Dearg Due: η ιστορία εκδίκησης της πιο διάσημης βρικόλακα της Ιρλανδίας

by Μαρία Κοσμανίδου

Υπάρχουν αμέτρητες ιστορίες για βρικόλακες, μα αυτή εδώ είναι μια τραγική ιστορία αγάπης από το Waterford. Μια νεαρή, ερωτευμένη κοπέλα έχασε την αγάπη της και μεταμορφώθηκε σε θηλυκό βαμπίρ, την Dearg Due.

Οι προσυμφωνημένοι γάμοι ήταν κάτι συνηθισμένο στο παρελθόν στην Ιρλανδία. Ο πλούτος και η δύναμη ήταν και θα είναι πάντα αυτό που γυρίζει τα γρανάζια της ιστορίας. Δεν μέτρησε σχεδόν ποτέ η αγάπη και το δίκαιο. Πάντα τη μοίρα των αδύναμων όριζαν όσοι είχαν σκληρή καρδιά, απληστία και αχόρταγη πείνα για εξουσία, δύναμη και πλούτο.

Πριν από αιώνες, λοιπόν, στην περιοχή του σημερινού Waterford, ζούσε μια νεαρή κοπέλα με απαράμιλλη ομορφιά και καλοσύνη. Όλοι οι άντρες τη λαχταρούσαν, ήταν ξετρελαμένοι μαζί της, και όλες οι γυναίκες ήθελαν να βρίσκονται στη θέση της. Εκείνη ζούσε μια ήσυχη ζωή κάνοντας κοινά όνειρα μ’ έναν εργάτη που δούλευε σε αγρόκτημα. Το ερωτευμένο ζευγάρι σχεδίαζε να παντρευτεί και να αποκτήσει δικά του παιδιά.

The tragic Irish tale of love lost and the bloodthirsty vengeance of the Dearg Dur.
Η τραγική ιστορία μιας χαμένης αγάπης και η αιμοδιψή εκδίκηση της Dearg Due.

Ο άπληστος πατέρας όμως της κοπέλας, που τον ένοιαζε μονάχα ο πλούτος και η προσωπική του ευημερία, δεν ήταν καλός άνθρωπος. Καθώς δεν τον ένοιαζε ούτε η αγάπη ούτε η αθωότητα, φερόταν στην κόρη του σαν να ήταν υπηρέτριά του. Με την πρώτη καλή ευκαιρία που εμφανίστηκε, υποσχέθηκε το χέρι της με αντάλλαγμα γη και πλούτο για τον ίδιο και τους εναπομείναντες απογόνους του. Δεν τον ένοιαζε καθόλου που ο άντρας στον οποίο υποσχέθηκε να δώσει το παιδί του ήταν ένας ακραία βάρβαρος, και μεγάλος σε ηλικία, αρχηγός μιας τοπικής φυλής. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν πως ήταν πλούσιος.

Ο γάμος κανονίστηκε και ορίστηκε η ημερομηνία του. Οι ικεσίες της άτυχης κοπέλας δεν ήταν ικανές να συγκινήσουν την άδεια και κρύα καρδιά του πατέρα της, ούτε τη μοχθηρή ψυχή του αρραβωνιαστικού της. Την ημέρα του γάμου όλοι ντύθηκαν με τα καλά τους, μα την παράσταση έκλεψε η νύφη. Μια οπτασία ομορφιάς, ντυμένη στα κόκκινα και χρυσά, που τους μάγεψε όλους. Μετά τον γάμο οι καλεσμένοι διασκέδασαν όλη τη νύχτα σε μια φαντασμαγορική γιορτή. Ο μόνος που δεν μπορούσε να διασκεδάσει στο μεγαλύτερο γεγονός της περιοχής, και που καθόταν απόμερα θρηνώντας, ήταν ο αγαπημένος της. Καταριόταν τον μοχθηρό πατέρα της και ορκιζόταν εκδίκηση προς αυτούς που ήταν υπαίτιοι για την δυστυχία του.

Ο σύζυγος αποδείχτηκε πολύ πιο βίαιος και χειριστικός απ’ όσο μπορούσε ποτέ να φανταστεί η άμοιρη κοπέλα. Γι’ αυτόν το κορίτσι ήταν απλά ένα τρόπαιο. Κλειδωμένη στο σπίτι, την είχε αποκλειστικά και μόνο για την προσωπική του απόλαυση. Το γεγονός πως αυτή η σπάνιας ομορφιάς κοπέλα ήταν μόνο δική του, ικανοποιούσε τον άρρωστο ψυχισμό του. Η νεαρή γυναίκα ζούσε μέσα στην κατάθλιψη, εντελώς μόνη και με παντελή έλλειψη ελπίδας, μέχρι που χάθηκε σ’ έναν κόσμο δίχως συναισθήματα. Δεν έτρωγε, δεν έπινε, μόνο υπήρχε. Η ζωή της είχε χαθεί πολύ πριν το σώμα της παραδοθεί – κάποιες παραλλαγές του μύθου την θέλουν ν’ αυτοκτονεί. Με την τελευταία της πνοή καταράστηκε τον πατέρα και τον σύζυγό της και ορκίστηκε εκδίκηση.

Η κηδεία της άτυχης κοπέλας, σε αντίθεση με τον λαμπρό γάμο, ήταν ένα αδιάφορο γεγονός. Ο άντρας της πριν ακόμα κρυώσει το σώμα της, την αντικατέστησε με μια άλλη γυναίκα. Η οικογένειά της, απορροφημένη από τα πλούτη και την απληστία, δεν έριξαν ούτε ένα δάκρυ, ούτε μια δεύτερη σκέψη για την αδικοχαμένη κοπέλα. Οι κάτοικοι του χωριού, που τόσο καιρό έκαναν τα στραβά μάτια στην κακοποίηση αυτής της δύσμοιρης νέας, ανακουφίστηκαν που επιτέλους θα ησύχαζαν και εκείνοι από τις τύψεις τους.

Ένας άντρας μόνο θρήνησε για τον θάνατό της, ο πρώην αγαπημένος της. Πήγαινε κάθε μέρα στο μνήμα και προσευχόταν να γυρίσει πίσω στην αγκαλιά του. Κάθε μέρα της έλεγε πόσο πολύ την αγαπά. Η δυνατή του αγάπη όμως δεν ήταν ικανή να τη φέρει πίσω. Αυτό που κατάφερε να την αναστήσει την πρώτη επέτειο του θανάτου της, ήταν η εκδίκηση!

Κυριευμένη από θυμό και ανάγκη για εκδίκηση, βγήκε από το φέρετρο και πήγε κατευθείαν στο πατρικό της. Ο πατέρας της κοιμόταν μακάριος και εκείνη του άγγιξε απαλά, με τα κάποτε κατακόκκινα χείλη της, τον λαιμό και του ρούφηξε λαίμαργα τη ζωή. Η εκδίκησή της όμως δεν είχε ακόμα τελειώσει. Κατευθύνθηκε προς τον άκαρδο άντρα της και τον βρήκε στο σπίτι να συμπεριφέρεται στην καινούρια του γυναίκα όπως συμπεριφερόταν και σε εκείνη, αγνοώντας την παρουσία της στο δωμάτιο. Στράφηκε προς αυτόν, με μια φρενιασμένη οργή και ξεκίνησε να τον κατασπαράζει.

Ήταν τόσο μεγάλη η μανία και η φωτιά που την έκαιγε, που του στράγγιξε ως και την τελευταία σταγόνα αίματος και ζωής από το διεστραμμένο και βάρβαρο σώμα του! Το κατακόκκινο υγρό την πλημμύρισε ξαφνικά και ένιωσε πιο ζωντανή από ποτέ, με μια ακόρεστη πείνα για αίμα. Η λαχτάρα της να την ικανοποιήσει ήταν τόσο μεγάλη, που την έκανε να ξεχάσει μέχρι και την αγάπη του πρώην αγαπημένου της. Ευτυχώς για εκείνον, καθώς έτσι δεν τον αναζήτησε, διαφορετικά ούτε εκείνος θα γλίτωνε από τη μανία της. Ο άντρας που ευχήθηκε να επιστρέψει στη ζωή, σ’ ένα τραγικό γύρισμα της μοίρας, θα μπορούσε να είχε γίνει άλλο ένα θύμα της.

Η αδυσώπητη νύφη χρησιμοποιούσε την ομορφιά της για να δελεάζει νεαρούς άνδρες, οδηγώντας τους στον χαμό. Τους αποπλανούσε και τους υποσχόταν για ανταμοιβή το κορμί της. Αλοίμονο όμως, βύθιζε τα δόντια της στον εκτεθειμένο τους λαιμό σκοτώνοντάς τους, για να σβήσει τη δίψα και την επιθυμία της. Το ζεστό, κόκκινο ελιξήριο της ζωής, της έδινε δύναμη και αθανασία, της άνοιγε όμως περισσότερο την όρεξη για το επόμενο θύμα.

Τα λείψανα της Dearg Due (που επίσης λεγόταν και Dearg Dur) είναι θαμμένα στο Waterford, σ’ ένα μέρος γνωστό ως Strongbown’s tree. Η αχόρταγη λαχτάρα της για αίμα μπορεί μόνο να ικανοποιηθεί την ημέρα της επετείου του θανάτου της. Έτσι, οι ντόπιοι την παραμονή της επετείου, τοποθετούν βράχια επάνω στο μνήμα της, για να την αποτρέψουν έτσι ώστε να μη σηκωθεί και πιει το αίμα των αθώων.

Όμως, κάποιες φορές οι πέτρες δεν ειναι καλά τοποθετημένες, ούτε αρκετά δυνατές για να συγκρατήσουν τη δίψα για εκδίκηση της Dearg Due, η οποία ίσως ήδη να πλανάται σε κάποιο νεκροταφείο περιμένοντας το επόμενο θύμα της…

Πηγή μετάφρασης irishcentral.com
Cover art: Dearg Due by CobyRicketts (deviantART)

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά