“The Dark Knight Strikes Again”: η χειρότερη δυνατή συνέχεια ενός καλού κόμικ

by Χρήστος Καραντωνίου

Πριν ξεκινήσουμε, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: αυτό το κόμικ είναι άσχημο! Είναι τόσο άσχημο, που μας ενέπνευσε να διοργανώσουμε έναν διαγωνισμό! Μέσα στις εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο υπάρχει μια που είναι πλαστή, δεν βρίσκεται πραγματικά μέσα στο βιβλίο! Βρες την ψεύτικη εικόνα και κέρδισε ΧΩΡΊΣ ΚΛΉΡΩΣΗ ΠΟΛΥΉΜΕΡΕΣ ΔΙΑΚΟΠΈΣ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΔΉΠΟΤΕ ΜΈΡΟΣ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ, ΜΕ ΌΛΑ ΤΑ ΈΞΟΔΑ ΠΛΗΡΩΜΈΝΑ από σένα!

Στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ο Frank Miller ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον χώρο των κόμικς. Μετά την τεράστια επιτυχία του με το Daredevil στη Marvel, επηρέασε τα κόμικς όσο λίγοι με το The Dark Knight Returns και Batman: Year One στην DC, ενώ από την Dark Hοrse έβγαλε το Sin City, μια νεονουάρ σειρά γεμάτη στυλ, βια, σεξ και υπερβολή! Τα σενάριά του είναι εσκεμμένα σκληρά και έντονα, οι διάλογοι που γράφει μπορούν εύκολα να περάσουν ως δήθεν, αλλά συχνά ταιριάζουν με το πνεύμα της ιστορίας, η σάτιρά του ήταν συχνά διακριτική και έξυπνη, ενώ τα σχέδιά του, αν και σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα, έχουν και αυτά τις αρετές του, όπως η εντυπωσιακή αντίστροφη φωτοσκίαση που χρησιμοποιεί συχνά· είναι κάτι σαν σήμα κατατεθέν του, ειδικά στο Sin City.

Φυσικά, ακόμα και οι καλύτερες δουλειές του δεν είναι χωρίς προβλήματα. Πολλές φορές δυσκολεύεται να γράψει γυναικείους χαρακτήρες χωρίς να τους συνδέσει άμεσα με το σεξ με κάποιον τρόπο, κάποια από τα μηνύματα που περνάνε στις ιστορίες του μπορούν να ερμηνευτούν ως φιλοναζιστικά και έχει την τάση να σχεδιάζει έναν άβολα μεγάλο αριθμό από σβάστικες σε πολλές από τις ιστορίες του, είτε αυτό ταιριάζει στην εκάστοτε ιστορία είτε όχι. Σβάστικες σούρικεν, σβάστικες τατουάζ, σβάστικες σε βυζιά, σβάστικες κάτω από το πόδι σου! Γενικά, είναι σίγουρο ότι θα βρεις στις περισσότερες δουλειές του σβάστικες και παπούτσια Converse!

Το 2001 o Frank Miller αποφάσισε να δώσει συνέχεια σε μια από τις πιο δημοφιλείς και αγαπητές στο κοινό ιστορίες του, το The Dark Knight Returns, με το The Dark Knight Strikes Again! Για αυτό το εγχείρημα αποφάσισε να κάνει κάτι πολύ ξεχωριστό και τολμηρό: αγνόησε όλες τις αρετές του και χρησιμοποίησε μόνο τα χειρότερα στοιχεία του!

Σε αυτή την ιστορία, ο Batman / Bruce Wayne θεωρείται νεκρός, αφού προσποιήθηκε τον θάνατό του στο τέλος του προηγούμενου βιβλίου, αλλά συνεχίζει να πολεμάει το έγκλημα μέσα από τις σκιές, με την Carrie Kelley, την προηγούμενη Robin, που πλέον χρησιμοποιεί το όνομα Catgirl, και έναν στρατό από πρώην συμμορίτες με το όνομα Batboys. Ελευθερώνουν διάφορους υπερήρωες που είναι φυλακισμένοι σε διάφορες κρατικές εγκαταστάσεις, αφού πλέον η κυβέρνηση είναι μια αστυνομοκρατία που εκτελεί τα σχέδια των Lex Luthor και Brainiac. Παράλληλα, οι Superman, Wonder Woman και Captain Marvel εργάζονται αποκλειστικά για τα σχέδια της αμερικάνικης κυβέρνησης, μιας και αυτοί εκβιάζονται από τους Luthor/Brainiac.

Το κόμικ είναι ένα απαράδεκτο αίσχος! Οι χαρακτήρες δεν φέρονται σύμφωνα με τις προηγούμενες πράξεις και τα πιστεύω τους, ο Farnk Miller γράφει τους πάντες σαν να είναι πανηλίθιοι, προκειμένου να φανεί ο Βamtan έξυπνος συγκριτικά μ’ αυτούς, υπάρχουν σελίδες επί σελίδων γεμάτες με καρικατούρες που κάνουν κουραστική σάτιρα μέσα από πάνελ καναλιών και η λίστα με τα στραβά δεν έχει τελειωμό!

Η ροή της ιστορίας είναι κουραστική, τόσο που ακόμα και αν είχαν κοπεί τα 2/3 του βιβλίου, η ιστορία θα παρέμενε ίδια. Ο Frank Miller δείχνει να έχει μόλις ανακαλύψει το photoshop, αλλά δεν έκατσε να μάθει να το χρησιμοποιεί, απλώς του άρεσε να παίζει μαζί του, γιατί γεμίζει εύκολα τις σελίδες και τέλος, το κόμικ είναι άσχημο!

Είναι τόσο άσχημο, που θα σου ανεβάσει τη μυωπία!

Είναι τόσο άσχημο, που θέλεις να πλύνεις τα μάτια σου μετά την ανάγνωση!

Είναι τόσο άσχημο, που σε αφήνει με ένα αίσθημα μουδιάσματος στο τέλος!

Είναι τόσο άσχημο, που κάθε σελίδα του αξίζει να εκτεθεί στο μουσείο της ασχήμιας!

Αυτά…

Το πιο θλιβερό απ’ όλα είναι πως το κόμικ δεν είναι καν το χειρότερο κόμικ που έχει κάνει ο Frank Miller. Και ίσως να είναι άδικο να μην αναγνωριστούν κάποια καλά σημεία του βιβλίου, παρόλο που είναι θαμμένα κάτω από ένα βουνό ασχήμιας και ηλιθιότητας. Μα παρά τα ελάχιστα καλά στοιχεία του, το κόμικ παραμένει ως μια πρόταση μόνο για όσους αναγνώστες δεν εκτιμούν ούτε τον χρόνο, ούτε τα χρήματά τους!

προτεινουμε επίσης

1 comment

Deckard 20 Νοεμβρίου 2020 - 11:05 ΜΜ

Λυπάμαι,αλλά πρόκειται για μια από τις χειρότερες κριτικές που έχω δει,και κρίμα μου τη διάβασα στο εξαιρετικο κατά τα άλλα Νyctophilia.
Το Dark Night 2 και οι δουλειές του Miller γενικότερα ανέκαθεν ήταν πηγή για το μένος των απανταχού nerds (γιατί άραγε;),και η συγκεκριμένη κριτική δεν προσφέρει τίποτα καινούριο,πέρα από τις υποκειμενικες απόψεις του γράφοντως περί ασχημιας.
Εγώ προσωπικά βρίσκω τα σχέδια και το χρώμα της Lynn Varley υπέροχα γκροτεσκα και τα προτιμώ από το clean cut στυλ της συντριπτική πλειοψηφίας των υπερηρωικων κόμικς.
Όσο για τις…σβαστικες,θα το αφήσω ασχολίαστο.

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά