταν δίπλα στο νεκροταφείο.

Η Θίσβη φορώντας ένα πέπλο στο πρόσωπό της ώστε να μην την αναγνωρίσει κανείς, έφτασε πρώτη. Κάποια στιγμή την εντόπισε μια πεινασμένη λέαινα και της επιτέθηκε. Η Θίσβη πρόλαβε να τρέξει και να σώσει τη ζωή της χωρίς να καταλάβει πως είχε αφήσει πίσω της το πέπλο που φορούσε. Η λέαινα το άρπαξε και το κατασπάραξε αφήνοντας πάνω αίματα.

Όταν ο Πύραμος έφτασε στο σημείο της συνάντησής τους, είδε το αιματοβαμμένο πέπλο της Θίσβης και θεώρησε πως η αγαπημένη του ήταν νεκρή. Μη μπορώντας ν’ αντέξει τον πόνο της απώλειας, πήρε το σπαθί του και το κάρφωσε με δύναμη στα πλευρά. Το αίμα του πετάχτηκε στα λευκά μούρα, κάνοντάς τα να φαίνονται κόκκινα.

Η Θίσβη βγαίνοντας από την κρυψώνα της και αντικρίζοντας το θέαμα της νεκρής αγάπης της, πήρε το σπαθί του Πύραμου και σκοτώθηκε. Την ώρα που πέθαινε παρακάλεσε τους θεούς να φροντίσουν ώστε να ταφούν στο ίδιο μέρος, αλλά και να παραμείνει το αίμα του αγαπημένου της επάνω στους καρπούς του δέντρου.

Οι θεοί άκουσαν τις προσευχές της και έτσι, μέχρι και σήμερα, τα μούρα έχουν αυτό το πένθιμο, σκούρο κόκκινο χρώμα.

2. Ηρώ και Λέανδρος

Η Ηρώ ήταν ιέρεια της θεάς Αφροδίτης και ζούσε στις ακτές του Ελλήσποντου. Κάποια μέρα, πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη γιορτή προς τιμήν της θεάς, όπου μαζεύτηκαν πολλοί άνθρωποι από διάφορα μέρη. Εκείνη λοιπόν η γιορτή ήταν η αφορμή για να εμφανιστεί η πανέμορφη Ηρώ για πρώτη φορά στα μάτια των ανθρώπων.

Όλοι εντυπωσιάστηκαν από την πρωτόγνωρη ομορφιά της, μα κανένας άντρας δεν τόλμησε να την πλησιάσει πέρα από τον Λέανδρο. Η Ηρώ θύμωσε με την πρωτοβουλία του νέου να της μιλήσει και να της εκφράσει τον έρωτά του αλλά σιγά σιγά, εκείνος με τα γλυκά του λόγια κατάφερε να τη μαλακώσει και να την πείσει για την αγάπη του.

Εκείνη κολακεύτηκε από την αγάπη του Λέανδρου και συμφώνησε να παντρευτούν κρυφά. Ο νεαρός μη μπορώντας ν’ αρνηθεί την πρόταση της να μείνει κρυφή η σχέση τους, της είπε:

“Μην ανησυχείς. Κάθε βράδυ θα διασχίζω τη θάλασσα και θα έρχομαι στην αγκαλιά σου. Απλά, θα πρέπει να έχεις αναμμένο ένα λύχνο για να μου δείχνει τον δρόμο”.

Έτσι κι έγινε. Κάθε βράδυ, ο Λέανδρος κολυμπούσε μέχρι τις ακτές του Ελλήσποντου για να δει την αγαπημένη του Ηρώ. Όταν ήρθε ο χειμώνας, ο αέρας και το κρύο έγιναν αβάσταχτα και το νεαρό ζευγάρι αποφάσισε να μην συναντιέται μέχρι να έρθει η άνοιξη.

Ο Λέανδρος όμως δεν μπορούσε ν’ αντέξει μακριά από την Ηρώ κι έτσι, παρά τις αντιρρήσεις της, ένα χειμωνιάτικο βράδυ έπεσε στη μανιασμένη θάλασσα ώστε να πάει να τη βρει. Ο δυνατός αέρας έσβησε το φως από τον λύχνο της Ηρούς και ο αγαπημένος της έχασε τον δρόμο του και πνίγηκε.

Η Ηρώ τον περίμενε όλη νύχτα, μέχρι που το πρωί το κύμα ξέβρασε το σώμα του Λέανδρου στην ακτή. Σαστισμένη και πληγωμένη, η Ηρώ έτρεξε να τον αγκαλιάσει ορμώντας μέσα στη θάλασσα, αγνοώντας πως δεν ήξερε να κολυμπά. Έτσι, πνίγηκε κι αυτή.

Τα λείψανά τους λένε πως τα χειμωνιάτικα βράδια περιφέρονται αγκαλιασμένα στις ακτές του Ελλήσποντου.

3. Άλκηστη και Άδμητος

Σε μια πόλη κοντά στους Δελφούς ζούσε ένας ευγενικός και πλούσιος νέος, ο Άδμητος. Μια μέρα παρουσιάστηκε στην πόρτα του ένας ρακένδυτος και πεινασμένος άντρας. Ο καλοσυνάτος νέος κατάλαβε πως έπρεπε να τον βοηθήσει, έτσι του προσέφερε ρούχα, φαγητό και νερό. Αφού ο άντρας τον ευχαρίστησε, του ζήτησε να τον πάρει στη δούλεψή του ως σκλάβο για έναν χρόνο. Έτσι κι έγινε.

Μετά από έναν χρόνο, ο Άδμητος ανέβηκε στο βουνό και είδε έναν πανέμορφο και αρχοντικό άντρα να στέκεται στην κορυφή κρατώντας μια λύρα. Ο άντρας παραδέχτηκε πως ήταν ο θεός Απόλλωνας και πως ο Δίας τον είχε στείλει στη γη ως τιμωρία και ο μόνος τρόπος για να γυρίσει πίσω ήταν να καταφέρει να υπηρετήσει έναν άνθρωπο για έναν χρόνο. Αφού ο θεός Απόλλωνας ευχαρίστησε τον Άδμητο για την ευγενική του πράξη, ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκε πως όταν εκείνος χρειαστεί τη βοήθειά του δεν θα έχει παρά να τη ζητήσει.

Μετά από καιρό, ο Άδμητος αποφάσισε να ζητήσει σε γάμο την κόρη του βασιλιά της Ιωλκού, την Άλκηστη. Οι δύο νέοι ήταν πολύ ερωτευμένοι, μα ο Πελίας, ο πατέρας της θεωρούσε πως κανένας νέος δεν ήταν αρκετός για την κόρη του κι έτσι, περιπαικτικά, είπε στον Άδμητο πως θα του επιτρέψει να παντρευτεί την Άλκηστη μόνο αν έρθει να την ζητήσει σε γάμο πάνω σε άρμα το οποίο θα σέρνουν ένας κάπρος και ένα λιοντάρι.

Ο Άδμητος θυμήθηκε την υπόσχεση του θεού Απόλλωνα και κάνοντας μια θυσία προς τιμήν του, ζήτησε βοήθεια, η οποία και του δόθηκε.
Το άρμα εμφανίστηκε μπροστά στον Πελία όπως ακριβώς το είχε ζητήσει κι έτσι αναγκάστηκε να επιτρέψει στους δύο νέους να παντρευτούν. Ο Απόλλωνας, ως δώρο στο ζευγάρι, έδωσε την υπόσχεση πως αν ποτέ ο Άδμητος αρρωστήσει και κινδυνέψει να πεθάνει, θα γιατρευτεί κατευθείαν αν κάποιος που τον αγαπά πολύ προσφερθεί να πάρει τη θέση του.

Μετά από καιρό, ο Άδμητος αρρώστησε βαριά. Οι γονείς του, αν και ηλικιωμένοι, δεν δέχτηκαν να πάρουν τη θέση του. Το ίδιο συνέβη και με τ’ αδέρφια του. Η μόνη που προσφέρθηκε να πεθάνει στη θέση του ήταν η Άλκηστις.

Αφού πήγε στο δωμάτιό της, παρακάλεσε τον θεό Απόλλωνα να γιατρέψει τον άντρα της και σχεδόν αμέσως ο Άδμητος συνήλθε και έτρεξε να ανακοινώσει τα όμορφα νέα της ανάρρωσής του στην γυναίκα του. Φυσικά, βρήκε το σώμα της Άλκηστης νεκρό.

Όταν η ψυχή της έφτασε στον Κάτω Κόσμο και η Περσεφόνη ρώτησε τον Ψυχοπομπό ποια είναι αυτή η γυναίκα που ήρθε με τόση προθυμία στον Άδη, εκείνος της εξήγησε τι συνέβη. Η Περσεφόνη συγκινήθηκε τόσο από την αγάπη και τη μεγαλοψυχία της Άλκηστης και πρόσταξε τον Ψυχοπομπό να την γυρίσει στους ζωντανούς.

Ο Άδμητος και η Άλκηστη έζησαν μαζί για αρκετά χρόνια και όταν γέρασαν και ήρθε η ώρα να πεθάνουν, ο Ψυχοπομπός τους πήρε και τους δύο από το χέρι και τους οδήγησε μαζί στον Κάτω Κόσμο.

4. Σιρίν και Φαράντ

Στα όρη του Κουρδιστάν ζούσε κάποτε ο Φαράντ, ένας γενναίος άντρας που αγαπούσε την πριγκίπισσα Σιρίν. Εκείνη όμως δεν το γνώριζε. Έψαχνε συνέχεια τρόπους για να εκφράσει την αγάπη του με την ελπίδα του θριάμβου, όμως μάταια. Έτσι, καθόταν στο βουνό μόνος του και έπαιζε στην φλογέρα του τραγούδια αγάπης για την Σιρίν.

Κάποια μέρα οι συγχωριανοί του αποφάσισαν πως έπρεπε να τον βοηθήσουν και πράγματι, κατάφεραν να φέρουν κοντά του την πριγκίπισσα, η οποία μόλις άκουσε το τραγούδι του συγκινήθηκε και η καρδιά της σκίρτησε για τον Φαράντ.

Όταν ο Σάχης πληροφορήθηκε για την αγάπη της κόρης του, εναντιώθηκε αμέσως μιας και η ταξική διαφορά των δύο νέων ήταν κάτι πολύ δυσάρεστο για τον ίδιο. Αποφάσισε να δώσει τη συγκατάθεσή του μόνο εάν ο Φαράντ κατάφερνε να φέρει εις πέρας μια ιδιαίτερα δύσκολη αποστολή.

Η αποστολή του ήταν να σκάψει ένα κανάλι στα βράχια ανάμεσα στους λόφους με πλάτος όσο έξι λόγχες, βάθος όσο τρεις και μήκος σαράντα. Ο Φαράντ πήρε αμέσως την αξίνα του και ξεκίνησε να σκάβει.

Τα χρόνια περνούσαν και ο Φαράντ αρνούνταν να τα παρατήσει. Μάλιστα, όσο έσκαβε, ανά πέντε μέτρα σκάλιζε τη μορφή της Σιρίν πάνω στα βράχια.

Μετά από χρόνια, το κανάλι ολοκληρώθηκε και ο Σάχης πανικοβλήθηκε μιας και θα έπρεπε να τηρήσει τον λόγο του και να επιτρέψει τον γάμο μεταξύ της κόρης του και του Φαράντ. Τότε, οι βεζίρηδες σκέφτηκαν να στείλουν στον φτωχό Φαράντ μια γριά και να του πει ψευδώς πως η αγαπημένη του είναι νεκρή. Ο Σάχης συμφώνησε και η γριά βρήκε τον νέο και του ανακοίνωσε τον θάνατο της Σιρίν.

Ο Φαράντ καταβεβλημένος, μην αντέχοντας να ζήσει με αυτή την απώλεια, πήρε την αξίνα και έκοψε το κεφάλι του. Όταν η Σιρίν το έμαθε, αποφάσισε να πεθάνει με τον ίδιο τρόπο, στο ίδιο σημείο όπου πέθανε και ο αγαπημένος της.

Η ιστορία λέει πως τελικά νερό δεν κύλησε ποτέ σε αυτό το κανάλι όπου βρίσκονται θαμμένοι οι ερωτευμένοι νέοι. Στο σημείο αυτό, εάν κάποιος επιθυμεί να πάει, μπορεί να φτάσει μόνο την άνοιξη και για να το βρει πρέπει να ρωτήσει τα κοράκια για να του δείξουν τον δρόμο…

5. Ναντίρα (Αναρκάλι) και Σελίμ

Ο Άκμπαρ ο αυτοκράτορας της Μογγολίας είχε έναν γιο, τον Σελίμ, ο οποίος ήταν κακομαθημένος και δύστροπος. Για να τον κάνει να πειθαρχήσει και να γίνει καλύτερος άνθρωπος, ο αυτοκράτορας τον έστειλε για δεκατέσσερα χρόνια στον στρατό. Όταν ο Σελίμ γύρισε στο παλάτι το χαρέμι του Άκμπαρ έκανε μια τεράστια γιορτή. Ανάμεσά τους ξεχώριζε η Ναντίρα, η οποία ήταν σαγηνευτική και καλή στον χορό. Ήταν τόσο όμορφή που ο αυτοκράτορας την φώναζε Αναρκάλι, δηλαδή “Άνθος της Ροδιάς”.

Μόλις ο Σελίμ και η Ναντίρα πρωτοαντίκρισαν ο ένας τον άλλον ερωτεύτηκαν παράφορα.

Ο έρωτάς τους όμως μαθεύτηκε και ο αυτοκράτορας Άκμπαρ εξαγριώθηκε, μιας και οι χορεύτριες τότε θεωρούνταν παρακατιανές και κατώτερες, λόγω του ότι δεν είχαν ευγενική καταγωγή.

Για να διαλύσει αυτήν τη σχέση ο Άκμπαρ φυλάκισε τη Ναντίρα στα μπουντρούμια της Λαχώρης. Ο Σελίμ όμως κατάφερε να την ελευθερώσει και να την κρύψει.

Έπειτα κήρυξε πόλεμο στον πατέρα του, αλλά ο στρατός του αυτοκράτορα ήταν πολύ μεγάλος, με αποτέλεσμα ο Σελίμ να χάσει τη μάχη. Τότε ο Άκμπαρ έθεσε στον γιο του το εξής δίλημμα: ή να παραδώσει τη Ναντίρα ή να εκτελεστεί ο ίδιος.

Η Ναντίρα, μη μπορώντας να αντέξει στη σκέψη να πεθάνει ο αγαπημένος της, απαρνήθηκε τον Σελίμ. Την επόμενη μέρα την έθαψαν ζωντανή σε έναν τοίχο μπροστά στα μάτια του. Εκείνη όμως δεν πέθανε, καθώς πίσω από τον τοίχο βρήκε μια μυστική στοά, κι έτσι κατάφερε να γλιτώσει και να εξαφανιστεί. Οι δύο ερωτευμένοι δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ.

Ο Σελίμ στέφτηκε αυτοκράτορας και μετά από λίγο καιρό πέθανε. Την ώρα που ξεψυχούσε, το μόνο που ψέλλισε ήταν το όνομα της Ναντίρα.

6. Ιζόλδη και Τριστάνος

Ο Τριστάνος ήταν γιος του ιππότη Ριβαλάν και της Μπλάνσεφλερ. Μία μέρα πριν γεννηθεί όμως ο πατέρας του σκοτώθηκε στη μάχη.
Το αγόρι αυτό λοιπόν μεγάλωσε πλάι στον δάσκαλο Γκορνεβάλη, από τον οποίο έμαθε πολλές τέχνες και δημιούργησε μια πολύ όμορφη και ευγενική προσωπικότητα. Λόγω του καλού του χαρακτήρα, ο θείος του Μαρκ και βασιλιάς της Κορνουάλης τον δέχτηκε στην αυλή του και τον έχρισε ιππότη.

Στον πόλεμο που κήρυξε ο Ιρλανδός δούκας Μόρχολντ στον βασιλιά Μαρκ, ο Τριστάνος τραυματίστηκε βαριά, σε σημείο που ο θάνατός του θα ερχόταν από στιγμή σε στιγμή. Τότε, ο πληγωμένος ιππότης άκουσε φήμες πως στην Ιρλανδία η βασίλισσα Ιζόλδη η Πρεσβύτερη είχε την ικανότητα να θεραπεύει κάθε τραύμα. Έτσι ο Τριστάνος απευθύνθηκε σε αυτήν και τελικά θεραπεύτηκε. Κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, γνώρισε την κόρη της βασίλισσας, την Ιζόλδη την Ξανθή, και έγιναν πολύ καλοί φίλοι.

Τα χρόνια περνούσαν και ο Τριστάνος στεναχωριόταν για τον ανύπαντρο θείο του, ο οποίος θα έμενε χωρίς διάδοχο. Τότε, του ήρθε στο μυαλό η φίλη του Ιζόλδη η Ξανθή και αποφάσισε να ταξιδέψει στην Ιρλανδία, ώστε να της προτείνει να παντρευτεί τον θείο του.
Η βασίλισσα δέχτηκε να παντρέψει την κόρη της με τον βασιλιά Μόρχολντ, αλλά φοβήθηκε πως, μόλις η νεαρή θα μάθαινε την ηλικία του άντρα που επρόκειτο να παντρευτεί, δεν θα δεχόταν αυτόν τον γάμο. Αμέσως λοιπόν σκέφτηκε ένα σχέδιο.

Μέσα στο κρασί το οποίο θα πήγαινε η υπηρέτρια στην Ιζόλδη την Ξανθή, έριξε ένα ερωτικό φίλτρο. Πράγματι, η υπηρέτρια πήγε το “μαγεμένο” κρασί στην κοπέλα, αλλά εκεί βρισκόταν και ο Τριστάνος. Ανυποψίαστοι οι δύο νέοι ήπιαν παρέα το κρασί και όπως ήταν αναμενόμενο, το μαγικό φίλτρο έδρασε, με τη διαφορά πως αυτοί που ερωτεύτηκαν ήταν η Ιζόλδη και ο Τριστάνος, μιας και είχαν πιει από κοινού το κρασί.

Ο Τριστάνος παρά τον έρωτά του για την κόρη της βασίλισσας, λόγω της αφοσίωσής του στον θείο του, αποφάσισε πως ο γάμος έπρεπε να γίνει όπως είχε κανονιστεί. Έτσι κι έγινε.

Η αγάπη όμως των δύο αυτών νέων δεν έλεγε να σβήσει, οπότε συνέχισαν να βρίσκονται κρυφά, κάτι το οποίο δεν άργησε να μαθευτεί. Ο βασιλιάς Μαρκ εξοργισμένος, εξόρισε τον Τριστάνο, ο οποίος μετά από πολλές περιπλανήσεις τελικά παντρεύτηκε την Ιζόλδη τη Λευκώλενο. Επειδή όμως δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του την Ιζόλδη την Ξανθή, ο γάμος τους δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Κάποια στιγμή, μη μπορώντας να αντέξει μακριά από την αγαπημένη του, αποφάσισε να επισκεφτεί την Κορνουάλη, ώστε να τη δει. Εκείνη, όταν έμαθε για τον γάμο του ένιωσε προδομένη και θύμωσε, μα τον συγχώρησε.

Την επόμενη μέρα ο Τριστάνος έφυγε από την Κορνουάλη.

Στον δρόμο του γυρισμού όμως έμπλεξε σε μια μάχη και λαβώθηκε θανάσιμα. Έστειλε τότε να ειδοποιήσουν την αγαπημένη του, αλλά φοβόταν πως δεν θα έρθει να τον δει, μιας και την είχε εγκαταλείψει για δεύτερη φορά.

Ζήτησε από τον αγγελιαφόρο να σηκώσει λευκά πανιά στο πλοίο, εάν η Ιζόλδη δεχόταν να έρθει, και μαύρα αν δεν δεχόταν. Φυσικά, η Ιζόλδη η Ξανθή δεν μπόρεσε να βάλει τον θυμό πάνω από την αγάπη της και δέχτηκε να πάει να βρει τον Τριστάνο.

Λίγο πριν προλάβει να φτάσει, η γυναίκα του Τριστάνου, η Ιζόλδη η Λευκώλενος πληροφορήθηκε για το τι συμβαίνει και εξαγριώθηκε. Όταν λοιπόν είδε το πλοίο να φτάνει με λευκά πανιά, είπε ψέματα στον Τριστάνο πως τα πανιά ήταν μαύρα.

Αποκαρδιωμένος, παραιτήθηκε από την προσπάθεια να μείνει ζωντανός και ξεψύχησε.

Λίγο μετά, η Ιζόλδη η Ξανθή έφτασε και βρήκε τον αγαπημένο της νεκρό. Γονάτισε δίπλα του, τον αγκάλιασε και σταδιακά ένιωθε τη ζωή να την εγκαταλείπει. Δυστυχισμένη και συντετριμμένη, κατέρρευσε νεκρή στην αγκαλιά του.

Βιβλιογραφία

  • Scruton Roger, “Death-Devoted Heart: Sex and the Sacred in Wagner’s Tristan and Isolde
  • Behal Ambika, “Salim and Anarkali – A forbidden love story”
  • Εκδόσεις Αρχέτυπο, “Σοφές ιστορίες αγάπης”
  • politica.gr

Cover art: “Tristan and Isolt” (1910) by Rogelio de Egusquiza

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά