Διαβάζοντας την ώρα του «Μεσονυκτικού»: Μια ανατριχιαστική συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Λαγκώνα

by Άρτεμις Τουλή

12311528_1216176138398636_1753551383_o

 Τίτλος: Μεσονυκτικό

Συγγραφέας: Γιώργος Λαγκώνας

ISBN: 9786185145446

Εκδόσεις: Όστρια

Κατηγορία: Τρόμου – Επιστημονικής Φαντασίας – Μεταφυσική

Σελίδες: 246

Γλώσσα βίβλίου: Ελληνική

Τον Γιώργο Λαγκώνα τον ήξερα σα φίλο, σα Dungeon Master, σαν Storyteller, σαν gamer, σαν το κατάλληλο άτομο να συζητήσεις οτιδήποτε πάνω σε λογοτεχνία του φανταστικού και όχι μόνο, σε ταινίες παντός είδους, ειδικά τις περίεργες περιπτώσεις, σαν την καλύτερη παρέα για συνομιλία και ανταλλαγή απόψεων. Ο τρόπος που μίλαγε, οι κινήσεις των χεριών του που τόνιζαν τις λέξεις στις οποίες ήθελε να δώσει λίγο παραπάνω σημασία. Το ζούσε αυτό που έλεγε, ειδικά όταν ήταν η προσωπική του άποψη έβγαινε ακόμη πιο ζωντανό. Ώρες ατελείωτες αναλύσεων και διαφωνιών, και καθώς είμαι και εγώ κάπως δυναμική όταν συζητάω, όποτε βρισκόμασταν όταν ερχόταν Χίο, οι συζητήσεις κατέληγαν σε θεατρικά δρώμενα με θεατές τους θαμώνες της εκάστοτε καφετέριας.

Φέτος το καλοκαίρι ήρθε η στιγμή να γνωρίσω και τον Γιώργο Λαγκώνα σαν συγγραφέα. Δεν έιχα πριν διαβάσει κάτι δίκο του, εκτός βέβαια απο τις συχνές αναρτήσεις στο μπλόγκ του (Διεθνής Καμαριέρα) αλλά και στο  facebook. Θα πω μια αλήθεια . . . δεν είμαι φίλη της λογοτεχνίας τρόμου. Ή με οτιδήποτε έχει να κάνει με τρόμο, ταινίες, κόμιξ, άνιμε, θρίλλερ, σπλάτερ. Μακρυά και αγαπημένοι. Ακόμη και τo βιβλίο του Stephen King  «Misery» που μου χάρισαν σα δώρο γενεθλίων, αφού πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στο ράφι της βιβλιοθήκης, μοναχικό και παρατημένο, το χάρισα αλλού που εκτιμήθηκε δεόντως, καθώς δεν βρήκα το κουράγιο να το διαβάσω. Ενημερώνομαι για το είδος αυτο στην λογοτεχνεία  αλλά δεν μπαίνω  σε διαδικασία ανάγνωσης. Το «Μεσονυτκικό» όμως, ήθελα να το διαβάσω. Ήθελα να δω το γραπτό λόγο του μάχιμου συνομιλητή μου, να δω πώς έδινε ζωή στις εικόνες που διηγούνταν.

Την συλλογή διηγημάτων την  διάβασα μέρα – μεσημέρι, και δεν με απογοήτευσε αλλά με γοήτευσε. Με τρόμαξε, πραγματικά με τρόμαξε. Οι ιστορίες, ζωντανές, σχεδόν κινηματογραφικές, τελείωνα την μια, ερχόταν η επόμενη. Πριν προλάβεις να συνέλθεις από το σοκ, έρχοταν το επόμενο.Στο τέλος κάθε διηγήματος, η ίδια σκέψη: «Πώς στο διάολο . . . και γιατί αυτό  . . . μα αφού δεν . . . » . Και ξανά πίσω στο διάβασμα.  Οι λέξεις διαλεγμένες μία προς μία. Το σκηνικό άρτια σκηνοθετημένο, όσο σκοτεινό πρέπει. Οι περιγραφές πλούσιες, χωρίς να είναι υπερβολικές. Ακόμη και όταν εμφανίζονταν καταστάσεις που κάπου, κάπως, κάποτε σου έφερναν στο νου κάτι, η ανατροπή στη συνέχεια σε άφηνε άναυδο. Γιατί αυτή είναι και η επιτυχία, η ανατροπή στο τέλος, ευλογία ή κατάρα, απελευθέρωση ή αποκλεισμός.  

«Ενα σινιάλο»  (Ένας συνταξιούχος ψυχίατρος αναπολεί την περίπτωση ενός ασθενή που τον σημάδεψε – και που εξακολουθεί να τον σημαδεύει ακόμη). « Femme fatale » (Το διήγημα αυτό συμπεριλήφθηκε στην επετειακή έκδοση για τα 10 χρόνια του Ελληνικού forum της φανταστικής λογοτεχνίας  sff.gr).  «Το γέλιο της γάτας» (Μια μαύρη γάτα που μοιάζει να δραπέτευσε από τις σελίδες του Edgar Allan Poe, οδηγεί αφηγητή και αναγνώστες σε παράξενα μονοπάτια). «Η μορφή στο παράθυρο» ( Μια τοιχογραφία του χειμώνα, ιδωμένη μέσα από ένα παραμορφωτικό παράθυρο). «Κουμπάκια και διακόπτες» ( Το χάσμα στην επικοινωνία των ανθρώπων, μέσα από το πρίσμα της επιστημονικής φαντασίας, του μαύρου χιούμορ, του μόνιτορ μιας ελαττωματικής φονικής μηχανής και της ασυννέφιαστης ματιάς ενός μωρού! ).  «Στοιχειωμένη Πόλη», της Ars Nocturna. « Η διαθήκη του Χ.Φ.Λάβκραφτ» (Μια ιστορία – φόρος τιμής στον σπουδαίο “σκοτεινό μπαρόκ πρίγκιπα του Φανταστικού”, Howard Phillips Lovecraft)  και άλλες 8 ιστορίες.
Η σειρά είναι τυχαία ή μήπως όχι; Κάθε μια από αυτές έχει αφήσει και ένα σημείο αναφοράς στο μυαλό μου. Σε κάθε μία, υπάρχει ένα κομμάτι από τον Γιώργο. Δε ξέρω αν θα ξαναδιαβάσω άλλο βιβλίο τρόμου ή αν θα τολμήσω να το προσπαθήσω. Σίγουρα περιμένω το επομενό βιβλίο του. Αν μη τι άλλο, θα περπατήσω σε γνώριμα μονοπάτια. Οι φίλοι αυτού του είδους λογοτεχνίας πραγματικά θα το απολαύσετε.

Περίληψη του βιβλίου

Μεσονυκτικό: Είναι η ακολουθία μοναχικής προελεύσεως και επινοήσεως, που τελείται στο μεσονύκτιο, σύμφωνα με το βυζαντινό σύστημα μέτρησης των ωρών. Υπάρχει κάτι ξεχωριστό σε αυτές τις μικρές ώρες, που καλεί την ψυχή να ταξιδέψει προς τα έξω (ή μήπως προς τα μέσα;) σε αχαρτογράφητες και, ενίοτε, επικίνδυνες περιοχές. Στιγμιότυπα τέτοιων ταξιδιών είναι και οι δεκαπέντε ιστορίες σκοτεινής φαντασίας και τρόμου αυτού του βιβλίου. Όλες, ανεξαιρέτως, έχουν από ένα κομμάτι μεσονυκτικού μέσα τους.

Νομζω ότι το κομμάτι των Summoning: Long Lost To Where No Pathway Goes , είναι αυτό που βιώνουν οι ήρωες των ιστοριών. Χαμένοι εδώ και καιρό σε μονοπάτια που δεν οδηγούν πουθενά

 

Καλή σας ανάγνωση !!!

Συνέντευξη με τον συγγραφέα

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά