John Wayne Gacy: “A clown can get away with murder”

by Φεβρωνία Κουτελίδα

Από τις διάφορες ταινίες με τρομακτικούς κλόουν που κυριάρχησαν, με πρωταγωνιστική το Remake του IT, μέχρι και στα πραγματικά περιστατικά τρομοκρατίας που συνέβησαν στην Αμερική από νέους που ντυνόντουσαν ανατριχιαστικοί κλόουν με σκοπό να σπείρουν τον πανικό, το 2017 ήταν αναμφίβολα η χρονιά των κλόουν. Κατά την γνώμη μου, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι γελωτοποιοί αυτού του είδους έγιναν από τα καλύτερα σύμβολα και επαγγέλματα για την παιδική ψυχαγωγία εφόσον το πιο μεγάλο ποσοστό των παιδιών τους φοβάται…  Με το κλείσιμο αυτής της χρονιάς πια και στις αρχές της νέας, διαβάζουμε την εξιστόρηση του John Wayne Gacy, γνωστού και ως “The Killer Clown”. Ένας από τους διασημότερους κατά συρροήν δολοφόνους της Αμερικής, με αγαπημένο του χόμπι να ντύνεται κλόουν σε παιδικά πάρτι και να μοιράζει χαρά. Πολύ γλυκό εκ μέρους του!

3rd Killer: Εγώ, ο John Wayne Gacy, γνωστός και ως “The Killer Clown”

«Ίσως να έχεις ακούσει το όνομά μου ή το προσωνύμιό μου. Σίγουρα έχω προκαλέσει μεγάλο σοκ στον κόσμο με τα εγκλήματα μου και δεν θα προσπαθήσω να το αποκρύψω αυτό. Το πιο θετικό, όμως, απ’ όλη την ιστορία μου είναι ότι όλοι ξέχασαν το κακό που προκάλεσα σε τόσες οικογένειες και όλοι συνέχισαν όπως είχαν τις ζωές τους. Έτσι, δεν χρειάστηκε να κρυφτώ από το μίσος της μάζας και να φοβάμαι να κυκλοφορήσω. Και θα καταλάβετε στην πορεία τι εννοώ με αυτά που λέω.

Γεννήθηκα στις 17 Μαρτίου του 1942, στο Σικάγο. Πάντα είχα προβλήματα όταν ήμουνα μικρός και δεν θυμάμαι να είχα περάσει και πολλές ευχάριστες στιγμές ως παιδί. Ο πατέρας μου ήταν αλκοολικός και βίαιος προς όλη την οικογένεια. Με εμένα ειδικά ήταν πολύ αυστηρός και με χτυπούσε αρκετές φορές χωρίς να υπάρχει λόγος. Περίμενε πολλά από εμένα και ποτέ δεν τον ικανοποιούσε τίποτε. Πέρα, όμως, από το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου, είχα και κάποια προβλήματα υγείας. Είχα χτυπήσει το κεφάλι μου όταν ήμουνα 11 χρονών και απέκτησα ένα εσωτερικό αιμάτωμα στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να λιποθυμώ. Μου το διέγνωσαν όταν έγινα 16 και μου το αφαίρεσαν. Επίσης, είχα ανέκαθεν πρόβλημα με τη παχυσαρκία, κάτι που μου προκαλούσε καρδιακά προβλήματα και νοσηλευόμουν αρκετά συχνά σε νοσοκομεία. Το ότι ήμουνα παχουλός μου δημιουργούσε προβλήματα και με τα υπόλοιπα παιδιά και έπεσα πολλές φορές θύμα χλευασμού.

Μια φορά με είχε κακοποιήσει και ένας οικογενειακός φίλος, ο οποίος συνήθιζε να με πηγαίνει βόλτες με το φορτηγό του. Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν αυτό το περιστατικό μέχρι να μεγαλώσω γιατί ήξερα ότι ο πατέρας μου θα έριχνε τις έφθινες σε εμένα. Πάντα είχε τον τρόπο του να με ενοχοποιεί γιατί ποτέ δεν με συμπάθησε.

Πραγματικά δεν θυμάμαι να έχω περάσει πολλές όμορφες στιγμές. Μόνο με την μητέρα μου και την αδερφή μου ήμουνα πολύ κοντά. Τις αγαπούσα πολύ και με αγαπούσαν κι εκείνες. Παρ’ όλο που κάποιες φορές η μητέρα μου είχε πει στον πατέρα μου για αταξίες που έκανα, όταν έβλεπε πως μου φερόταν, προσπαθούσε να με υπερασπιστεί και δεν του έλεγε τίποτα από εκεί και πέρα. Ήμασταν όλοι θύματα του ανεξέλεγκτου εαυτού του και αυτό μας έκανε κατά κάποιο τρόπο συμμάχους.

photo from murderpedia

Οι γονείς του Gacy

Είχα και μια ιδιαιτερότητα από μικρός και με έφερνε σε ακόμη πιο δύσκολη θέση. Από τα εφηβικά μου χρόνια παρατήρησα ότι είχα διαφορετική σεξουαλικότητα. Με έλκυαν περισσότερο τα αγόρια απ’ ότι τα κορίτσια. Δεν ξέρω αν έφταιγε το γεγονός ότι ο πατέρας μου συνήθιζε να με φωνάζει γκέι και αδερφή, αλλά ξέρω ότι δεν το ξεπέρασα ακόμα και όταν μεγάλωσα.

Όταν έγινα 18 ασχολήθηκα με τα πολιτικά. Έγινα βοηθός στο Δημοκρατικό Κόμμα της γειτονιάς μου και κατάφερα να αποκτήσω μεγαλύτερο κοινωνικό σεβασμό. Ο πατέρας μου δεν συμφωνούσε με την πολιτική, αλλά γενικά δεν συμφωνούσε με οτιδήποτε έκανα κι εγώ προσπαθούσα άσκοπα να κερδίσω έστω και λίγο από την εύνοια του. Πολλοί μάλιστα είπαν ότι πήρα μέρος στα κοινά για να τραβήξω την προσοχή των γονέων μου μιας και που δεν την είχα ποτέ. Είχανε δίκιο κατά ένα μέρος αλλά έπαιζε και μεγάλο ρόλο ότι ήθελα να ξεφύγω από το σπίτι μου.

Την ίδια χρονιά έγινα και υποψήφιος στο Δημοκρατικό Κόμμα και ο πατέρας μου, μου αγόρασε ένα αυτοκίνητο το οποίο θα έπρεπε να το εξοφλήσω σύμφωνα με τους δικούς του όρους. Δεν κατάφερα να τους τηρήσω και μου κατάσχεσε τα κλειδιά, ενώ μου προκάλεσε και πρόβλημα στη μηχανή. Τότε θύμωσα πάρα πολύ και έφυγα στο Λας Βέγκας για να κάνω μια νέα αρχή. Αρχικά δούλεψα ως βοηθός ασθενοφόρου και μετά ως βοηθός νεκροταφείου.

Εκεί κατάλαβα ακόμα πιο πολύ ότι με ελκύουν τα αγόρια, καθώς με διέγειρε το πτώμα ενός εφήβου. Προσπάθησα να έρθω σε επαφή με το άψυχο σώμα, όμως, γρήγορα αηδίασα και έπαθα σοκ. Μετά από αυτό ρώτησα τη μητέρα μου εάν ο πατέρας μου θα με άφηνε να επιστρέψω στο Σικάγο και η απάντησή του ήταν θετική οπότε και γύρισα πίσω στην πατρίδα μου.

Γράφτηκα σε κολέγιο επιχειρηματικών σπουδών και το τελείωσα με επιτυχία. Γνώρισα την πρώτη μου γυναίκα και παντρευτήκαμε. Μετακόμισα στο Waterloo της Iowa προκειμένου να μπορέσω να διευθύνω στο μέλλον τα εστιατόρια του πατέρα της.  Ανέβηκα σιγά σιγά στην σκάλα της ιεραρχίας, αλλά κατάφερα σχετικά γρήγορα να αποκτήσω την διαχείριση των 3 εστιατορίων KFC που μου παραχώρησε ο πεθερός μου.

Έβγαζα πολλά χρήματα και ήμουνα γενναιόδωρος και με τους υπαλλήλους μου. Με την γυναίκα μου κάναμε δύο παιδιά. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Ήταν η τέλεια εποχή για εμένα γιατί όλοι με αγαπούσαν. Ωστόσο, κατάφερνα παράλληλα να ζω και μια άσωτη ζωή η οποία δημιούργησε αρκετές σχόλια που τριγυρνούσαν πίσω από την πλάτη μου. Εξακολουθούσαν να μου αρέσουν οι άντρες και ιδιαίτερα οι έφηβοι. Επειδή ήμουνα αφεντικό μπορούσα να τους ελκύω πιο εύκολα. Μου άρεσε να τους κάνω σεξουαλικά αστεία που τα  θεωρούσα και ως τεστάκια για την ηλιθιότητα. Σε όλους τους έξυπνους ανθρώπους αρέσουν τα σεξουαλικά αστεία.

Τότε σκέφτηκα έναν πολύ δελεαστικό τρόπο για να έρθω κοντά τους και σωματικά. Αυτός ο τρόπος ήταν να τους προσφέρω δουλειά με αρκετά χρήματα. Δεν απογοητεύτηκα καμία φορά από τότε που το εφάρμοσα. Πάντα κατάφερνα να κακοποιήσω τους εφήβους που προσκαλούσα, ενώ μερικές φορές τους έλεγα ότι είναι μέρος ενός επιστημονικού πειράματος για να τους καθησυχάσω. Αυτή η δικαιολογία δεν έπιασε και ο δεκαπεντάχρονος που ήταν ο πρώτος που κακοποίησα με ανέφερε. Απαρνήθηκα όλες τις κατηγορίες και χρησιμοποίησα ως άλλοθι ακόμα και ότι ήταν μια ενέργεια ενός ατόμου που διψούσε για εξουσία και ήθελε να με ρίξει. Το καρδιογράφημα έδειξε ότι ήμουνα νευρικός οπότε έλεγα και ψέματα κατά την ανάκρισή μου. Όμως αυτό θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα. Είναι λογικό να έχεις άγχος σε τέτοιες περιστάσεις. Πλήρωσα και έναν υπάλληλό μου να επιτεθεί στον δεκαπεντάχρονο για να τρομοκρατηθεί και να αποσύρει τις κατηγορίες του όμως δεν έπιασε τόπο.

Gacy: photo from murderpedia

Pogo the Clown

Δεν ξέφυγα και δικάστηκα με δέκα χρόνια φυλάκισης. Η γυναίκα μου με χώρισε και η τέλεια εποχή τελείωσε για εμένα. Στην φυλακή όμως κατάφερα να θριαμβεύσω. Έγινα επικεφαλής μάγειρας και ήμουνα πρότυπο συμπεριφοράς. Ξέρω ακριβώς τι θέλει να βλέπει ο κάθε άνθρωπος οπότε δεν μου είναι δύσκολο να τους δημιουργήσω ψεύτικη εικόνα για τον εαυτό μου. Με αυτή τη συμπεριφορά η ποινή μου μειώθηκε σε 18 μήνες από τα 10 χρόνια που ήτανε κανονικά.

Όταν βγήκα ξεκίνησα μια νέα ζωή στην επαρχία της Iowa. Εκεί ίδρυσα μια νέα δικιά μου εταιρία. Συναντήθηκα με έναν παιδικό μου έρωτα, την Κάρολ Χοφ. Τα συναισθήματα ξαναζωντάνεψαν κι έτσι παντρευτήκαμε και ζήσαμε σο ίδιο σπίτι μαζί και με τις δύο κόρες της.

Η επιθυμία μου, όμως, για τους έφηβους δεν έσβησε. Σε ένα επαγγελματικό μου ταξίδι επιτέθηκα σε έναν νεαρό υπάλληλό και τον βίασα. Αργότερα το ίδιο βράδυ καρτερούσε για να μου επιτεθεί κι αυτός αλλά η μητέρα της γυναίκας μου μπήκε στην μέση και τον απέτρεψε. Η δικαιολογία που είπα στην γυναίκα μου για να καλύψω αυτή την επίθεση ήταν ότι μου επιτέθηκε επειδή δεν τον πλήρωσα καλά. Ήταν απολύτως φυσιολογικό ψέμα και με πίστεψε.

Για μια ακόμη φορά ήμουνα πρότυπο πολίτη και ασχολήθηκα πάλι με την πολιτική. Έγινα και μέλος σε ένα κλαμπ με κλόουν και τότε δημιούργησα τον χαρακτήρα μου “Pogo the Clown”. Έκανα τις εμφανίσεις στα δημοκρατικά πάρτι ως κλόουν και ψυχαγωγούσα τον κόσμο. Τότε ήταν που ξεκίνησα και τις δολοφονίες μου και δεν άργησα να νιώσω οργασμό αυτές τις εμπειρίες. Εθίστηκα στον πόνο που προκαλούσα κι έτσι συνέχισα τους φόνους. Αν θα μπορούσα να περιγράψω το έργο μου θα ήταν ως «Κρουαζιέρα για άντρες» κι έτσι το ανέφερα και στις μετέπειτα ανακρίσεις και συνεντεύξεις μου.

Gacy: photo from murderpedia

O Gacy σε μια από τις συνεντεύξεις του.

Δημιούργησα μια δικιά μου τεχνική για το βασανισμό των θυμάτων μου όπου τα έκανα να δένονται με τις χειροπέδες μόνα τους. Ήμουνα τόσο καλός σε αυτό που έκανα και δεν μπορούσα να το αφήσω. Χώρισα με τη γυναίκα μου και ήμουν απολύτως ελεύθερος να συνεχίσω χωρίς να κρύβομαι. Μπορούσα να θάψω τα πτώματα στο πίσω μέρος της αυλής μου πιο άνετα. Και πάνω που νόμιζα ότι όλα θα πήγαιναν καλά έχασα την αξιοπιστία μου από τους γείτονες οι οποίοι άκουγαν διάφορες κραυγές απελπισίας από το σπίτι μου και στην συνέχεια μετέδιδαν τα νέα.

Τότε άρχισα τα πάρε δώσε με τους αστυνομικούς. Δεν παραδέχτηκα τα εγκλήματά μου και δεν είχα αφήσει κανένα στοιχείο για να με ενοχοποιήσουν. Δεν δίστασα κιόλας να τους καλέσω σε δείπνο για να συζητήσω μαζί τους. Θυμάμαι ότι τους είπα κάτι που αντιπροσώπευε όλη την αλήθεια της πορείας μου. Τους είπα ότι ένας κλόουν μπορεί να γλυτώσει από έναν φόνο… (You know… a clown can get away with murder).

Την πρώτη φορά που έψαξαν το σπίτι μου δεν βρήκαν τίποτα. Την δεύτερη, όμως, μύρισαν την οσμή των σαπισμένων πτωμάτων από τους αεραγωγούς. Τότε δέχτηκα να μιλήσω σοβαρά με τους ντετέκτιβ μιας και που το θέμα είχε ξεφύγει και δεν πρόκειται να έπιαναν τα υπόλοιπα ψέματά μου. Παραδέχτηκα ότι είχα θαμμένα τα πτώματα των θυμάτων μου στο πίσω μέρος της αυλής μου.

Κατηγορήθηκα σε θάνατο για 33 φόνους και για σεξουαλική παρενόχληση. Από τότε οι μόνες επαφές που είχα ήταν μερικές συνεντεύξεις που έδωσα και οι συνομιλίες μου με ψυχιάτρους οι οποίοι με διέγνωσαν με παρανοϊκή σχιζοφρένεια. Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια ή εάν τους έκανα εγώ να το πιστέψουν. Η μοίρα μου όμως καταγράφτηκε και δεν προσπάθησα να ξαναγίνω υπόδειγμα. Από στιγμή σε στιγμή θα έρθουν να με πάρουν για να με παραδώσουν στον θάνατο. Δεν νιώθω μετάνοια και μου αρκεί που μου επέτρεψαν να έχω για τελευταίο γεύμα τηγανιτές πατάτες και κοτόπουλο από τα KFC. Με αυτόν τον τρόπο μπορώ να φύγω ικανοποιημένος».

Μικρό απόσπασμα μιας συνέντευξής του:

Υ.Γ. Η ειρωνεία του Gacy κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του και η τελευταία του φράση πριν τον εκτελέσουν ήταν “Kiss my ass”, κάτι που δείχνει ότι δεν είχε και πολλές τύψεις για όσα έκανε.

Cover art: John Wayne Gacy Jr by angelmarthy 

προτεινουμε επίσης

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά